danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

We waren een weekje terug ofzo van plan weer uit te varen. Toén kwamen de weerberichten, in ’t kort: goor, vies, nat en guur. Dus bleven we nog maar weer even. Hieronder een fotootje van de eerste ‘lentedag’ in 2008 te hiero. Dááronder een fotootje van onze eerste lentedag in Colombiers (in 2007). De vraag “wat DOEN we hier eigenlijk?!” is dus bepaald niet uit de lucht gegrepen…

Inmiddels hebben we dan ook vastgesteld dat een fatsoenlijk selfsupporting echtpaar als het onderhavige zich voortaan vanaf eind februari dient te bevinden op plaatsen als: Toscane, Nice, Perpignan of -erger nog- Noord Thailand. U bent gewaarschuwd!

Op het fotootje ziet u een gretig gebezigde bezigheid voor lieden die zichzelf prettig gepensioneerd hebben: op de terraschair in het zonnetje met een glas koele Witte in de hand… Na de drie logies/wandeldagen met onze Friese dóórloopsters gaf ik mij ook gistermiddag weer geheel aan deze ‘bezigheid’ over. Dat het inmiddels een vertrouwd beeld te onzent is moge blijken uit het feit dat maarliefst twee nijvere Boomklevers de naastliggende stam van onze TerrasDen (“Pineta Majestusum Terrasso“) op- en afrènden. Deze als struikrovers getekende tuinvrienden wierpen slechts een achteloze blik op de aandachtig toekijkende terraschairbewoner. Kennelijk hebben zij de ervaring dat van daaruit geen beweging meer te verwachten valt… Als neergestreken ‘rentenier’ krijgt men, zoals u hieraan ziet, langzaamaan een geheel eigen sociale kring, hoewel verdacht veel lijkend op struikrovers in dit geval. Als ik al niet zo lekker lag, zou ik me hier echter zeker ook bij hebben neergelegd. (Het leven in onze contreien is dikwerf Zzzzzzzzzzeer Zzzzzzzzzzzzacht – ook al willen Zwaargeblondeerde Moord-enBrand schreeuwers ons vaak anders doen geloven !)

Vanaf morgen herbergen wij in ons kabouterhol twee Friese doorlopers (of, nauwkeuriger: doorloopsters).

Wij hebben het plan opgevat een dag of twee, drie flinke wandelingen te maken en hen zo de omgeving te laten opsnuiven. Bijvoorbeeld en dagje via het Wekeromse zand, de Germaanse Put, Middelpunt van Nederland en de binnenstad van Lunteren… En een andere dagmars naar de Edese Hei, de Kreelse Plas, het centrum van Ede, stukje Vallielijn en via de Lunterse ‘Eendjes’ weer terug. Tenslotte ook het Pinetum -hier aan de andere kant van de ‘Berg’- niet vergeten.

Maar de Gerrit Krollen, Paulusma’s en Weer-on-line voorspellers brengen dingen te berde die wellicht nópen anders danwel minder te gaan lopen.

We zien dus wel hoe ’t loopt – ALS ’t maar loopt !!

Van donderdag tot dinsdag j.l. woonden we weer eens op ons hoofdadres: aan de Griftstraat in Utrecht dus. Naast ons gebruikelijke meer bourgondische gedrag rond wijntjes, maaltijden, enz. (waarbij Michiel uitbundig gevulde Taco’s creëerde) hebben we er niet echt stilgezeten. Onze bezigheden betroffen ondermeer: *De, altijd prettige, binnenstad doorkruisen; *Bioscoop filmpjes meepakken (’the Kiterunner’ & ‘TBS’); *De opname van “Spijkers met Koppen” in Florin op 1 maart bijwonen en in twee flinke dagwandelingen de Kromme Rijn van Utrecht tot Wijk bij Duurstede volgen (voor een groot deel langs het Jaagpad) -totaal goed voor zo’n 36 km.

Inmiddels hebben we ons weer teruggetrokken in het kabouterhuisje onder de TerrasDen om uit te hijgen…

Tijdens een lekker fietstochtje (zo’n 45 km. door bos en beemd) vandaag kwam ik in de bossen een heel interessante uitstalling tegen van meer dan 300 (!) beelden uit Zimbabwe. Daarom wordt u hierbij kond gedaan: het is beslíst de moeite waard één dezer (droge) dagen op je fiets, rijtuig, motorfiets of ín je automobiel te springen en je spoorslags te begeven naar Landgoed QuadenOord. Je vindt het even ten noorden van Renkum een kleine kilometer het bos (dus ten zuiden van de Ginkelse hei) in.

Gisteren weer onze wekelijkse wandeltocht gemaakt met andere Wandelpolers. Dit keer heuvelop heuvelaf (of op z’n Frysk: op-en-del) rond Arnhem. Er wordt lekker wat afgeluld tijdens zo’n stevige kuier. Eén van de prettige dingen aan ‘de Wandelpool’ is namelijk het altijd wisselend en zeer vrijblijvend ‘groeps’gebeuren. Voor een dóórprater als ondergetekende betekent dat dus ook weer eens flink ’t ei kwijt – en dat scheelt natuurlijk heel wat therapeutische consulten. Wel hoop ik dat de aldus ‘volgegoten’ meeloper/slachtoffers er steeds (met voldoende bedrust?) weer overheen komen… Bert, de organisator van deze tocht, stuurde een eigen verhaal in dat naar mijn inzicht een heel goed beeld geeft van dergelijke wandelingen. Vandaar dat u bij wijze van uitzondering nu ook een ‘andermans’ verhaal aantreft in de rechterkolom. Klik aan op de titel  ‘Een Weekend Buiten’.

Een ander verhaal van Bert vind je als reactie onder het vorige bericht ( Gedónder )

Enige dagen lang verwonderden wij ons hier ter Eikenwoud over een dof, rommelend geluid dat van onder de vloer leek op te stijgen. Een kort, zwaar kloppen als van een Specht met de afmetingen en de luchtigheid van een Michelinmannetje. Eerst signaleerden we deze vreemde plofreeksen alleen in de avond, doch later verrommelden ze ook overdag het trommelvlies. Inmiddels is ons echter een licht opgegaan: Hoewel, zoals ieder weet, ook de volgende vijand zich vooral zal richten op het Torentje, de hofvijver, industrieterreinen en de Rotterdamse haven, oefenen “onze jongens” uitsluitend met het omwoelen van natuurgebieden. Zij hebben zich dan ook sinds jaar en dag een aanzienlijk deel van de Veluwe toegeëigend. Op zo’n 5 km. hemelsbreed, in de NWhoek van de Edese Heide is ook zo’n horde horken gevestigd – wat wij soms horen blijken dus verre salvo’s !

Vandaar het licht sarcastische nieuwe Verhaal:  Misstand in Lommerland. Je vindt het in de verhalenkolom hiernaast in de bekende maar nét doorworstelbare, breinbrekende Joopstijl voor taalneuroten. Succes!

Het fabelachtige weer in deze pré-voorjaarsdagen doet ons veel ‘naar buiten’ zwerven. Zo liepen we een fraaie zaterdag te struinen over de Loonse Duinen (nabij Loon op Zand). Zie ook de fraaie foto hieronder die Hanneke met haar nieuwe 8 miljoen-pixel-cameraad maakte. Naast deze zandhellingen dwaalt ondergetekende natuurlijk nog meer over de fraai beboste hellingen rond zijn woning.

Hierbij onder de titel Godspraak een stukje uit de ‘Openbaringen aan Joop’ die mij hierbij zoal ten deel vallen. [Want: “Lourdes” bestaat deze week 50 (of 60?) jaar...] Moget Gij allen evenzéér Genieten!

’t Is wel een beetje vroeg, aan ’t einde van deze eerste week van februari, maar het is werkelijk plotseling Lente-Like onder de reuzenden op ons reuzenterras. Dankzij eerdere weertypen zit ik nog wel met een snotkop en wat afstervende virus-riebels buiten in het zonnetje; maar ik zit er weer zéér naar genoegen… Weg met binnen, lang leve buiten!

Zo’n 564 vogel geluiden en idem aantallen vlieg bewegingen bevestigen deze stelling. Van mijn gade valt slechts af en toe een klein deel te zien tussen het struweel. Met als hoogste punt: een paar denimbeklede billen, want zij woelt tussen de struiken de aarde om en verwijderd de onstuimige laag oud-eikenblad.

Hierbij op ’t fotootje a wonderfull piece of ‘Natural Art’ gezien op de wandeling van woensdag.

Vannacht dwaalde weer eens wat (nattige) sneeuw omlaag teneinde ons in deze nogal grauwe ‘winter’ bij te lichten. Ineens ervaren we ons daardoor weer extra sterk Woudbewoners.

Diep weggestoken in WitWinterWolde hier, met een licht rokend schoorsteenpijpje op, koffie en glühweingeuren in de neus.. Welliswaar hééél wat anders dan ’t overwinteren in Colombier vorig jaar, maar op zijn manier ook wel weer reuze behaaglijk…