Joop

Dat vaartochtje -zie het slot van ’t vorig bericht- beviel uitstekend en bleek bovendien ook nog uiterst “Corrona bestendig”: zelfs aan de kade bij Katwijk lagen we geheel in ons uppie.  Van daaruit zijn we de zee natuurlijk gaan zien en hebben we het stadje bekeken. Ook bleek er een winkelcentrumpje vlakbij ons ligplekje, we konden ons bij een viswinkel daar voorzien van twee (meeneem-)’Kibbeling-menu’s’; hoewel we voor alle dagen eigenlijk al volop eten & drinken bij ons hadden. Zelfs gekoelde witte wijn voor bij die kibbeling …  In Leiden hadden we nog een middagje onze aloude superFries Johan aan boord.  Als we nu zo ‘in het weer zien’ (de uitdrukking is van Piet Paulusma) gaan we komende dinsdag weer een paar dagen varen. ’t Zal waarschijnlijk de ‘Holendrecht’, de ‘Angstel’, een stukje ‘Amstel’ en de ‘Kromme Mijdrecht’ worden; allen schattige en oeroude riviertjes – met plaatsjes zoals Vinkeveen en Abcoude. Tussen deze vaartochtjes in hielden we ons zoal bezig met: *een dagje ’tuinen’ en ‘parken’ in de Bilt (Hanneke fietste 25 km. met en naar haar ‘leuke luitjes’) * fietsen naar Buschoten/Spakenburg en terug (Joop fietste diezelfde dag ca.74 km. bij 4 Bft. NNO) * ‘rondje Beatrix’ (Wij beiden fietsten van hier rond Drakensteyn en weer -anders- terug, 53 km.) en * het eerste fietstochtje weer met onze fietsclub (zo’n 62 km. in de buurt van o.m. de Vinkeveense Plassen – met z’n zevenen)  Tijdens ddeze laatste tocht hadden we voor het eerst een mondkapje op ( 3 minuten: op een pontje over het Amsterdam-Rijnkanaal )  Daarnaast is er natuurlijk altijd lezen (binnen en ook veel: buiten), woordspelletjes met anderen en wandelingen in de directe omgeving (vooral Hanneke ), een langere wandeling door en rond het Maximapark en ook een door en rond Utrecht (Joop probeerde zo z’n nieuwe wandelsandalen uit). Verder waren we weer samen met de knapen – op Michiel’s ‘landgoed aan het water’ dit keer.

En tenslotte: Hanneke heeft zich (fanatiek!) opnieuw op de puzzel gestort die Kasper ooit bij ‘Ravensburger’ heeft laten maken van een foto uit 2015 waarop we met z’n vieren op de Noorse ‘Hardanger Vidda’ staan. Een zéér moeilijke, alweer geruime tijd weggelegde(!) 1000 stukjes puzzel – waar nu alsnog schot in blijkt te komen!

Nootje: Af en toe ‘Skypen’ we ook met deze of gene (zoals Riet&Bert, Kea, Thijs uit Portugal, Onze vrienden in Elahuizen ) Als er anderen zijn die zo ‘life’ even bijkletsen ook leuk vinden, ons Skype adres is: joop.bruins1

Veel plezier met de ontluikende zomer …

Ons leven na 2 mei (datum vorig bericht) ?  Waarschijnlijk net als bij jullie: vooral meer van ’t zelfde.  Daarom alleen wat ‘Highlights’ daaruit:

Na onze ‘Relatie-verlenging’ (zie vorig bericht) sloten we nóg onlangs een contract af, dit keer bij een heuse Notaris !  Want we hebben allebei een officieel “Levenstestament” getekend: een document dat bepaald wie onze financiën belangen -én onze medische keuzen- behartigt wanneer we dat onverhoopt zelf niet meer, of onvoldoende, kunnen.  Zoiets is natuurlijk pas aan de orde als er sprake is van ernstig ziek, tot comateus toe of bij dementie.  Neemt niet weg dat we wel voorbeelden kennen, waarbij het bijv. niet mogelijk is om een huis te verkopen en kleiner te gaan wonen omdat een nog levende partner niet (meer) in staat is formele toestemming te geven. Of dat de kinderen bij de langst-levende ook voor dit soort ‘blok’ komen te staan en niet in de geest van hun zieke ouder zaken kunnen behartigen.  Vandaar deze maatregel.  Wij hebben vastgelegd dat we elk namens de elkaar praktisch onbeperkt kunnen handelen én dat dit ook geldt voor de beide jongens naar onze spullen en gezondheid toe, wanneer dit aan de orde zou zijn. We wandelen en fietsen intussen, ook bij gebrek aan andere uitgaansmogelijkheden, heel wat af.  Hanneke loopt sowieso elke dag een 3 á 6 kilometerrondje in het kader van (adem-)conditie onderhoud, maar ook samen stappen we  samen lekker rond.  Zoals onlangs het “Eendenkooipad”, een rondje kades direct ten zuiden van hier.  Prachtig weer, schitterende tocht (doen we vast nog wel eens) en een kilometer of 19.  Daar is Hanneke vooral heel blij mee, het bevestigd dat ze met zo rond de vijf km. een korte pauze nog steeds in staat is de zo geliefde dagtochten uit te lopen.  Met fietsen zijn afstanden al weer heel gewoon, want dan kan ze op de e-bike natuurlijk aanpassingen doen bij ernstige tegenwind ofzo, waarbij de adem dus ‘mede-sturend’ kan zijn.  Gisteren deden we nog een mooi (middag-)rondje van hieruit: over de Hilversumse heide, langs Lage Vuurse e.d.  Dat is meer een kleine 50 km., maar leuke tochten, zoals op visite in Barneveld (ruim 90 km., of een rondje Amsterdam (bijna 100 km.) staan alweer op de rol. Varen deden we ook, maar wegens het verlengde ‘winterregieme’ van bruggen en sluizen (bedoeld voor beroepsvaart: 24 tevoren per opening afspreken) konden we alleen maar max. een km.tje of 8 verderop aan een steigertje gaan liggen. Hebben we wel twee keer gedaan: op de fiets naar de jachthaven (mooie, heel auto-luwe route) en dan in het riet met een boekje en een kop koffie…  [Ik zou vorige week Havenmeester hebben moeten spelen op de jachthaven, maar dat ging dus ook niet door] Maar: vanaf vandaag is de recreatie-bediening weer een feit !  Wij gaan daarom vanaf maandag lekker een dagje of vijf door ZuidHolland zwerven.  (Leiden, Alphen, Katwijk, misschien Gouda ook?) Heb er echt weer zín in !!

Intussen werd ons oudste ‘inleen-kleinkind’, Madeleine, alweer 12 jaar maar daar konden we helaas niet bij zijn want dat betrof -tezamen met het einde van de Ramadan- een wat ons betreft toch te fors aantal mensen tezamen.  Afspraak is nu dat ze bij mooi weer een dezer dagen bij ons de tuin in duikelen…

Ben inmiddels alweer 10 dagen 71, maar merk er weinig van, zowel roeiend (op zolder) als boot poetsend (in Woerden) blijkt: alles doet ’t nog hetzelfde.  Ja, ja, wrijf het er maar in.  [OK, gieren reageren gierig – logisch ook wel weer.]  Intussen was het gisteren 1 Mei.  Onze 53ste 1 Mei samen alweer.  En elk jaar doen wij dan weer aan kontraktverlenging.  Wij deden het bij een etentje, vanwege de Coronaregels aan huis bezorgd.  Tot 1-5-2021 kunnen jullie ons dus als vanouds ‘echt verenigd’ samen aantreffen!

We realiseerden ons trouwens dat het zo’n beetje vanaf Sinterklaas pas de derde of vierde keer was dat we vléés aten….  We gebruikten al al jaren gaandewegsteeds minder vlees, waardoor je ook als vanzelf steeds lekkerder recepten zónder vind natuurlijk.  Maar aangezien het nooit ons uitgesproken doel was om perse vegetariër te worden (we balen meer van de hele productieketen), keken we er nu van op dat dit eigenlijk vanzelf was ontstaan.  Houwen zo – missen er niks aan, zo blijkt.  Het lijkt er op dat ook onze visconsumptie, lange tijd toch minimaal 2 keer per week, ook wat minder is geworden.  Nu ja – we zien wel hoe ’t loopt, feit is dat we graag en zeer lekker eten (kun je ook aan de vooruitstrevendheid van m’n navel zien, dus denk maar niet dat je zodoende ‘automatisch’ afvalt).

Verder vind er hier -net als bij 90 % van Nederland vermoeden wij- niet zoveel plaats.  We wandelen en fietsen wat.  Kregen op m’n verjaardag -tuin-visite: Michiel en Kasper.  Hanneke’s ‘Leuke Luidjes’ deden, bij  een drie-vrouws-sterk fietstochtje,  Michiel z’n tuin in Harmelen even aan.  Verder Skypen we en Whattsappen we wat ‘semi de deur uit’.  Voeg daar per vier, vijf dagen een héél klein rondje achter een winkelwagentje aan toe en dan heb je de omvang van ons drukke uitgaansleven wel gehad (!)

Wij zouden als eerste wel weer eens graag met het bootje gaan toeren [zéér Coronaveilig in eigen doosje!] maar de moeten eerst de bruggen en sluizen weer normaal worden bediend.  Daar is het wachten dus nu op gericht.

Dat is het eigenlijk vanavond.  Oliebollentijd, laatste avond van het jaar: het jaar waarin ondergetekende 70 jaar oud werd genoemd. (Een vereenvoudiging natuurlijk – we lopen altijd tot wel 364 dagen achter wat dat betreft)  Zelf ben ik meer van de appelflappen, maar dat terzijde.  We vieren m’n 71ste morgen met z’n vieren.  In de tuin vooral denk ik, want het lijkt (alwéér!) zeer zonnig te worden en wij reizen al dagen in- en uit de schaduw, omdat het bij ons in de tuin in de schaduw zo’n 18 graden is en in de zon wel 28 graden …  Zelf vind ik ’t bést, zo’n klein gezelschap ‘op kletsafstand’ ( tussen 1 en 2 meter dus ). Van verjaardagen maak ik eigenlijk alleen werk als het decennia betreft: in 1999 –50 jaar dus- gingen we met de kinderen een weekend naar Londen; onder meer naar ’the Fantom of the Opera’.  In 2009, 60 jaar, vierden we het -niet toevallig 0p 60 meter hoogte!- in de uitkijktoren ‘de Koepel’ in Lunteren.  En vorig jaar (70 dus) in het Romeinse fort ‘Castellum’ hier vlakbij.  Eerst maar eens kijken of 80 voor mij haalbaar blijkt en tegen die tijd nieuwe (nog bejaardere…) plannen maken.  Plots hield onze inductiekookplaat ermee op: we kookten daarom twee dagen op de ‘Campinggasfles’ die altijd op zolder staat.  (Inmiddels is de kookplaat weer – onder garantie- gerepareerd.)

Intussen wandelen en fietsen Hanneke en ik gestaag door rustige streken (je kunt hier prima van huis uit een km. of 6 wandelen zonder veel mensen tegen te komen – Hanneke loopt dagelijks zo’n rondje).  Diegenen die je wél tegenkomt gaan heel vaak – net als wij-  vriendelijk knikkend aan de andere kant van weg of pad lopen.  (We zijn al helemaal ‘Corona gesetteld’).  Verder wordt er vrijwel alleen ‘over de schutting’ gecommuniceerd (met buren of een enkele voorbijganger) en verder via Skype, Whatsapp. e.d.  Wel zijn hier enkele ‘Leuke Luitjes’ aan komen waaien, dames uit Hanneke’s uitgaansleven (keurig op 1,5 meter in de tuin..)  En wij zijn een keer een dagje gaan varen – al kunnen we nog niet verder dan ca. 9 km., omdat alle bruggen/sluizen hun ‘winterbediening’ hebben verlengt – zodat je er pas door kunt na 24 van te voren een doorgang tel. af te spreken.  Het kán dus wel, maar weinig spontaan…  Maar goed: bij mooi weer eerst 15 km. fietsen (praktische zonder auto verkeer), dan een uurtje of twee varen, met kopje koffie en een boekje, daarna weer terug fietsen – is ook een fijn dagje uit.

Hoewel we, als wat idealistischer links georiënteerde stemmertjes, niet persé Rutte-aanhangers zijn, zullen we vooralsnog ons loyaal en welwillend op blijven stellen.  Behalve varen, wandelen en fietsen, komt ook vast de Caravan binnenkort in het zicht.

Dat kunnen we nog meer -en langer- uit en zijn we toch nóg geïsoleerder !  (Het enige dat we nodig hebben is: een kraan en een stortplaats voor het chemisch toilet)  We zullen zien…

Net als jullie, laatst overgebleven lezers *), zijn wij opgehokt door onze zelf-gekozen overheden.  Laten wij hen dit niet al te euvel duiden: zij lijken daarbij deskundig geadviseerd.  En wij houden alleen aan dit feit al waardevolle inzichten over, zoals: dat we het niet moeten hebben van ‘sociale media’ en hun –te dikwijls– nèpnieuws, maar nog altijd staat kunnen maken op échte deskundigheid.  Eén belangrijk criterium, om zowel echte deskundigheid  als wel opréchte bestuurlijke bekwaamheid te onderscheiden van kletspraat en megalomane zelfbevlekking, lijkt me het vermogen toe te geven vanaf waar men het zelf ook niet meer zeker weet…  Grappig dat daar waar het vermogen hardop wordt betwijfeld het vertrouwen kan beginnen(!)   <Geloof dus nóóit meer iemand die zegt alles zéker te weten, dat scheelt een hoop flauwekul, gedonderjaag met hersenspoelende sektes, louche rechts-populistische ‘partijtjes’ [ook zelden met stemgerechtigde leden..] en dergelijk onkruid.> Dit gezegd -en geméénd- hebbende blijf ik natuurlijk wel een wat linksere jongen met een forse argwaan jegens onze bovenlaag van economie-verslaafde politici en andere leidinggevenden.  De oude discussie (voor mij vanaf de jaren 60..) tussen welvaart en welzijn is mijns inziens nog een altijd van fundamenteel belang, ook al lijkt welváárt in de aloude zin van “poet-nu-direct” al decennia dominant. Intussen zijn ook wij meerendeels opgehokt ten huize Eerste Oosterparklaan 132.  Ook deze Paasdagen.  Gelukkig, zeker met dit fraaie weer, zijn wij in het bezit van een prettige zitje voor (op meer dan 1,5 meter van de straat) en een lekker beschut achtertuintje.  Vanuit beide plaatsen is een ruimhartige conversatie met de buren mogelijk. Natuurlijk horen wij tot de kwetsbaren – ik omdat ik 70+ ben en Hanneke (hoewel “nog láng geen 70″…(!) met haar longbeperking evenzo, dus voorzichtigheid geboden.  Niettemin kan ik -zo eens per 5 á 6 dagen- gewapend met vinyl handschoentjes en roltas onze beide nabijgelegen supermarkten afstruinen; vaak rond 08.10 uur – wegens kalme belangstelling dan.  Verder Skypen en Whatsappen we nogal eens (kinderen, familie, vrienden, kennissen…)  Hanneke wandelt, ook bij wijze van conditie-building, eigenlijk elke dag wel een uurtje of iets langer. Ik ga nu en dan mee of klus een ochtendje op m’n bootje.  (Alweer vaarklaar inmiddels)  Beiden gebruiken we dagelijks onze roeitrainer – voor ’the finishing touch’.   Samen fietsen we ook met enige regelmaat buiten een stevig rondje; meestal zo rond de 50 km.  We deden dat ook al eens met Kasper.  En morgen brengen we gevierenlijk een aantal uren door bij Michiel…  Al met al is de zelfgekozen quarantaine voor ons wel saai – maar ook best te harden.  Aan de alleenstaanden in onze directe omgeving merken we wel dat dit met z’n tweeën makkelijker is  (ook niet verkeerd om te ontdekken na een halve eeuw mopperen op die ander 🙂 )  Maar natuurlijk zouden ook wij weer graag overgaan tot een meer uitbundige zijnswijze: Hanneke zou dan nu met vriendin Kea in Marokko zitten, ik kon de gezellig-strenge Havenmeester uithangen in Woerden – en meer van dat al.  Te vrezen valt echter dat wij, ook als ’t meerendeel van de maatschappij weer los mag  ‘as usual’,  pas écht weer onze gang kunnen gaan als dit virus onschadelijker gemaakt kan worden.

En hoe lang dát duurt ..?!

*) Dit  slechts voor familie en kennissen bedoelde blogje bestaat vanaf ons ‘vertrek per boot’ in 2006 en is sedert dien natuurlijk oneindig vaak links en rechts ingehaald door nieuw opgekomen digitale sites. We zijn er echter nog steeds:  voor intimi.

Navelstaren. Dat blijft zo’n beetje over bij een semi-permanente thuis-quarantaine. Nu zijn onze navels niet dermate onderhoudend dat wij aan hun nadere beschouwing genoeg hebben, want dan zou het leven er simpelweg zó uit zien: opstaan, ontbijt, navelstaren, lunch, navelstaren, diner, navel- dan wel tv-staren en weer naar bed … Volgens diverse oosterse Goeroes zou dit leiden tot een hoge staat van ‘Verlichting’, maar wij vinden het een té kale route(!) Dan maar wat minder Verlicht – met beide pootjes in de klei desnoods. Gelukkig houden we zeer van lezen, is Hanneke tevens spelletjes gek én is het inmiddels mooi buitenweer. Hanneke wandelt voorts dagelijks in wijk en park, waar afstand houden ten opzichte van de enkeling die je tegenkomt geen probleem is. Ik ben inmiddels ook een paar keer naar m’n bootje geweest met hogedrukspuit, stofzuiger en de kussens (in de jachthaven zit er vaak wel 10 meter of meer tussen personen). Verder maakten we beiden een boswandeling (ca. 8 km.), fietsten een rondje samen(ca. 40 km) en nog één met Kasper (ca. 50 km.)  Onze beide zonen werken allebei thuis, hun werk laat dat gelukkig ook toe; ze zijn bovendien drukker dan gemiddeld.  Michiel nog extra omdat zijn bedrijf acute software aanpassingen moet maken t.b.v. de ouderenzorg. Hij maakt daarvoor thuis nogal eens dagen van 12 á 14 uur.  En in Kaspers business is er qua bevoorrading en routing van levensmiddelen natuurlijk ook van alles aan de hand.  Hij had een weekje vrij genomen maar werd toch dagelijks gebeld …

Qua conditie-onderhoud bij ons geniet onze aloude Roeitrainer op ‘de bovenkamer’ herwaardering. En er wordt meer geSkyped, geWhatsappt e.d. voor de broodnodige onderlinge babbel. Met de buurtjes kan dat natuurlijk nog gewoon ‘over de heg’. Verder zijn we -als twee ‘ouwetjes’ waarvan de één boven de 70 is en de ander het met een beperkte longinhoud moet doen- voor ons gevoel heel voorzichtig: we zijn veel binnenshuis of op eigen terrein. Ik doe steeds voor drie á vierdagen inkopen in hooguit twee winkels, houd ook daar zo veel mogelijk afstand en heb dan bovendien vinyl ‘weggooi’ handschoenen aan.

Verder is het domweg ‘uitzitten’ geblazen, naar te vrezen valt: succes daarmee !

’t Is Maart geworden – nu nog ff lekker voorjaarsweer (zucht). Bijvoorbeeld overmorgen, want dan loop ik met een klein gezelschap (8) een km. of 23 rond Lunteren. Na ons laatste Blogbericht werd Hanneke’s op één na oudste zus alweer 74. En lieten wij ons door een notariskantoor voorlichten over het nut van een zogenaamd “levenstestament” – een openbare bijeenkomst die goed bezocht bleek, dus er zijn meer geïnteresseerde ‘jong-bejaarden’. (Een levenstestament voorziet in onafhankelijke financiële zelfstandigheid van alle daarin genoemde partners; waardoor er geen problemen ontstaan als iemand -al of niet tijdelijk- niet meer handelingsbekwaam is.)

Dan de uitslag van Hanneke’s verdere testen. Dat viel ons niet mee(!): er blijkt sprake van permanente schade aan haar longen. Hanneke had levenslang al een beperkte longfunctie natuurlijk, achteraf blijk je die te kunnen inschatten op zo’n 75 % (laatst getest, nét voor haar gedotterde ader: 72% )  Nu blijft haar ademwerking -alweer zo’n jaar of anderhalf- steken op zo’n 52% en dat verschil is goed merkbaar, met name bij enige inspanning natuurlijk. De tegenvaller is niet zozeer dit ademniveau, want dat was dus al even zo, maar dat nu is geconstateerd dat er niets meer aan te doen is. Daar hadden we natuurlijk wel op gehoopt – en de longarts ook. Maar de uitslag is behoorlijk duidelijk en er zit dus niks anders op dan hier naar te gaan leven. En vooral ook aan conditie onderhoud te blijven doen (maar dat doen we maar al te graag, want dat voelt prettig …) Ten behoeve van haar conditieonderhoud krijgt Hanneke nu binnenkort een aantal sessies met een gespecialiseerde fysiotherapeut, om te zien of er nog aanvullende tips bij dit onderhoud gegeven kunnen worden. (Naast onze wandel- en fietsgewoonten dus)  Intussen stond ik afgelopen zaterdag op de Fiets- en Wandelbeurs in Utrecht – de stand van ‘de Wandelpool’ te bemannen. We waren dit jaar met z’n tweeën en dat was maar goed ook, want we hadden flink aanloop. Als je weer thuis bent merk je pas hoe moe je daarvan wordt: meer van de constante herrie en drukte, dan van de voorlichting aan nieuwsgierigen, geloof ik ! Onlangs pasten wij hier weer eens een poosje op ons buurmeisje Marissa – met als gevolg dat op onze telefoons, tablet en computer Gerard Joling om de haverklap plots opduikt (!) Gistermiddag tafelden wij nog even gezellig met Michiel en Kasper een paar mooie schotels Sushi naar binnen en

Tenslotte hebben we deze morgen al onze belastingaangifte ingediend. Fluitje van een cent overigens, want alles bleek geheel correct voor-ingevuld te zijn. (De fiscus geeft ons wel elk jaar weer een leuk zakcentje teveel betaalde afdracht terug 🙂 )    Aan de slag dus …

Lente? Qua temperatuur, knopvorming en volop bloeiende Helleboris: allang. Maar intussen waai je weg. Vandaag weer de restjes van storm ‘Dennis’ die roet in het eten gooit: we stonden op het punt naar de jachthaven in Woerden af te reizen, gewapend met stevige wandelschoenen en bijna watervaste jassen… Want één van de leden van de watersport vereniging had een ‘Vogelkijken Wandeling’ georganiseerd over de dijkjes, met overklim-hekken, langs het watertje ‘de Grecht’. Maar we werden zojuist afgebeld: Ad was toch bang dat diversen van ons de plomp in zouden waaien. Tijd over dus om weer een stukje ‘Leven in Leidsche Rijn’ in te tikken – dít stukje.

Weetjes: Joop sloot zijn vrijwilligerswerk voor “4 het Leven” af (toch te lastig vooruit plannen bij een van-de-hand-in-de-tand levende jong-bejaarde !) Bij Hanneke besloot de longarts dat we haar ademverlies toch aan ‘Astma’ moeten blijven wijten en er dus niet stiekem sprake is van COPD. Om nader uit te zoeken wáár precies de teruggang gezocht moet worden krijgt ze dinsdag a.s. een uitgebreide fiets-inspanningstest: vol plakkers verbonden met allerlei registratie apparatuur. Eventuele conclusies daaruit volgen dan eind deze maand. Hoor je nog wel van dus. Van woensdag j.l. tot en met vrijdag consumeerden we een ‘Voordeeluitje’: drie dagen Bergen aan Zee in ‘Hotel Meijer’, tegen onze gewoonten in ook nog ‘half pension’. Aan te raden dat arrangement: uitstekende verzorging, culinaire kwaliteit! Uiteraard woeien we bij duin- en strand praktische uit onze jas; maar we genoten daar volop van (…) De tussenliggende -regenachtiger- dag brachten we in Alkmaar door, ‘stadswandeling met museum’ zo ongeveer. Intussen kwam Michiel (gisteren) weer thuis van zijn 14daagse vakantie in Sri Lanka: vanavond komen de knapen hier ‘Boeuf Champignon’ eten, dan horen -en zien- we alvast meer over zijn reis. En woensdag alweer m’n zesde ‘Wandelpool’ dagtocht, vanuit Woerden NS naar de Dom, ca. 23 km.  Er hebben zich tot op dit moment 9 mede wandelaars aangemeld. Nog 3 open plaatsjes – dus als je nog mee wilt..?