danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

Tussen ons vorig bericht en Hanneke’s vertrek naar Steenwijk zijn we nog een dagje wezen stappen in Amsterdam. Zoals hoogbejaarden “stappen” dan wel, eventueel meelezende jongelui: gewoon lópen dus… We stapten uit in Amsterdam-Amstel en keutelden dwars door Oud-Zuid naar Michiels werkadres aan de ‘staande Mast-route’ (die wij ten tijde van onze Westerly Centaur ook wel eens bezigden…). Hij toonde ons zijn werkplek en we dronken er een bak koffie waarna we via de hele lengte van het Vondelpark, de Leidsestraat, de Kalverstraat en het Damrak het CS bereikten en diep in de middag weer op huis aan treinden. Hanneke is sinds zaterdag j.l. weer terug en inmiddels ook al weer aardig bijgekomen van het vakantie-begeleiden. Zelf ben ik sinds afgelopen maandag ook “ontWoerd” en nader afgekickt van scheepjes in het algemeen en het ‘eigen bootje-klussen’ in het bijzonder. Dat we weer helemaal bijgekomen waren kwam natuurlijk handig uit, want gisteren werd mijn Geliefde 68 jaar! Enkele familieleden en buren kwamen ter gelegenheid zoenen, handen schudden, in een gebakje bijten en wat dies meer zij. We sloten de dag verder af door met onze beide jongens te gaan eten in het tegenover ons liggende restaurant “Hoge Weide”. Van beide knapen kreeg Hanneke het door haar eerder met enthousiasme geroemde ‘bord’spel “Stoofje”  Dit is een uniek exemplaar: onze jongens hebben deze versie namelijk met vereende krachten geheel zélf geproduceerd!

(Sorry: ze brengen het niet op de markt – maar Hanneke nodigt hierbij IEDEREEN graag uit het met haar te komen spelen …)

Hanneke kwam zaterdag (27/7) weer opgewekt thuis. Het was een prima week geweest, zowel voor de (verzorgingsbehoeftige) reizigers als onderling tussen de begeleiders. De hitte had -ook in Trier- wel voor de nodige extra vermoeidheid gezorgd maar gelukkig niet voor sjaggerijn … Die zondag hebben we onze jongens op een etentje getrakteerd: alvast voor onze 48ste trouwdag (op de dinsdag daarna). We aten in Utrecht Centrum uitgebreid tapas – iets dat ons erg bevalt, omdat de gestage aanvoer van kleine hapjes zowel langdurig tafelen als een uitgebreide conversatie mogelijk maakt. Daarbij komt dat ook heel persoonlijk kan worden gekozen voor vega-, vis- of vleesgerechtjes. Kasper en Michiel planden intussen hun komende, weer gezamenlijke, vakantie verder voor … Na Hanneke’s werk-maandag togen wij dinsdagmorgen vroeg naar de jachthaven en waren tóch maar een minuut of vijf vóór onze zus en zwager uit Barneveld – met wie we een dagje varen hadden afgesproken! Prachtig weer: ergens tussen de 23 en 27 graden C. bij een mild windje. We pruttelden eerst over de Oude Rijn tot Bodegraven, sluisden daar en legden toen aan bij de steiger van de plaatselijke slager: om elk onze lunch in te kopen. Vanuit het even verder gelegen Zwammerdam koersten we “de Ziende” op, pakten het kleine maar wel 1.40 mtr. omlaaggaande sluisje mee en doorkruisten vervolgens de Nieuwkoopse plassen. Nieuwkoop zelf deden we ook even aan maar wat bleek: álles -ook de terassen!- is daar dicht op ma. en di. … Omdat we ’t overal op de wal te warm vonden stopten we nog een groot en koel pak sap in de koelbox aan boord (naast de biertjes en de Hugo, want ’t leven moet wel léuk blijven natuurlijk!) en gingen we weer scheep naar Woerdense Verlaat. Daar aangekomen draaiden we “de Grecht” weer op om, zo rond 16.30 uur, in onze jachthaven in Woerden aan te komen. Na in het centrum van Woerden nog twee terrasjes te hebben aangedaan voor drinken en een maaltijd ging een ieder weer huiswaarts. Ook op onze donderdagse fietsclubdag leek het eerst wel aardig weer – maar vroeg in de middag werd het nat, daarna natter en tenslotte klètsnat! Wij kwamen na een kilometer of vijftig peddelen dus nogal druipend thuis (…) Gelukkig zijn we zelf waterdicht – en hoeven we dus alleen maar op onze smartphones en/of een camera te letten. Aankomende donderdag ben ik aan de beurt om de route te bepalen en ik hoop dus maar dat we ’t dan aanzienlijk droger houden! ‘k Heb nog een niet-ingebrachte route (van 62 km.) liggen en gisteren fietsen Hanneke en ik ere nog één voor – ongeveer 58 km. Beide zijn erg mooi; ik laat het dus maar van de windrichting afhangen aan welke ik donderdag de voorkeur geef. Overigens vinden de meeste clubleden 50 á 55 km. al een heel eind… En zij rijden allen met elektrische ondersteuning(!) Ik ben de enige niet-elktrisch ondersteunde – en ik rijd graag ruim boven de 60 km. … Gelukkig is het de gewoonte om, als er naar de geplande afstand wordt gevraagd, iets te mompelen als “..zo’n 50, 55 km. geloof ik..” ;ongeacht of het er 50, 60 of zelf 67 (…) blijken te zijn. Vandaag is Hanneke dus weer Winkelier, woensdag moet ze voor controle naar de Cardioloog (alweer een jaar geleden dus!), donderdag gaan we weer fietsen en … zaterdag a.s. Vertrekt ze weer voor een weekje vakantiebegeleiding, dit keer naar Steenwijk. Zelf ben ik dan vanaf maandag 8.00 weer een week havenmeester – waarbij ik, zolang Hanneke toch weg is, daar ook op de boot ga wonen. Vanaf maandag dus een weekje Woerdenaar.

Long time – no see (of: no write…) Tja vrienden: zomerse fietstochten, vaartochten, tuinzitten, visjes voeren (onze verder zéér gemakkelijke huisdieren), kinderen bezoeken of te eten noden; kortom: druk druk druk. En dan dezer dagen nog: warm warm wárm – dus lui, luier, luist! Maar goed, nu jullie toch maar weer even bijpraten, nog nèt binnen de drie weken na het vorig bericht.  Zie ook de “Reacties” daar: we komen écht nog Riet, maar wel (ruim) ná zaterdag a.s. Want tot die tijd zit Hanneke met een heleboel wél en niet- verstandelijk beperkte luidjes in Trier! Daar proberen ze, ondanks de ruim 35 graden, prettig vermaakt te worden. Dat gebeurt onder meer met muziek avonden (meezingen, meeneuriën en polonaise lopen op de klanken van diverse ‘klonen’ van het type ‘Danny Christian’)

Naast weer lekker fietsen met de club rond Utrecht en Hanneke’s winkelbeheer bij ‘Mooi’ in Vleuterweide, zijn we ook gaan varen met Madeleine en Alexia, waarbij we de donderstenen ’s nachts (in Bodegraven) in het vooronder kwijt konden:  (Toen was ’t even wat regenachtig – kom daar vandaag de dag eens om…) Hanneke had ook een dagje “Rijnpop”, ze ging daarvoor met haar winkelpersoneel mee in een grote bus naar Rhenen (9 juli j.l.) Ikzelf heb die dag benut door een rondje over Amsterdam te maken met de fiets ( heen via de Angstel, Holendracht en Amstel en terug via Diemen en daarna over naar de Vecht; zo’n 96 km). ‘k Heb daarbij in Amsterdam nog een uurtje Museum “de Hermitage” afgegraasd. Vrijdag de 12de kon ik Thijs van Schiphol halen en naar z’n moeder in Wageningen brengen; lekker bijgepraat ook natuurlijk! Hanneke ging op een zondag met één van haar “Leuke Luidjes” hier naar museum “het Catharijneconvent”, waar een grote tentoonstelling over de ‘Biblebelt’ te zien is.  Het zal jullie niet verbazen dat veel daarvan haar bekend is voorgekomen; waarbij ze vooral besefte hoezeer een aantal mensen ook gewoon graag in de tijd achter wénsen te lopen. (Da’s dus niet alleen het geval met Salafistisch gestemde moslims!)

Op 18 juli, toen Hanneke weer in haar winkeltje toefde (en het nog niet zo heet was) ben ik naar Den Bosch gefietst – langs knooppunten, fietspontjes en Zaltbommel nog geen 75 km. Ben met de trein terug gegaan – en was nog voor Hanneke weer thuis (!) Dat zijn overigens -net als wandelen ’s winters- heerlijke dagjes uit; en ook nog spotgoedkoop, ruim minder dan € 25 voor de hele dag incl. trein en uitgebreid stadsbezoek met terrasjes e.d.   Sámen voeren we met de “TIME OUD” naar Gouda, via de “Dubbele Wiericke”, een smal kanaal dat de Oude Rijn vanuit Nieuwerbrug met de Hollandse IJssel verbindt. Wegens een lage boogbrug over de (“Goejanverwelle”-)sluis kun je daar alleen over als je lager bent dan 2.20 mtr. (Met alles neer is onze ‘kruip hoogte’ ca. 1.90 )  Daarbij moest Hanneke zelf één van de bruggen bedienen:  En vanaf vorige zaterdag zit Hanneke dus in Trier. Ik was van plan in deze week, vanaf zondag, een vaartocht te maken naar Marken/Volendam. Kasper wilde zondag graag mee en Michiel kon ook deze maandag en dinsdag nog vrij ritselen en hij wilde dus wel drie dagen meevaren. Mijn plan was dus: zondag naar de ons al heel bekende Sixhaven aan het IJ in Amsterdam (daar Kasper weer op de trein zetten) dan maandag door naar bijv. Edam (binnengaats blijvend) en dinsdag door naar de Zaanstreek (daar Michiel weer op de trein naar huis en dan zelf bijvoorbeeld nog over Haarlem, Leiden en Alphen terug. Maar toen werd duidelijk dat de temperatuur vanaf dinsdag deze week al richting dertig of meer zou gaan – dus ben ik met Michiel via Aalsmeer, Alphen en Bodegraven weer terug gevaren; zodat we dinsdag tegen de middag nét voor de echte hitte al weer konden aanmeren; en ons binnenshuis verschansen (!) Wel zijn we in Amsterdam eerst nog even bij Michiels werkplek aangelegd, z’n collegae verrast en een kop koffie achterover geslagen.

Laatste nieuws: sinds 24 juli hebben we een fijne, VASTE ligplaats in ons gewenste thuishaventje bij Woerden (eindelijk, want er was een @%$#&lange wachtlijst…)

Het is hier nu 24.5 graden binnen – ik ben van plan vannacht rond 04 uur een uurtje of twee op te staan en, al boekje lezend, alles tegen elkaar open te zetten; kijken of ik ’t weer een graad of twee naar beneden krijg…

(Denkbeeldig) Gemor uit de lezerskring van dit Blogje (één of twee mensen dus): Gebeurt er niks meer bij jullie? Het vorige bericht, op19 juni, is toch al een halve maand geleden !?!  Tja, lezertjes – er gebeurd natuurlijk wel eens wat, maar dan wel gebeurtenissen met een kleine g.  Niet om van wakker te liggen dus of om van de daken te schreeuwen (dat laatste is toch al af te raden in onze dichtbevolkte streken…)  Maar goed, even bijpraten in kort bestek:  Joop fietste twee keer met de fietsclub, één keer als ‘voorganger’ en één keer ‘mee’.  Samen fietsten we ook, onder meer langs een ‘oude buurvrouw’ in Zeist en langs kersen-bongerds (mmmmmmmmmm!)  Ook het gewone vrijwilligerswerk ging door, maar we zaten ook meer dan gewoonlijk verscholen in ons huisje met boek of tablet – en ontvluchtten daarmee de wat ál te onstuimige buitentemperaturen. Deze week bleek bruikbaarder en er werd dus van alles ingehaald: zo gingen we uit met alle vier de Koudijsjes-in-onze-leeftijdsfase & hun ‘aanhang’.  Een leuke middag (te water en ter terras) en avond (in een goed Restaurant) in Amersfoort!  Dit alles op de dag dat ‘moeder Maagje’ stierf – 49 jaar geleden alweer.  We hopen nog lang met dit ‘gezins’uitje te kunnen doorgaan.  Gisteren voeren we een dagje met prachtig vaarweer (afwisseling zon en wolken, temp. verschillen tussen 18 en 24 graden) rond met een drietal wandel vrienden.  Het rondje dus dat we -in ons vorig bericht- samen hadden ‘voorgevaren’.  Het was héél gezellig: we legden onder meer aan bij een slager-met-steiger in Bodegraven en in het waterrijke lintdorp Nieuwkoop, hadden koffie & gebak ter beschikking én wijn, bier en snacks ‘koud  staan’. Vandaag dus gefietst, vanavond Kasper te eten, morgen komen de meiden weer eens een weekendje aanwaaien, zaterdag heeft Hanneke vakantiehulp-voorbereiding, maandag weer ‘winkeltje’ enz. enz.

Kortom: we zomeren verder > doen jullie dat vooral ook!

De afgelopen twee weken zaten vol contrasten. Zoals het leven zélf eigenlijk: nét voordat we met onze caravan afreisden naar Borger (in Drenthe) om daar een dag of twaalf te gaan rondfietsen kregen we bericht dat een zus van Kea plots was overleden – op 69 jarige leeftijd. Zonder enige vooraankondiging komt zoiets extra aan natuurlijk. We zijn dus vanuit Drenthe ook naar dit afscheid geweest. Natuurlijk werd er verder door ons flink gefietst, geluierd, hunebedden beklommen en zongezeten.  Verder bezochten we weer eens het, altijd interessant (!), museum in Assen.  En ben ik (met mijn oud-Friese vriend Johan…) naar het ‘Internationale Blues Festival’ in Grolloo geweest, want daar trad de man op waar ik levenslang al fan van ben: Van Morrison:  In het verleden ging ik -ook met dezelfde Johan- verschillende keren naar Morrison, in de Oosterpoort in Groningen, in Rotterdam en in Vredenburg Utrecht, maar de laatste jaren was hij in de nabijheid niet meer te vinden.  Tot vorige week vrijdag in Grolloo dus.  Ben niet zo’n festival-ganger, want ik houd niet direct van zoveel mensen op elkaar, maar dit was goed georganiseerd, dus toch genoten.  Sinds zondag zijn we weer thuis. Gisteren hebben we een dagje te water doorgebracht: een verkennend rondje vanuit onze jachthaven over de Nieuwkoopse plassen.  Zo’n 33 km. te water, waar je ongeveer vijf uur over doet, vooral door de vier (!) sluisjes onderweg. In één van die sluisjes werd bovendien een woonboot geschut.  Een heel raar gezicht: een huis in de sluis…  En natuurlijk duurde dat extra lang: eerst die woonboot er in geduwd met een klein opdrukkertje. Dan de woonboot schutte (het opdrukkertje kon er niet bijin). Daarna die woonboot er met de hand uitslepen.  Dan het opdrukkertje schutten (wij konden daarbij mee), waarna de woonboot daaraan vastgesjord moet worden en langzaam wegvaart.  Vervolgens konden wij achter deze rokende set aanpruttelen tot de volgende afslag…  Kortom: heisa te water – altijd leuk om waar te nemen, dat wel.  De zomer lijkt inmiddels wel echt te beginnen, want het was gisteren flink warm aan boord!

En zojuist barstte krachtig onweer boven ons stulpje los!!

De afgelopen week heeft ondergetekende hard gewerkt!  Een 84-urige werkweek zelfs – reistijd (kleine drie kwartier per dag) niet meegerekend.  Schrik niet: ‘k ben niet van plan alsnog schatrijk te worden (zijn we al) en ‘k ben ook niet plots een Donald Trump adept (integendeel!)  Het zit zo in elkaar: sinds anderhalf jaar ben ik lid van de Watersportvereniging ‘de Greft’ in Woerden.  Die beheren namelijk een schattig haventje waar we sedert deze winter ook liggen met onze “Time Oud”  Voorwaarde voor lidmaatschap is, naast een betaling, dat je  een aantal dagdelen ter beschikking stelt aan de vereniging.  Dat kan zijn voor allerhande onderhoudswerkzaamheden, bardiensten e.d.  De grootste klus, maar in mijn ogen ook de leukste, is ‘havenmeester’.  Als havenmeester draaf je een week lang op van 8.00 uur ’s morgens tot 20.00 uur ’s avonds.  Je draagt dan een spencer en en een pet met het verenigingslogo en hebt een enorme bos sleutels om je nek. Je hangt eerst de vlag hoog en opent vervolgens de hekken, de deuren naar de kantine, het terras, de toiletten en de douches. Daarna nestel je je in het ‘Stuurhuis’, de plak waar de havenmeester de langslopende vaart kan overzien en toegang heeft tot de bonboekjes, het pinapparaat, de liggeldkas, de 50-eurocents pot, de borgkas, enz.  Daar houdt hij (of zij) ook een overzicht bij van de lege boxen (van op vakantie zijnde leden, die 28 uur tevoren melden wanneer ze terugkomen), zodat die boxen verhuurd kunnen worden aan passanten.  Je wijst passanten hun plaats aan (passend bij hun scheepsgrootte en verblijfsduur en rekent met ze af. Ook int hij (zij) de toeristen belasting voor Woerden en voorziet passanten van informatie over de haven en de omgeving, verstrekt tegen borg sleutels, wasmachine en draagtrommel attributen, enz.  Verder bedient hij (zij), ook tegen betaling aan de vereniging, de lier bij het te water laten van boten en bootjes die per trailer worden aangeleverd en fungeert als vraagbaak, klacht-ontvanger en probleem oplosser.  [Er staat nog veel meer in de instructie lijst, maar dit is het in grote lijnen]  ’s Maandag ’s morgens voor negenen volgt dan de overdracht aan je opvolger. Ik doe dit jaar twee keer een week, waarvan vorige week dus de allereerste was.  Een klusje naar mijn hart: niet alleen leer je de vereniging, haar gewoonten en de leden die daarbij horen, zo snel beter kennen, maar het ritme past me ook: sóms heel even hectisch,  vaker onverwachte elementen waarbij flink geïmproviseerd moet worden en creativiteit loont.  En dan ook weer lange perioden van lekker op je krent aan het water zitten met een e-reader in de hand…  Voeg daarbij een uitstekend koffie automaat en alle huishoudelijke mogelijkheden die ons bootje als ’terugval plek’ bevat – en ik vermaak me wel!  Van zaterdag op zondag was Hanneke er ook om de vereniging eens op de snuiven en woonden we dus een nachtje op de boot.  In augustus doe ik weer een week – dan is Hanneke het grootste deel van die week met verstandelijk gehandicapte mensen op vakantie naar Steenwijk of Trier, zodat ik die week gewoon in de haven blijf wonen.  Leuk klusje: ‘Havenmeester” !

We kunnen jullie melden, beste volgertjes, dat wij op 1 mei ons relatie-contract weer met een jaartje hebben verlengd. Wederzijds dus … tot mijn opluchting (kwam ik wéér met de schrik vrij)! Kort daarna mocht ik onze fietsclub –die peddelt elke donderdag- een dagje meeslepen door de contreien rond Utrecht.  Dat ging, qua weersomstandigheden, maar voor driekwart goed: de laatste 8 kilometer werden we echter alsnog allemaal zeik . . .  Morgen mag ik weer, maar nu ziet het weer er gelukkig een stuk prettiger uit.  De week van 6 mei tot (en met) 12 mei heb ik me, als “meelopend assistent”, laten inwijden in de plichten en verantwoordelijkheden van het Havenmeesterschap bij onze verenigingshaven in Woerden.  Dat betekende ook dat ik 7 dagen lang van 07.30 tot 20.30 uur van huis zwas.  Ik vond het een hele leuke vrijwilligers klus en bovendien leer je zo ook in hoog tempo de andere bootjes gasten in de haven kennen – en doet er het nodige aan praktische tips en hulp (bij bijv. motoronderhoud) op.  Hanneke moest er effe aan wennen dat ik hele week lang praktisch totaal buiten beeld bleef; ze oefende dus een andere dagindeling en maakte plannetjes voor zichzelf om alleen te ondernemen. Ook wel eens lekker natuurlijk!  Ons oudste aanloop ‘kleinkind’ Madeleine werd intussen al weer 11 jaar – een feestje dat ze liever pas ná de Ramadan ging vieren.  Week 20 had Kasper (eindelijk) weer eens vrij genomen: van 14 tot en met 17 mei voeren wij samen een rondje ZW-Nederland.  We bezochten daarbij Gouda, voeren onder de Erasmusbrug door en langs de Euromast naar Delft, deden daarna Leiden aan en tuften toen weer naar Woerden terug.  Niet bloedje warm, maar wel lekker droog.  Hanneke verkende intussen met haar clubje “Leuke Luitjes” onder meer de Blauwe Kamer bij Rhenen. Intussen kwamen de (zes) Zwaneneieren tegenover ons uit en vlogen de (zeven) Koolmeesje uit ons nestkastje de achtertuin in: Déze week maakten wij gebruik van m’n verjaardagscadeau van de beide zonen: twee nachten en een diner in een Hotel op fietsafstand…  Wij kozen een hotel in de bossen onder Elspeet en fietsten er afgelopen maandag heen via onder meer  Baarn, Spakenburg en Harderwijk.  Op de tussenliggende dag peddelden we dwars over het Veluwemassief naar Apeldoorn en met een wijde bocht terug over Vaassen.  Niet zo heel erg ver (zo’n 43 km.) maar af en toe wel verrekte (lang) stevig omhoog.  Hanneke dus extra blij met haar elektrische fiets bekrachtiging en ik met een rood hoofd en pudding in de bovenbenen tenslotte ook wel weer binnen(…)  Zojuist kwamen we via Uddel, Garderen, Voorthuizen, Amersfoort, Soesterberg en de Bilt weer thuis.  Al met al 202 km. door het Lentegroen – en geen drupje regen onderweg!  Lekker bijkomen hier weer dus, al kunnen we qua pedaalgebruik, nog niet helemaal achterover leunen: want morgen dus samen nog met de fietsclub rond, al is dat maar zo’n 50 km. (en redelijk vlak) natuurlijk. Komende zaterdag heeft Hanneke voorbereidend teamoverleg voor één van haar vakanties met verstandelijk beperkte mensen, later dit jaar.  Ik ben dan naar een bijéénkomst van de Wandelpool, speciaal voor mensen die Wandelpool-tochten organiseren (en ik doe er altijd zo’n 7 á 8 in de winterperiode).  En daarna …

Nee daarover weer een volgende keer. Hou ’t er maar op dat hier altijd wel wat te doen is. Net zoals bij jullie ongetwijfeld.  Fijne zomerstart!

Ons laatste bericht op dit Blogje – op de foto van die Rare Romein na – blijkt alweer van 11 april. We waren toen nét uit Portugal terug. Langer dan gebruikelijk geen berichtje dus. Of dat nu komt door gestaag stijgende ouderdom, of door de voorbereidingen ter viering daarvan *), ik weet het niet. [ *) viering, want als je er goed over nadenkt gaat er p.p. toch eigenlijk niks boven ouder worden, nietwaar?!)  Maar het gevolg is dat jullie nu verwaarloosd thuis zitten – verstoken van de ritmische kletspraat opgetekend door ondergetekende. Of dát nu zo erg is: het lijkt me dat jullie (ook maar een stuk of 10, 12 denk ik) er wel overheen komen (… )  Niettemin is een kleine inhaalmanoeuvre wel op z’n plaats, dus hoe rommelden we hier zoal de tijd door na Portugal?  We begonnen bijvoorbeeld weer met de fietsclub: elke donderdag een kilometer of 50. 60.  Hanneke wordt daarbij nu  elektrisch ondersteunt, die kon dus zonder al te veel Astmatisch gehijg en zonder al te Rode Konen ook tegen wind en heuvels in bijblijven.  [Zelf moest ik op één tocht een kilometer of 8 keihard werken – om het gebruikelijke gemiddelde van 17 km. per uur bij te benen bij windvlagen tot 6 Beaufort tegen(!) Maar dat haal ik nog wel zonder er iets aan over te houden, dus ik ga nog even op louter sperkracht door.] Verder nam Hanneke natuurlijk haar maandag-baan weer op en ik de ‘Vier het Leven’ klusjes.  Intussen hebben we bericht van jachthaven ‘de Greft’ in Woerden (waar we van de winter lagen en op de wachtlijst staan voor een plekje ook ’s zomers) dat we niet per 16 april weg hoefden te varen: in afwachting van de afloop van kade verhogingen door het Waterschap kunnen ze niet overzien of er een definitieve ligplek vrijkomt.  Tot zolang mochten we echter wel als ‘passanten’ blijven liggen.  Prettig, vooral omdat ik daar dit seizoen twee keer een week Havenmeester zal zijn.  [Havenmeesterschap loopt van ma. t/m zo. Dagelijks van 08.00 tot 20.00 uur, dus een eigen ‘home’ in de haven is dan wel prettig.]  Intussen heb ik een nieuw toiletje in de boot ingebouwd – de vorige, ruim 40 jaar oud, spoelde niet meer zo best door. Van 19 tot 23 april logeerde K. uit Franeker bij ons en tussen 24 en 27 april gold dat voor Madeleine & Alexia.  En op 22 april natuurlijk >> Joop 70, maar daar waren verschillenden van jullie zélf bij. Wel  was het extra fijn dat het op die dag zulk heerlijk weer was!

En dan is het nu 1 mei: wij vieren dus onze 52-jarige verkering vanavond.  Deze keer bij de “FoodExplore” in the Wall (Google dat maar eens),hier in Leidsche Rijn, aanfietsbaar nabij ons.

En nu maar hopen dat Hanneke ons samenzijn weer met een jaar verlengt… (Zelf ben ik al verkocht!)

We zijn dus weer terug uit het Zuiden.  Sinds maandag. Met aardig gekaramelliseerde koppies, waarin het voorjaar zich niet alleen aan de buitenkant toonde, maar ook van binnen al tussen de oren genesteld heeft.  Toen we maandag terugkwamen was het hier 19 graden en konden we dus “zó aansluiten”…  Maar inmiddels is het, qua temperatuur in elk geval, andere koek: vandaag fietsten we met de fietsclub een kleine 60 km. – bij een graad of 8 (!!)  Gelukkig wel bij prachtig licht en een natuur die rondom prettig uit de knop spong. In Portugal fietsen en wandelden we 18 dagen lang rond bij volle zon en steevast boven de 20 graden C.  12 dagen met onze Elahuizer vrienden J.&L. en daarna nog een dag of 10 met z’n tweetjes.  Naast de altijd hoorbare, maar niet zo vaak visueel waar te nemen Hop (die we nu een keer nadrukkelijk enige tijd ‘life’ konden zien) kwamen we ook flink wat Flamingo’s ‘van dichtbij’ tegen deze keer.  We ontmoetten er ook weer “Capuccino”, de aanloop poes die we twee jaar geleden op grond van haar kleuren zo noemden.  Ze was opnieuw ‘kind aan huis’ (Uit eigenbelang natuurlijk: ze werd regelmatig bijgevoerd en van wat melk voorzien)   Verder is Thijs natuurlijk regelmatig aangedaan. Naast bezoekjes aan huis en een gezamenlijk terrasje, etentje e.d. ben ik bijv. ook met hem –in rolstoel- naar de opening van een Expositie geweest.  De laatste 3 dagen voor ons vertrek werd het plots regenachtig en zakte de temp. naar een graad of 15.  We hadden zo doende weinig moeite hier weer te ‘acclimatiseren’.  Maar we moesten wel om 4 uur ’s nachts al opstaan…  Een dag eerder was Michiel thuisgekomen na z’n reis door Rusland en Japan en hebben we met z’n vieren al weer effe bijgepraat. (Daar gaan we zondag mee verder: in Harmelen dan.)

Nu verder naar: (nog 11 dagen …)