danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

In dit nieuwe jaar kwamen Phi Phon -wat een prachtige naam hè, en zijn Kim inmiddels bij ons op bezoek, zij zijn buren ‘van-twee-huizen-verderop.  Wíj brachten we een bezoekje aan onze buren ‘van-één-huis-verderop. En K. en haar zus A. uit Franeker zaten zaten híer op bezoek – vanuit hun vakantieweekje in Putten.  Dan nu de pijpenkoppen: in Elahuizen vonden wij in de modder aan de waterkant achter ons huis veel van die oude pijpenkoppen.  Ze werden zo’n tweehonderd jaar geleden (?) vermoedelijk door wachtende schippers en/of de onderwijzers van het schooltje dat daar toen stond, na de breuk van de steel, in het water gegooid. Wij vonden er wel honderd.  Een deel hiervan staat nu weer decoratief te wezen in onze vensterbank… Inmiddels is K. ook alweer een dag of vier te logeren geweest. Verdere was er sprake van twee ‘nieuwjaarsontmoetingen’: één met bootjeslui op jachthaven ‘de Greft’ in Woerden (hier ging ondergetekende op H’s elektrische fiets heen vanwege het gebòrrel ter plekke!!) en één van de fietsclub, met lunch in het Restaurant aan het ‘Harrewijnplein’ praktisch tegenover ons. Verder zijn er alweer twee wandel-dagtochten geweest.  Hieraan neemt Hanneke tot haar spijt al bijna een jaar niet meer deel vanwege de achteruitgang van haar ademvermogen.  Dat bleek einde zomer te blijven steken op ca. 52%  Natuurlijk is ze daarvoor onder behandeling, maar na drie maanden pittiger inhalatie-medicijn bleek uit een test onlangs dat er geen sprake was van verandering. Volgende week weer naar de longspecialist dus (Hanneke: zucht) … Ook het vrijwilligerswerk is weer gaande: Hanneke elke maandag in “Mooi”, de winkel van ‘Abrona’ in Vleuterweide.  Daar werd haar overhandigd waarin een cliënt eigenhandig ál haar sores aan Hanneke opbiecht in drie velletjes brief – helaas volstrèkt onleesbaar (!)  Met Michiel en Kasper zijn we in het stadstheater naar Theo Maassen geweest, véél te lachen !  Gistermiddag vertrok Michiel voor 14 dagen vakantie naar SriLanka en daar kwam hij – dankzij het feit dat het daar vele uren vroeger is, want het is zo’n 14 uur vliegen – vanmorgenvroeg al aan. Ten slotte de Apenkoppen: onze ‘meiden’ logeerden hier een paar dagen > passend in de onderwijsstaking !  Ze sportten van hieruit deze ochtend: voetballend -Madeleine- hier en korfballend -Alexia- in Maarssen..  Zojuist zijn ze weer thuis afgeleverd, dus kunnen wij weer bijkomen …

“… en gaan over tot de orde van de dag” zou men in vergader-burelen zeggen.

En ‘plots’ zitten we in een heel nieuw jaar.: 2020  De millenium-wisseling lijkt nog maar zo kort geleden: toen hing ondergetekende samen met Michiel en Kasper aan het klokkentouw in het naastgelegen kerktorentje van Elahuizen (!)

Toch alweer twintig jaar terug dus. In december had ik nog een boottochtje met alle havenmeesters, aangeboden door het bestuur van de jachthavenvereniging in Woerden.  Verder was Alexia jarig: die werd 10 jaar oud. Met Kerst verbleven Kasper en Michiel hier rond de (van uitgebreid smikkelwerk voorziene-) tafel.  Kort daarna vierde Oudste Zus haar 75ste verjaardag in Voorthuizen …  We gingen vervolgens bij Kasper op visite, want die had nieuwe foto-werkjes aan zijn wanden gehangen en die wilden wij persoonlijk bezichtigen, natuurlijk.  Al met al dus een heel kalm uiteinde.

De jaarwisseling brachten wij (alle vier) als gewoonlijk bij Michiel in Harmelen door, met wijn, muziek, bollen- en flappen en échte champagne.  Daarna uitbuiken en weer naar huis.  Inmiddels kregen wij de Franekers Kea en haar Zus op visite – want die zaten 14 dagen ‘vlakbij’ (in Ermelo) en gisteren hadden we onze buren Pfi & Kim Phon op visite (zij wonen twee huizen verderop) waarbij een tamelijk indrukwekkend vluchtverhaal op tafel kwam.    (Phi was toen 10 jaar en vluchtte met familieleden uit Vietnam via Thailand hier naar toe)  Vanmiddag alweer de eerste ‘Nieuwjaarbijeenkomst’: die van de jachthaven.

En zo glijden we het nieuwe jaar zachtjes binnen – maak er een fijn jaar van!

Tot afgelopen maandag werkte Hanneke weer in de winkel van ‘Mooi’ te Vleuterwijde – nu is het “Kerstreces” tot 6 januari. Ik sleurde op 3 dec. enkele nóg hoger-bejaarden naar een theater in Nieuwegein -in het kader van ‘Vier het Leven’. We waren er getuige van een Zuid-Afrikaanse zanggroep die heel sterk deed denken aan ‘Ladysmith Black Mendoza’ waar Paul Simon eerder mee rond toerde. Op 4 dec. wandelde ik van Leiden naar Alphen a/d Rijn in het kader van de Wandelpool: het was voor het eerst dat Hanneke niet mee kon, dus die baalde stevig (zelf vond ik het ook op slag minder dan anders…) Aansluitend hadden wij de meiden weer eens een nachtje te logeren; lang geleden maar ze hebben het steeds drukker met sporten, school, enz. Zelf hadden ze er als vanouds zin in. (Volgende week wordt de jongste 10 jaar)  Direct daarna maakte een nicht van mij met echtgenoot haar opwachting – eigenlijk de enige van de familie van m’n moeders kant waar ik af en toe tel. contact mee heb: ze houd me op de hoogte van dood en leven in die familietak. (Haar onlangs overleden moeder was de laatste van die generatie) Vanaf zondag 8 tot dinsdag 10 dec. zat ik in Portugal: mijn vriend Thijs werd er 68 ! Sámen zaten we daarna van 12 tot 14 dec. in het Drenthse Witteveen in een hotel in-the-middle-of-nowhere: een Voordeeluitje ‘half pension’. We bezochten Emmen op de heenweg, Groningen op de tussenliggende dag en Zwolle op de terugreis. Zondag 15 bezocht Hanneke met één der ‘Leuke Luitjes’ een Kerststallen expositie in Amersfoort en gisteren liep ik weer voor de Wandelpool 24 km., dit keer tussen Bodegraven en Woerden.

Vandaag een begin gemaakt met het ‘bijladen’ van de boot-accu’s én met onze “jaarwisselingskaart” – en zo is er áltijd wel wat te doen …  Net als bij jullie, schat ik in.

Hoewel volgens de kalender de winter pas even voor de kerst ‘losbarst’, doet hij dat volgens biologen al vandaag.  Nou ja, wij ervaren ‘m al vanaf de derde week oktober -> toen we terugkwamen van ons gedreutel in het diepe zuiden (!)  Ook op Ameland was het veelal al stevig koud, tochtig en soms ook nog zeer vochtig.  Dat laat evengoed, mits warm gekleed, wel fraaie dagen toe natuurlijk.  Zoals de dag van gisteren, waarop we een buitengewoon lekkere wandeltocht rond Lage Vuursche maakten met zon, veel diepe kleuren en zelfs hier en daar een paddenstoel tussen overvloedig beukenblad.  Er zijn trouwens wel weinig paddenstoelen naar ons gevoel(?!)  Bij degenen die we gisteren zagen waren ook hele eigenaardige: lijkend op het resultaat van een zestiger-jaren-druipkaars (zie fotootje)  Hanneke had overigens ook wel weer even de pest in op een mooie dag als gisteren: haar ademvermogen laat inmiddels een wandeling van een km. of 10 wel toe, maar niet meer één van 20 km. of meer.  Even los van of je zín hebt in zo’n lange wandeldag;  als je er niet meer voor kúnt kiezen voelt dat wel als een stevige achteruitgang natuurlijk. Niettemin genieten we allebei van buiten zijn en doen we dat ook vaak – ook gewoon stevige staprondjes in eigen buurt.  (Of te voet naar de binnenstad en terug bijv.) Even wat losse notities over het ‘gewone’ leventje weer hier: – op maandagen is Hanneke weer winkelier te Vleuterweide, – vorige week vrijdag zaten we in het Castellum theatertje bij Jeroen van Merwijk, – donderdags eet Kasper doorgaans met ons mee, – afgelopen zaterdag aten we hier met z’n vieren, waarna Michiel en Hanneke wat na kletsten terwijl Kasper en ik weer eens de Vorlesebühne bezochten, – ondergetekende had een nagesprekje over m’n (nieuwe) oorapparaten en ik bezocht de jaarvergadering van de Jachthavenvereniging in Woerden, – Hanneke skypte weer naar hartelust met K. uit Franeker  en ze maakte (ook bij wijze van ademoefening) talloze rondjes te voet extra…  Verder kookten we, in tamelijk willekeurige volgorde, van alles wat plots lekker leek (waarbij opvalt dat er nog nauwelijks vlees bij betrokken is).  Eigenlijk niks bijzonders dus hier – voorlopig dan, want ik zie in de agenda wel weer allerlei aantekeningen.

Daarvan komt in een volgend berichtje vast wel het e.e.a. aan de orde 🙂

Tja, de winterdag nadert weer, we merken het aan zoveel aspecten: boot ligt winterklaar te wezen (hoewel nog niet echt vorst-bestendig), de caravan is érg diep opgeborgen, we moeten weer geconcentreerder op weer-on-line en buienradar kijken alvorens er op uit te gaan…  Hierbij trouwens een fotootje van héél-erg-er-op-uit-zijn: we liepen er een “klompenpad”route van een km. of 12, 13 bij Woerden en Kamerik. Een kleine vijf km. daarvan bleek over zwaar door koeienpoten omwoeld en kleddernat weiland te gaan. We werden er, kortom, net zo moe van als 16 tot 18 km. gewoon sjouwen! Wel een práchtige dag overigens, wij kunnen altijd erg genieten van de helderheid in kleuren en uitspansel – er zijn dus ook gewaardeerde kanten aan dit seizoen. Ik ben benieuwd of die gewaardeerde kanten ook volgende week te bespeuren zijn: dan zitten we -wegens ‘kunstmaand’- op Ameland en de weerjongens voorspellen diverse variaties in nattigheid en onstuimige winden. We zullen wel zien; gelukkig hebben we de keuze uit auto, lopen en fietsen én staat er een comfortabel huisje ter beschikking met leuke vrienden er in (en een flink pak wijn, nog uit Frankrijk meegevoerd!) Michiel z’n 47ste verjaardag vierden we met een etentje te zijnen huize. We hebben de gelegenheid aangegrepen de ‘Bruinsbijbel’ aan hem -als oudste zoon- over te dragen. (Die bijbel, uit 1885 meen ik,  is al wat generaties in de familie; vermoedelijk ooit als verlovingsgeschenk ‘binnen’ gekomen en sedertdien steeds overgedragen aan de oudste zoon.) Ik had er een ‘natuurlijke’ lessenaar voor gemaakt, zodat je de vele gravures van Gustaaf Doré gemakkelijker te voorschijn kunt bladeren: Verder eigenlijk geen nieuws, of geen ander nieuws dan dat bij jullie – griepprikjes, tandarts, kop buiten de deur als het effe zonnig is (dan kun je hier nog voor zitten zonder jas) en dergelijke… Wel heb ik van de week besloten tot een driedaagse deal met Transavia om bij Thijs in Portugal te toeven op z’n verjaardag.  Maar dat is pas rond 9 dec. dus ’t komt later wel eens aan de orde.

Hanneke heeft zojuist haar wekelijkse Skype-gesprek met onze K. uit Franeker afgesloten en gaat zo dadelijk met de drie andere “Leuke Luidjes” op stap (‘Leuke Leutjes’zeggen ze zelf). Ik duik nu nog even met boek de volop zonovergoten voortuin in. Gegroet!

‘k Weet niet of iederéén schrikkerig wordt zo tegen Halloween aan … maar dit trof ik aan, fietsend vanaf Woerden naar huis.  Een (iets te hard-)geschrokken boer?

‘ Oeral thús, mar thús it bêste’  is de Friese equivalent van ‘..zoals het klokje thuis klinkt..’    We zijn dus weer thuis, lekker wel maar oh jee: wat is het hier koel – om niet te zeggen koud.  Hanneke staat vakantiewasjes weg te werken ( teveel tegelijk kennelijk want er dondert al meteen een wasrek uit de muur ) maar dat kan meteen de bewaarbakken op zolder in: hier is een andere lichaamsverpakking duidelijk gewenst!  Onze vakantie verliep gladjes: na Luxemburg een stadje nabij Chalon-sur-Saône, dan Tournon a/d Rhône, vervolgens aan de Middellandse Zee het stadje Agde en daarna nog Orange; overal verbleven we ongeveer een week. Op 23 september na was het doorgaans droog en zonnig en altijd wel zo tussen de 20 en 26 graden (wat voor fietsen & wandelen heerlijk is, maar in de volle zon nog te heet).  De thuisreis ging ook weer gladjes: paar dagen bij Langres, nachtje Arlon en nachtje in Noord Limburg bij Weert.  [Lang leve ons tol-schildje op de voorruit, dat bij elke tolpoort z’n naam waarmaakt: Bib&Go! ] Wat NIET zo gladjes ging was bij de thuiskomst zelf: de boeren onderweg (ja, woensdag j.l. dus) liepen we fijn mis, maar thuis bleek het toetsenbord van de (redelijk nieuwe) laptop er plots mee op te houden,  evenals de onderverlichting van de keukenkastjes – en donderde dat wasrek dus uit de muur.  (Misschien brachten we het ‘Franse Slag ‘-virus’  mee ..?)  Maar goed: die laptop gaan we op laten sturen, de garantiebepalingen van IKEA lieten we opdraaien voor die verlichting (doet ’t alweer) en dat wasrek is herbevestigd: Dus op z’n Frans: “Voila!”  Verder de Herfst in dus maar: de Caravan (nu geheel voorzien van LEDlichtjes) weer opgeslagen, volgende week de laatste fietsclubtocht dit seizoen en meteen maar een nieuwe fietsendrager voor op de trekhaak gekocht.  Dit laatste is ter voorbereiding van een weekje Ameland volgende maand.  Elk jaar is op dat eiland november “Kunstmaand” en dit wordt de vierde keer voor ons dat we daar een weekje rond gaan zwerven vanuit een mooi vakantiehuisje, en al de derde keer dat we dat doen samen met onze ooit-achterburen-en-nu-lieve-vrienden J & L uit Elahuizen.  LEUK!   Zij nemen dan de auto mee én twee vouwfietsjes ( het weer is natuurlijk alles bepalend voor de keuzes ) ; wij laden dan onze bagage te Holwerd in hun auto over en gaan met onze fietsen “over”.  Omdat de e-bike van Hanneke ons stokoude fietsenrekje -nog uit Franeker- overbelast hebben we nu dus een -zwaardere- nieuwe.

En verder?  weer verwarming aan, weer tandartsbezoek, herstarten in vrijwilligerswerk, weer ‘ eigen’  matrasje, weer afwasmachine, weer bekende winkels – kortom:

All as Usual ...

Na Luxemburg stonden we dus een kleine week bij Chagny-sur-Saône: een fraaie wijnstreek die we al vaker befietsten en bepotelden. Hierna streken we neer in Tournon-sur-Rhône.  De camping lag daar direct aan de Rhône oever én in/tegen de stad.  We hadden er een prachtig uitzicht, alsof je in een serre aan de rivier verblijft- ook al legt er regelmatig een cruise-schip  pal voor ons aan. We fietsten er weer uitbundig: langs de “Via Rhôna” naar Valence bijvoorbeeld.  Ook beklommen we er een stevige berghelling naar een plaatselijk beroemde kapel: een pittige beproeving voor Hanneke’s beperkte longinhoud…   Toch kwam ze -tot haar opluchting- in heel redelijke conditie en tijd boven aan.  Ook hier was het continu boven de 23 graden, maar we hadden er ook onze eerste, tot nu toe énige(!) regenachtige dag – ééntje dus maar, gelukkig.  Na een volle week aan de Rhône trokken we door naar Grau d’Agde: op een gemoedelijke camping nabij de stad Agde, aan de rivier de Hérault en op zo’n 800 meter van de Middellandse Zee. Ook hier een hele week prachtig weer – 22 tot 27 graden Celcius, elke dag zon.  We stonden er tot gisteren om precies te zijn.  En fietsten vooral veel langs het ons goed bekende Canal-dus-Midi, naar Béziers bijvoorbeeld en naar Marsseillant.  Natuurlijk wordt er niet alléén gewandeld en gefietst: er wordt óók:*heerlijk geterrast, * idem gezónd, * evenzo gelezen  én uiterst prettig gewandeld langs oevers en over stranden(… )  Per vandaag zitten we –bij opnieuw zo’n 25 graden zon– naast de stad Orange, een stad vol oude Romeinse bouwwerken en diverse herinneringen aan onze eigen “oranjes – want dit was één van hun oorspronkelijke landgoederen (waar ze zich dus naar vernoemd hebben). We zijn dus eigenlijk zo’n 150 km. “op de terugweg”.  Een klein stukje, want verdergaan leek nog niet slim:  zo’n 100 á 150 km. noordelijker van hier begint het wolkendek waar jullie ook onder te lijden hebben… Wij houden ’t nog éven zoel!

Op 22 augustus hadden we de auto in onderhoud (nog altijd op ons favoriete adresje in Lunteren) en daar maakten we als vanouds een fietsdag van. Op visite bij zus&zwager in Voorthuizen, gekoppeld aan een tocht over de Edese heide – in volle bloei! Kort daarop bekeken we de ‘life’-versie van “the Lion King” (in 3D) – een nog ‘liggend’ verjaardag cadeautje uit Friesland. De twee weken hierna stonden in het teken van Hanneke’s long functie.  Deze zomer had zij veel meer last van haar Astma dan gebruikelijk en een blaastest bij de huisarts gaf dan ook een achteruitgang aan van meer dan 20%.. Weinig puf dus. Gedetailleerder onderzoek bij de longarts gaf een even weinig florissant beeld – hoewel verder onderzoek dat zal moet uitwijzen of tegenspreken, ís er een kans dat deze nieuwe situatie blijvend zou kunnen zijn. Let wel: het betreft nog vooronderstellingen, er moet met nader onderzoek verder op worden ingezoomd. Toch viel deze confronterende mogelijkheid Hanneke al behoorlijk rauw op haar dak!  Tot een jaar of twee geleden kon ze aanmerkelijk gemakkelijker met haar adem-beperkingen leven dan de laatste maanden…  Maar dit verhaal gaat ná de vakantie pas weer verder, want we zijn donderdag j.l. met ons reishuisje vertrokken naar Zuidelijker streken.

Als eerste streken we neer vlakbij Luxemburg-stad. Daar verkenden we de boel per (prachtige) fietsroute en te voet – vooral langs een fraai stroompje. Vrijdagmiddag belandden Michiel en Kasper er ook: hun laatste stop in de thuisreis na een veertiendaagse vakantie langs o.m. het Italiaanse Pompeii. Samen in Michiels MX-5 natuurlijk, dus met een hoeveelheid bagage per persoon die in twee schoenendozen moet passen.(…) Wij hadden een “logeerkoepeltentje” voor hen ter beschikking, en na fotootjes, verhalen en borrels op vrijdagavond, togen ze zaterdagmorgen uitgeslapen weer huiswaarts. Wij zelf zijn deze middag gearriveerd in Chagny (in de buurt van Chalon-sur-Saône); we waren hier al eerder en weten dus dat er zeer fraai te fietsen is langs ‘le Canal du Centre’

Moet het wel iets gaan waaien, want vanmiddag kwamen we aan bij bladstil weer en ruim 30 graden Celsius. Hier puffen we dus allebei!!