danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

Sedert gisteren zitten we (of liever: dobberen we) in Oude Schild op Texel.  Weer op zout water dus – geen betere reiniging voor het toiletsysteem dan er een tijdje zout water door te pompen … Vanaf Alkmaar tot Den Helder, via ’t ooit volstrekt overbodig gegraven “Groot NoordHollandsch Kanaal” bleek maar ruim een halve vaardag te vergen, vooral omdat we onze (“kruip”)hoogte diverse keren tot 2.50 mtr. terugbrachten, zodat allerlei bruggen niet voor ons open hoefden. Daar zijn ook spoorbruggen bij, die vaak maar één of twee maal per uur draaien. [Voor liefhebbers: het drama van dat Groot Noord Hollands Kanaal is dat er ruim 20 jaar over gegraven werd – om Amsterdam bereikbaar te houden voor grotere schepen, want het IJ slipte dicht. En nét voordat het klaar was zag men kans -tegen eerdere verwachtingen in- om tóch een vaarweg dwars door de duinen te maken: het Noordzee Kanaal dus. Daarmee was al die 20 jaar graafwerk in één keer “overruld”(!)  Niettemin zijn wij dus nog steeds blij dat dit kanaal er ligt]  Van lang niet alle bruggen wisten we tevoren dát ze er waren of ook de minimale hoogte boven water, want de waterkaart waarop we door Noord Holland voeren was van 1983  Kennelijk hebben we daar dus al eens gevaren met de “Bolbjirken 2”, het plastic jachtje dat direct na onze BM-er kwam. En zijn we er daarna niet zo vaak meer doorgevaren, want van allerlei andere streken hebben we de waterkaarten gaandeweg wél vernieuwd. Hier op Texel is het nog erger: de kaart die we hebben is van 1972  Dat herinnert aan ons eerste verblijf hier, ik werkte toen bij “Bartimeus” en die hadden een vakantieboerderij hier bij Oosterend: Bartimeushoeve.  Daar vertoefden wij een week. We hadden er een tandem bij gehuurd en stroopten daarmee het eiland af.  Met een piepklein Michieltje(1), waarvoor we een een draagstoeltje hadden genaaid thuis waarmee we hem tussen ons beiden in door de duinen en naar de waterlijn konden sjouwen.  (De handige draagconstructies die je later zag waren toen nog niet bedacht)  De Michiel op bijgaande foto is alweer van het jaar daarop.  Zoals u weet scheurt dit Kereltje heden ten dage stad en land af in een MX-5, dus niet alleen die káárten en dit fotootje zijn oud: wij ook!  Respectievelijk van 1949 en 1951. (Slik)

Maar we drijven nog geanimeerd door het bestaan, dat dan weer wel!

We brachten wegens harde wind een extra dag door in een heel prettige jachthaven te Akersloot aan het Alkmaardermeer. Van daaruit ondernamen we enkele fietstochtjes in de omgeving.  We bezochten o.m. het geheel toeristische “Kaasdragen”, vrijdags op de markt in Alkmaar en maakten daarbij kennis met de Westfriese kabouter-tekenaar Sietze Wiersma (misschien komen jullie t.g.t. nog eens een kleurrijke prent van hem tegen). In “onze” jachthaven bleken zich tegen de avond vervolgens gedeelten van twee bruiloften af te spelen. En toen we de volgende ochtend aanstalten maakten te vertrekken bleek men daar te Akersloot  voorbereidingen te treffen voor een feestelijke opening van de recent sterk uitgebreide haven – we zijn toch maar vertrokken … Niet dat we zomaar aan feestjes konden ontsnappen, zo bleek: want in Alkmaar aangekomen werden we schielijk een gracht in verwezen. (Een prachtige ligplaats midden in de oude binnenstad, daar niet van)  Wat bleek: het was “Roze Zaterdag” in Alkmaar!  En ja hoor: slechts enkele uren later dreven vele bonte bootjes vol ook fysiek en kleurrijk”lawaai” heftig housend langs!  Het was ook overigens de hele dag extra leuk in deze toch al prachtig ingerichte stad ( NB: vooral véél kleine straatjes doorzwerven is hier zeer lonend voor je netvlies!).  Uiteindelijk hebben wij de herrie van types als Bonnie-Saint-Clair en Imca Marina, te midden van terrassen vol -vooral in Pauweveren uitgedoste- hijsers en hijsters, toch maar hebben overgeslagen…

Verderop in deze Pinksterzondag komen onze zonen weer eens aan boord. (De “wijntrap” leegdrinken -dat is de bovenste trede- of de “biertrap” -de onderste dus)

Hallo dierbare “wat vreten ze nu weer uit”-volgertjes.  Zoals in het vorig bericht voorspeld werd, stapten Michiel en Kasper op Hemelvaartsdag op.  Wij lagen toen in het stadje Vreeswijk (aan de Lek), dat in de laatste decennia door de stad Utrecht onuitstaanbaar in “Nieuwengein” werd ingelijfd.  (Die inlijving had nu wel weer het voordeel dat de stadsdienst vanuit Utrecht CS de beide knapen kon afleveren…)  Een werkelijk prachtige vaardag bleek het die donderdag, zodat we besloten maar wat langer de Lek af te varen en meteen maar door te gaan naar Krimpen a/d Lek.  Daar vonden we een uiterst charmant verenigingshaventje om de avond bourgondisch door te brengen met een redelijk copieuze maaltijd (hoewel wij doorgaans verwend worden door mijn Gade betrof het hier een vegetarische Pilav-compositie door ondergetekende), gevolgd door de nodige keuzen in hapjes en bijpassende alcoholica – of andersom!  Op vrijdag voeren wij verder de Lek af en de Oude Maas op, dwars door Rotterdam en koersten vervolgens om de Euromast heen weer meer naar het  Noorden om tenslotte in het centrum van Delft af te meren.  Daar monsterde Kasper op die dag af, omdat hij zaterdag weer werken moest te Tilburg.  Michiel stapte er de volgende ochtend weer op de trein.  Wij beidjes dartelden toen door naar Leiden.  Die stad bezochten we gisteren uitgebreid. En we zijn er nog een dagje langer gebleven om  -vandaag dus- weer eens naar zee te kunnen fietsen. (Katwijk aan Zee, ca. 12 km. via de knooppunten-fietsroute). Daar konden we dus de Son in de See Sien Sinken!  Morgen denken we in Haarlem af te meren.  We hebben hier in Zuid-Holland dan achtereenvolgens bezichtigd: Amsterdam, Uithoorn, Ouderkerk, Alphen, Gouda, Oudewater, Montfoort, IJsselstein, Nieuwegein/Vreeswijk, Vianen, Krimpen a/d Lek, Delft, Leiden en Haarlem.  Met her en der een museumpje erbij een aardige “eigenland expeditie” dunkt me.  Hierna gaan we ten Noorden uit: via het Spaarne en Zaandam richting Alkmaar luidt de voorlopige planning.  Inmiddels lijkt het dan toch langzaamaan ook echt Zomers te worden…  We zullen zien.

Wat de bekende heren Rutte en Verhage duidelijk niet lukt (om over de man met die prak zuurkool op z’n hoofd maar niet eens te spreken), vinden wij eigenlijk best te doen: Koers Houden. Derhalve zijn we volgens plan dwars door de Amsterdamse grachten -met alles aan boord plat en wij soms diep gebukt wegens enkele zeer lage bruggen- de Amstel op gevaren. Via Ouderkerk a/d Amstel belandden we zo in Alpen aan de Rijn. Daar zetten wij -nog immer met F&K uit Grou in ’t kielzog- koers naar Gouda, waar we aan een gracht IN de binnenstad konden afmeren. We lagen er tegen een zéér luttel tarief en werden daarbij ook nog  ruim voorzien van stroom. TV-kijken kon echter niet, wegens een te dichte bebouwing rondom onze satellietschotel. Niettemin hebben we er drie nachten doorgebracht, de binnenstad (& de buitenste grachten daar weer omheen) afgelopen, ons bevoorraad en het stadsmuseum bezocht. [Met heel aardige en ook bijzondere keramische werken en video-uitleg daarover en over het vervaardigen van bijv. gebrandschilderd glas-in-lood]  Onze Friese konvooigenoten namen op dag één afscheid, want zij moesten over ruim twee weken al weer in Friesland terug zijn. Terwijl wij tijd, zoals jullie weten, niet meer wensen te zien als iets wat  op  kan.  Zij gaan morgen de grote Gelderse IJssel al weer af richting ’t hoge Noorden, maar wij keutelden tot vandaag de uiterst langzaam de kneuterige Hollandse IJssel over.  Met een bijna onhoorbaar toerental: ca. 1300 toeren, dus zo’n 6 km/u.  We zijn zo via de bezochte plaatsjes Oudewater ( Zwiebertje-city!) en Montfoort vandaag in een nogal riante jachthaven in ’the middle of nowhere’  even boven Nieuwegein beland. In deze contreien zullen we wel even langer toeven, want Hanneke heeft woensdag a.s. een afspraakje op Utrecht CS, dit i.v.m. haar vrijwilligers klussen van dit jaar. En donderdag -Hemelvaartsdag- krijgen we Kasper en Michiel als opstappers. Met hen willen we vervolgens vanaf vrijdag de Lek af gaan varen richting Rotterdam, eerst maar eens naar Schoonhoven, later denken we naar Krimpen en dan naar Delft te gaan.  Kortom alles is hier WEL aan boord; wel vaart dient gewoon vrij letterlijk te worden genomen te onzent …  Lekker eten & bijpassende wijnen zijn daarbij natuurlijk inbegrepen en daarom kwam Michiel op onze laatste avond in Gouda vanuit z’n werk alvast even aan boord mee-eten. Dat er echter ook  meer kwijnend ogende schepen bestaan toont deze foto (erop klikken geeft meer details)

Sedert ons vorige bericht hebben we vooral de voormalige Zuiderzee-Oostkust besnuffeld. Eerst Enkhuizen (incl. zwerftocht door het Zuiderzee-openlucht-museum), daarna Hoorn, toen Volendam en ten slotte de Zuiderzee-achtigste aller plaatsjes: Durgerdam. In Durgerdam liggen is extra charmant omdat je jezelf daar op handkracht met een piepklein pontje moet ‘overdraaien’ naar de vaste wal – de Durgerdammerdijk. [Waarover Jeroen Zijlstra zo’n prachtig lied kweelt: www.youtube.com/watch?v=xAoNkjUPq3Y ] Ter plekke konden wij ook een Fuut van zeer nabij -ca. 1 meter- beschouwen, die op 7 eieren zat; die ze in ons zicht regelmatig herschikte. Inmiddels liggen wij alweer twee nachten in de Sixhaven in Amsterdam. We waren hier vaker: direct aan het IJ op ca. 400 meter lopen van het pontje dat zo’n 15 x per uur overzet naar de Dam. We hebben gistermorgen Kea weer op de trein naar het noorden laten ontsnappen en ook daarna de hoofdstad verder over vele kilometers doorkruist. Bijvoorbeeld de Nieuwe Spiegelstraat (vol Gallerietje, Kunst en Antiek), het ‘Oude Postkantoor’ (nu een winkelgallerei in een markant gebleven gebouw), Oudezijds & Nieuwezijds Wallen, de Zeedijk (altijd leuk met die kakelbonte verzameling eethuisjes), enz. enz. We hebben daarnaast nog een tweetal exposities bezocht. Eén in de Oude Kerk (die bij de Westertoren dus): een overzicht van de World Pressfoto inzendingen – dus ook met de verwoestingen in Japan, de gruwelijkheden van Breivik in Noorwegen e.d. De foto’s hierbij zijn van deze expositie.  Verder bezochten we een Tentoonstelling in het Van Gogh, waarin schilderijen van zo rond 1900 die allen (ook) een fantasie-landschap behelsden bijeen waren gebracht.  Fraai gedaan, want hoewel e.e.a. varieerde van (mij-) onbekende schilders tot Gauguin en Edward Munch zat er toch een interessante lijn in het geheel die uitdaagde overal wat van te vinden.  Wel word je natuurlijk doodmoe van de vele indrukken en kilometers, dus besloten we zowel de dodenherdenking op de Dam als ook het bevrijdings concert op de hoek van de Amstel en de Prinsengracht NIET life bij te wonen, maar gewoon lekker in het vooronder op onze flatscreen te bekijken …  (Ik hou er ook niet echt van om langdurig tussen vele anderen met minstens vijf man op een vierkante meter te toeven; al hebben we wel wat voorbereidingen bekeken en een klein stukje van het begin van het bevrijdings-pop-concert op de Dam bijgewoond)  Vandaag zijn onze beide Knaapjes met hun mede-sportwagencoureurs weer op het vaste land van Frankrijk gearriveerd. Vanavond/vannacht brengen zij door in een veel-sterren restaurant op grond van een aanbod dat Michiel kreeg t.g.v. zijn 10jarige verbintenis met z’n werkgever. Die worden dus vast zwaar verwend daar!  Wij houden het simpeler: nog één avondje aan het IJ en dan morgen –nog steeds mét F&S uit Grou- de Amstel op, richting Ouderkerk en Uithoorn …

(En als vaste lezertjes weten jullie: klikken op de foto = vergroten; liefhebbers kunnen ze zelfs op volscherm bekijken: klik bovenin op “foto’s”, dan op “foto’s als diareeks” en direct daarna op het ‘fullscreen-vierkantje’ rechts onder in de eerste foto van de diareeks …)

Sedert vorige week woensdag zijn we weer op ’t water te vinden: we pikten daarbij de oerFriezen F&S (waarmee we ooit naar Berlijn voeren) op in Sneek en voeren in klein-konvooi verder. Te Staveren hebben we Kea als opstapper aan boord genomen en nu liggen we na een werkelijk prachtige overtocht na te genieten in de oude havenkom van Enkhuizen. De Koningin viert haar verjaardag, naar volgens ons hebben wij veel meer te vieren: deze prachtige dag en het échte begin van de zomer – al kan die verkeren zoals wij allen in dit Kikkerlandje weten. Morgen valt er in elk geval veel te vieren, want dan zijn wij op de kop af 45 jaar achtereen onafscheidelijk gebleken. Een pittig aantal jaren, vinden we – maar wellicht tekenen we zomaar weer bij ook nog … Onze beide Knaapjes maken inmiddels NW Ierland tezamen met ruim 40 andere MX-5 sportwagens onveilig! Ze hebben de overtocht vanuit Frankrijk wel geweten: een forse wind maakte hun veerboot zodanig aan ’t slingeren dat ze bijna een volle dag langer aan boord zijn geweest dan de bedoeling was. Hoeveel tijd daarvan ze grauwgroen over de reling hebben gehangen horen we na hun thuiskomst vast nog wel.  Intussen denken wij morgen hier wat museums af te stropen en dan later eerst maar eens op Hoorn af te koersen.  Dan wellicht Volendam; of toch maar Edam, Marken, Monnickendam? We zien nog wel.  Een blijmoedige groet met een natte ondergrond van jullie J&H

Tja vrienden: ’t wordt toch echt tijd voor het ‘buiten’seizoen. We hebben het, nog net geen ijs- maar wel bar weder dienende, steeds weer even uitgesteld maar nu gaan we toch echt (morgen) weer scheep.  Onze spontaan grasmaaiende achterbuurman is al op de hoogte, evenals mijn brievenbus lichtende schoonzus. In de tussentijd hebben we nog even wat tuin gewied, wat ingekocht, wat (af)gewassen en zo meer.  Vooral ook afgewassen -zie fotootje- natuurlijk, omdat ondergetekende 63 jaar werd. En daar weten diverse mensen dan weer van (jullie weten hoe dat gaat: plee kalenders en zo…).  Aanleiding natuurlijk tot de nodige vrolijke kout in onze boshut!  Nu gaan we echter weer naar het zo waterrijke Noorden, om van daaruit weer een aantal weken koers te kiezen naar de einder. De nadenkertjes onder jullie beseffen natuurlijk dat zulks niets zegt over onze koers: want de einder staat altijd elke kant op paraat …  Enkele vage plannen hebben we wel, maar het weer en met name de windrichting en -sterkte, zullen bepalend zijn voor de wérkelijke keuzen; dus – we zien nog wel hoe ’t uitpakt!  AHOI!

Hallo hé, gebeurt daar nog wat…?!  Dat is de strekking van een opmerking uit de Fryske gea, want men is daar -net als de rest van jullie- gewend geraakt aan minimaal eens per week een berichtje op dit Bloggie.  Da’s inderdaad een mooie gewoonte, maar: zelfs voor jeugdig-bejaarden zoals wij hier in de boshut lijken de dagen weleens om te snellen. Zelfs als er, goedbeschouwd, geen @%&*%# gebeurt!  Maar goed, belofte maakt schuld dus hierbij alsnog enig licht op de zaak: Wij gingen, zoals in het vorig bericht al aangekondigd, in Huize Kernhem naar een “Bandoleon-concert”.  Tevoren waren wij wel nieuwsgierig, maar hadden we toch wat ‘lage’ verwachtingen. Dat kwam vooral door de in onze ogen merkwaardige instrumentele bezetting: bandoleon (een Argentijns soort accordeon dus), piano, contrabas, gitaar en viool.  Wij waren zéér abuis: het was een gewéldig concert!  Er werd een zeer boeiende ‘mix’ van (deels) ‘klassieke’ thema’s [Ravell & Bach, inclusief  hun ‘romantische’ klankkleur’] én de heftige dynamiek van Latijns-Amerikaanse muziek, zoals bij de Argentijnse Tango te beleven is.  Bovendien kwamen daarbinnen regelmatig álle instrumenten zeer herkenbaar ‘praktisch solistisch’ aan bod. Ronduit práchtig. “GrupodelSur”, een 1ste klas aanrader! ( www.grupodelsur.nl ). Toen was ’t tijd voor de tandarts … Maar: het geluk bleek met de dommen alhier, want we konden zonder mankeren weer huiswaarts. Mooi toch?!  En gisteravond: naar Kees Torn!  Als je niet weet wie dat is: dat kan, want het is een zeer taalvaardige beroemdheid (cabaretier/liedjeszanger) die zich nimmer op t.v. of in een opname studio laat zien. Dus bij “’t grote publiek” is hij minder bekend. Bij lieden met een zwak voor taal is hij echter al 20 jaar het allerhoogste niveau sedert drs.P. (Heinz Polzer)  Wij hebben hem een jaar of tien geleden ontdekt.  Dit was de derde show van hem die we bezochten (Kees Torn draait 2 jaar met een voorstelling in kleinere zalen voor vaste liefhebbers door heel Nederland.)  Op 5 mei dit jaar houdt hij -voorlopig?-  op met optreden, dus wij spoorslags naar een van z’n laatste optredens in Ede.  Kees bleek nog altijd een bizarre man (uiterlijk een slungelige, studentikoze dertiger, feitelijk eind veertig met relatie en al) héél lekker!  We kochten er maar meteen een -eindelijk!- in eigen beheer uitgebrachte DVDbox met alle negen shows én een CD met 23 taalkundig ijzersterke liedjes.  [Wie nu ook wat meer wil horen/zien: er zijn geen t.v optredens, maar Googelen op “Kees Torn” of zoeken op You-Tube levert toch wel wat clibs op] Vanmiddag werden wij prettig overvallen door onze lieve half-Elahuizende buren J&L en overmorgen wordt ondergetekende alweer spontaan 63 – op z’n sloffen, hè!

Intussen blijft het #$%@&*$-weer: volgens ‘Weer-on-Line” en de GSM-app.”Piet” zou het vanaf donderdag daarop zachtjes aan toch eindelijk naar de 20 graden C. gaan, maar nog steeds ‘wisselvallig met buien’.  Wij hebben ons nu al voorgenomen ons daarvan volgende week NIETS meer aan te trekken.  Dus jullie moge er redelijk zeker van zijn dat we zo rond woensdag weer te water zullen begeven… Je hoort ’t nog wel weer van ons. Vergeet intussen niet ook stiekem al van de verwachting naar mooi weer te genieten. ALTIJD positief duiden(!) – want mokkende zeikers hebben hebben we waarlijk wel genoeg in dit tot voor kort nog zo genoeglijke en brave landje.  En we kunnen dus héél goed zonder de HufterPredikaties van organen als WNL en POW  in de media en in de Tweeds van types als de man die ik door een cabaretier als volgt treffend hoorde omschrijven: “de man wiens naam ik niet in de mond wens te nemen, maar die iedereen toch zal herkennen wanneer ik zeg dat hij een plak zuurkool op z’n hoofd draagt”. Tenslotte is er sprake van een vandaag geopereerde volle nicht: sterkte meid! Enne, oh ja,:Kasper zit vanavond bij Spinvis in de zaal; ‘k ben benieuwd …  Tot horens -of ziens rond zondag?- allen.

Het vorige bericht op dit zo knusse blogje van ons is alweer 10 dagen geleden geplaatst, terwijl wij doorgaans zo eens per week iets naar jullie toe leuteren. Hoog tijd dus voor weer wat “bijpraten”, maar … er is bar weinig te vertellen: twee aankomend bejaarden in een houten doosje op de helling onder de eikenbomen. Thats’ all.  Buiten waait het guur, het is er rond de tien graden Celsius en/of het druppelt er gestaag. Kortom: geen weer voor een bootje laat staan al in je blootje! Daarom doen wij, in afwachting van de échte start van het zomerseizoen, maar net als Karel Appel – wij “rotzooien maar wat aan”. Dat loopt (letterlijk) weleens verkeerd, zo blijkt.  Zo dachten we vorige week een “museum wandeling” te gaan maken: auto bij Oosterbeek NS geplaatst en door de bossen naar ’t Openlucht Museum (ca. 7 km.)  Daar aangekomen bleek dat Museum juist die dag dicht wegens iets met veel genodigden, waaronder de koningin herself.  Oké, wij door naar Arnhem centrum en daar langs het Historisch Museum. (ca. 4 km.) Dat bleek, sedert vijf weken al, ook gesloten.  Zucht. En in het Museum voor Moderne Kunst waren we een maand geleden nog geweest. Dus maar weer, langs de Rijnoever, terug naar Oosterbeek en ons autootje gewandeld ( ca. 8 km.)  Het lópen ging dus best, maar het Museumbezoek was naatje. De dag daarop liep ik (alleen, want Hanneke vind 30 km. in 2,5 schoentje-tempo te gortig) met Wandelpoolers een tocht langs Bronkhorst, de IJsselvallei en verder over de Posbank naar Velp NS.  Op die tocht raakten de ‘koplopers’ en de ‘staartgroep’ elkaar kwijt. [Je ziet hier dat het woord ‘mislopen’ ook letterlijk kan worden genomen] Dat was gelukkig al tegen het einde ervan, zodat beide groepen wel aan het eindpunt uitkwamen (lang leve ook de mobieltjes met GPS!), maar ik had ’t nog niet eerder meegemaakt. Inmiddels hebben we allen de Paasdagen weer ‘verslonden’, wij vrij letterlijk want er werd hier gevierenlijk heel wat lekkers naar binnen geslagen in de vorm van prachtige (geheel vegetarische) maaltijden, (al of niet chocolade-) eitjes en diverse dranken.

En nog altijd is het geen vaarweer, dus hoe nu verder ?  [Jazeker: wij niet werkenden kennen ook onze stress-factoren, zoals je ziet!]  Ons standaard antwoord als werk-afgekickten-met-veel-vrije-tijd is natuurlijk: “We zien wel”.  Vooreerst gaan we morgen een 20 km. loopje doen vanuit Hollandsche Rading. Verder schijnt de historische boerderij (nabouw van één uit ca. 500 v.Chr.) op de Celtic Fields nu klaar te zijn,  is er een koffieconcert in Kernhem op zondag en komt Kees Torn al gauw in Ede.  Ook kunnen we te voet of per fiets Kröller Müller weer eens afschuimen.  Dit alles als prettige tijdvulling tot de Lente LOSBARST.  Voor vrolijke tips en/of prettige visites houden wij ons intussen hartelijk aanbevolen!

Noot 1: Er staat weer een nieuw verhaaltje op   www.verhaaltjes.net

Noot 2: Lees eens een verhaal uit de kolom ‘verhalen’ links  (bijv. enkele met een contemplatieve inslag, zoals  “Aarding”  of  “Over de onmisbaarheid van een bord Spaghetti” ) , het regent toch …

Wegens de omslag in het weer zijn we donderdag jl. weer teruggekeerd van de (op het nieuwe seizoen voorbereide-)boot. En vrijdagavond gingen we door naar Ede voor een optreden van Alex Roeka met band. (Wie ‘m niet kent: luisteren/kijken op bijv. You Tube) Een heerlijke avond in een heel kleine zaal met maar 70 man publiek erin … (Cultuur – op de Veluwe?) Een interessant contrast ook met het grootschalige optreden van Randy Newman vorige week zaterdag in Tilburg. Allebei heerlijk – maar in zoveel opzichten verschillend! In wat de artiest beleeft en doet en in wat je als publiek ervaart ook; leuk om over de veelheid van verschillen na te denken.  Was Roeka bij vlagen érg poëtisch (zoals: “… ’t Is de schommel van de Liefde; de droom van het Verbond; onze levenslange zoektocht; tussen de wolken en de grond …”) daar is Newman juist sterk ironisch bezig. Beide regelmatig ‘raak’ en met veel zeggingskracht. Maar er zijn dus ook legio ‘haaks’ op elkaar staande aspecten, zoals in voordracht, overdracht, algemene impressie en perceptie bij de toehoorder…  Ik sudder er nog maar wat langer wel voldaan over na. Intussen heeft het creatieve virus in ons toegeslagen: na Jean Dulieu in Groningen, Newman in Tilburg en Alex Roeka hier, willen we beslist naar Den Haag om in het letterkundig museum de overzichtstentoonstelling van het werk van Marten Toonder te bekijken (v.a. mei is dat). Gelukkig hadden we al eerder dit jaar, na een bezoek aan het Utrechts gemeentemuseum, besloten elk ook de Museum-jaarkaart aan te schaffen.  Want het is pas écht aangenaam om een willekeurig museum dat je per ongeluk tegenkomt, gewoon zomaar even ‘door te dwalen’. En dat doe je toch gemakkelijker als je er zonder nadere betaling binnen kunt lopen. Ik denk dat onze plotseling toegenomen behoefte aan de creatieve kant van het leven -de zintuigen wat meer aan bod en de ratio wat minder om zo te zeggen- ook een gezonde reactie is op de nieuwe werkelijkheid om ons heen. Een werkelijkheid waarin bijvoorbeeld de Meest Puberale Premier ooit een vriendschappelijk armpje legt om onze Hoofd-Xenofoob, die kernen uit het gedachten’goed’ van wijlen dhr. Mussert hatelijk naar het heden kopieert; waarbij beiden tot overmaat van gruwel geheel tevreden besluiten de kosten van ons westers ontspoorde egoïsme en blinde materialisme in de eerste plaats maar eens te gaan afschrijven op de állerarmsten in de rest van de wereld … &#@$%&@$(!)  [Wij spreken thuis dan ook de a in “Catshuis” uit als een ò …   ’t Is inderdaad moeilijk om je maaltijd tijdens ’t zes-uur Journaal binnen te houden.] Maar ja, wij zijn van het Positivisme: Kunst & Creativiteit dus mede ingezet als therapie tegen de platheid, ‘zeg maar’.