danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

Sedert mijn verjaardag hebben we dus weer (even?) vaste grond onder de voeten. Er wordt dan onder meer krachtig aan de tuin gewerkt…

Vanuit Lemmer staken we op een rustige, zonnige (maar nog te koude!) dag over naar Enkhuizen. Hier kregen we de dagen daarna te maken met zeer stevige Oostelijke wind. (O/NO, tot 6 Bf.) We bleven dus, ‘verwaaid’ zoals dat heet, wat langer ter plekke – heel prettige stad overigens en de oude binnen haven is een prachtplek, daar niet van. Gisteren was de wind nóg vier á vijf, maar die zou vandaag weer verder aantrekken, dus toch maar over gestoken…  Richting Staveren was het plan, wind en rollers van opzij – dus oploevend aansteken en afrijden: ooit met de zeilboot een beproefd recept.  Als echte zeilers hadden alles wat om kon lazeren al geborgd (behalve de boeken eigenlijk) en dat bleek maar goed ook.  Want met zo’n kloek maar traag sturende vlet viel er niks ‘aan te steken’.  Om te voorkomen dat we niet ál te gek werden rondgesmeten kon ik eigenlijk maar één ding doen: zozeer de wind op kop dat we enigszins tegen de rollers in koersten. Dat werd dus aankoersen op een punt op de NOpolderdijk, ergens tussen Lemmer en Urk. Toen we na zo’n anderhalf uur op 2800 toeren (blijft bij forse tegenwind én harde golfslag zo’n 11 km/u aan werkelijke voortgang van over) die dijk wat meer naderden konden we pas afvallen en koers zetten naar de grote Frieslandsluis bij Lemmer. Hoezeer we doorelkaar zijn geschut blijkt wel uit het feit dat we beiden nog flink spierpijn hebben van al dat schrapzetten: Hanneke aan een arm en ik aan een bovenbeen.  We zijn, zoals de heer Bond, James Bond, pleegt te zeggen: “shaken, not stirred..”

Dit fotootje is van (de rustiger tijden) vlak vóór deze woelige zondag: in Enkhuizen nog.  Zojuist zijn we weer gearriveerd in het ontluikend eikenbos op de berg, alwaar ondergetekende morgen de edele leeftijd van 59 jaar hoopt te bereiken !

Sedert gistermiddag bevinden we ons in de fraaie havenkom in de Lemster binnenstad (alwaar we zo gerenomeerde ouddorpsgenoten voor een goede maaltijd (en een goed glas) aan boord verwachten. Toen we gisteren uit Earnewâld in deze richting vertrokken, had ik een korte ontmoeting met een zich daar kennelijk als een kip in ’t water thuisvoelende MeerKoet. Deze ontmoetting was aanleiding tot het verhaal: Koet. Jullie vinden dit verhaal als vanouds in de Verhalenkolom hiernaast. Lees ze!

De blik laten ronddwalen over de eindeloze droogvallende slikbanken bij Schier doet vreemde dingen met een mens – getuige het nieuwe ‘verhaal’ dat je kunt aantreffen in de kolom rechts onder de titel: “Laat je in de Boot nemen – Ga gerust het Schip in”. Daarin wordt een pittig onderwerp als het emotioneel verwerken van minder fleurige zaken op Joopse wijze in Scheepstermen benaderd. Kenners van ondergetekende zal het niet verbazen dat e.e.a. toch tot redelijk opgewekte konklusies aanleiding geeft. Kenners van het NoordOosten van Fryslân zal het weer niet verbazen dat deze in de kern wat zware gedachtenkronkels in een vaart te Westergeest (of all Places!) gerijpt zijn…

Léés ze!

We dachten lekker uit te waaien op Schier. Nou, bij ZuidWest 5 á 6 Bf wilde dat wel lukken! Gisteren maakten we bovendien een echte struintocht, want we liepen ons, langs de ‘Kobbeduinen’ hier, regelmatig geheel klém op diverse niet te doorkruisen natte duinvalleien. Maar goed, na een kilometertje of tien, twaalf stug sjouwen, waarvan zo’n zes á zeven zo ‘wild’ als Livingston bij de bovenloop van de Nijl, konden we terrasgewijs op adem komen – temidden van typische eilandbewoners:

Aangezien we op de heenweg bij HoogWater hier en daar maar 20 cm. onder de kiel hadden en de láte vloed de hoogste rijzing geeft, moeten we er dus in de namiddag overheen. Helaas schuift dat HoogWater tijdstip rap naar de avond – dus we kijken alweer uit naar een ‘begaanbare’ late middag om het vasteland weer te bereiken (wind niet harder dan 4 Bf., rijzing minimaal 100 cm…) Intussen is het hier natuurlijk heerlijk toeven; ook in de (droogvallende) haven: gisteren waren er slechts twéé boten, daarna aangevuld met drie platbodems met gezelschappen en die voeren vanmorgen rond 7.00 uur weer uit. De maaltijden zijn overvloedig (en verrukkelijk samengesteld natuurlijk), de wijn is goed, de hetelucht kachel snort vrolijk in ochtend en avond en daar dan dus een boek, filmpje of stukje t.v. bij – mét volop uitzicht op het droogvallend en weer onderlopende uiterst vogelrijke Wad… Wel uit te houden!

Na gisteren een dagje te hebben doorgebracht aan de Prinsentuin te Leeuwarden, liggen we nu aangevleid tegen de Noordermolen op het Bolwerk van Dokkum. Opnieuw een prachtig zonnige dag – en morgen is er wéér één voorspeld: we hebben ons voorgenomen dan naar Schiermonnikoog te pruttelen. H(oog) W(ater) is rond 15.00 uur, vóór 17.00 uur moeten we daarom in de haven liggen, want de havenmond valt bij laagwater vele decimeters droog… 

(Hier in Dokkum heb ik even lekker kunnen aankeuvelen tegen enige ex-collegae – het is altijd prettig te ervaren dat anderen zo lekker w***en, nietwaar..!)

We zouden gistermorgen juist vertrekken uit Grou (liggen nu bij de waterpoort te Snits) toen we werden aangesproken door de heer Jack Molenaar die als journalist ondermeer werkt voor het glossy magazine “Motorjacht”. Hij wilde ons graag een interview afnemen “met een paar fotootjes erbij”. Van vertrekken kwam de eerste anderhalf uur dus niets meer. En van dat “interview afnemen” natuurlijk óók niets: jullie snappen al dat Jack gedurende die tijd massief dichtgeleuterd werd met de ‘antwoorden’ van ondergetekende op vragen die nog in het geheel niet gesteld waren. Wél bleek er sprake van de nodige overeenkomsten in levensinstelling en daaruit voortvloeiende keuzen tussen de interviewer en de geïnterviewden. Hoewel Jack dus geen tijd kreeg om ook maar iets op te schrijven verwachten wij tóch een redelijk passend verhaaltje in de Motorjacht editie van deze of volgende maand… Kijk er dus minstens even in als je het blad tegenkomt!

We varen dus weer over Friese wateren en liggen nu in Grouw. Een tweetal anekdotes hierbij. 1.Hanneke wordt nu toch écht bejaard: onlangs stond in de Valleilijn een puber spontaan op om haar een zitplaats aan te bieden. Hard nodig natuurlijk; we hadden net een kilometer of 10 gelopen (en konden er dus nog wel 10 aan..) 2.Rutte (die idioot met z’n fobie voor ’t volstrekt overbodige ritueel dat ‘koopzondagen’ heet) had ONMIDDELLIJK succes: afgelopen zondag bleken de (3?) winkels open in Terherne !! Net als door de week kon je er nu –buiten het toeristenseizoen- een schot hagel doorheen jagen zónder iemand te raken.., maar ze wáren open!
Jullie kennen natuurlijk mijn opvattingen: Vooruitgang is zeker niet gelijk aan ’24uurs economie’; dat is slechts een teken dat men het verschil tussen doldraaien en voortgaan niet begrijpt – en dat de altijd geldende afweging naar de ingrediënten tot ‘welzijn’ te hoog gegrepen lijkt. (Wegwezen dus Rutte uit de omgeving van het landbestuur!) 3.Welzijn heeft veel met het genoegen tot afzien te maken: zo spreek ik ronddobberend in de nastraling van de zojuist ondergegane zon uit persoonlijke en directe ervaring. Het beweerde in één van de eerdere ‘verhalen’: “afzien is hébben” gaat nog altijd spontaan op in ons leven. (Nu jij Jaap!)

Hoewel het almaar nattig blijft, al is het nu geen sneeuw meer, hebben wij onszelf in de boot genomen.  Voor bezoekjes moet je dus -na telefonische verblijfscheck- in Friesland of daaromtrend wezen. Ook kan er dus niet Net-gebabbeld worden met beeld. Mail kan natuurlijk wel (naast de 06 mogelijkheden die je wel zult kennen…)

Blúb, dein en klotsen wij voort dus tot nader orde. [Nu al -prettig- gestrand wegens overdreven windkracht.]

Hé, jullie zouden toch varen om deze tijd – wat doe je dan nog in je Chalet?

Nou: dan moet je maar eens naar buiten kijken!