Joop

Sedert enige tijd correspondeer ik losjes met een Egyptenaar. Hij heet Mahmoud Fawzy Al-Khashab en hij begeleid toeristen vanuit Caïro, Egypte. Vanuit die functie besloot hij op een goed moment bij het Vlaams/Nederlands instituut in Caïro Nederlands te gaan studeren. Zo kwam hij met me in contact via mijn site “Verhaaltjes.net”  Zoals ik al eerder van anderen (o.a. van een asielzoeker) hoorde, gebruikte ook Mahmoud de verhaaltjes om zijn Nederlands verder aan te scherpen.  Met name door ze tijdens het beluisteren mee te lezen. Hij is de verhalen bijzonder gaan waarderen en begon de correspondentie met de vraag of hij de verhaaltjes ook in het Arabisch mocht vertalen – voor gebruik in Egypte.  Hoewel veel verhalen volgens mij érg in onze Nederlandse cultuur zijn ingebed had ik geen bezwaar  (Misschien maakt dat ze juist weer extra aantrekkelijk in een geheel andere omgeving?) Inmiddels heeft hij de twintig verhalen van de site klaar en daarom stuurde ik hem onlangs ook het boekje met de andere twintig, inclusief een CD waarop die verhalen ook verteld worden.  Hij kan dus nog even vooruit… En gisteren ontving ik, tot mijn verrassing, van hem een stuk ‘Papyrus’ waarop, links en rechts van het portret van Toet Ankh Amon, mijn naam in hiërogliefen is weergegeven.  Leuk hè ?!

Zo luidt de ondertitel van het beroemde boek van Tolkien “De Hobbit”.  Portugal heen en terug levert natuurlijk niet in alle opzichten vergelijkbare reiservaringen op met reizen in Midden Aarde. Zo hadden wij geen ontmoetingen met trollen, tovenaars en dwergen. Toch zijn er ook vergelijkbare elementen: wij kwamen wel dráken tegen! Alleen rond het weekend, dat dan weer wel. In ons geval hadden die de vorm aangenomen van (grote groepen) Engelse jongelui: gans doorgezopen en loeiend luid. Waadde je daar echter doorheen dan doemde het overtuigend fraaie, zonovergoten landschap  weer op.  Wij hebben zowel de kustlijn afgeschuimd: práchtige, scherp kronkelende, paden over gevarieerd begroeide kliffen afgewisseld met eindeloze strand-kilometers langs de waterlijn. Met natuurlijk hier en daar een (ooit alleen vissers-) dorp én de nodige uit de grond gestampte, torenhoge toeristencomplexen. Het aantal terrassen waar je met uitzicht over strand en zee, met hun zonaanbidders en zeegaanden, verse Laranga kon drinken of zwaar aangeschroeide dooie visjes kon eten was zo groot dat wij ze helaas lang niet allemaal konden uitproberen… Maar we hebben wel ons bést gedaan(!) Ook het binnenland, met z’n sinaasappelen, olijven, vijgen en vele, vele cactussoorten hebben we niet onbestruind gelaten!  Ondergetekende heeft zelfs een korte, doch vrij onstuimige schermutseling met een (forse) hond beleefd. [Meer dan een flauwe tandafdruk tegen m’n onderste rib hield ik er niet aan over – maar ik moest wel een andere route kiezen, ik kwam er niet langs.]

Inmiddels zijn we weer thuis: ik ben alweer geruime tijd 66 jaar (dat vierden we gisteren nog even na met onze zonen) en Hanneke is nu dus weer, enige maanden lang,  wel 3 jaar jonger. Heb ik ff weer een tamelijk groen blaadje zou je kunnen zeggen. Alhoewel: sedert eergisteren hebben we alweer 48 jaar verkering, dus hoe groen dat is …

Om 03.30 ging de wekker (vrijdag j.l.): we moesten om 04.15 weg, want ons vliegtuig zou al om 06.30 van Schiphol opstijgen. Omdat je ook nog een uurtje méé hebt, betekende het ook dat we al voor elven bij ons appartement in de Algarve waren aangeland – een dagje extra dus eigenlijk. We troffen het ook verder: niet alleen is het hier alle dagen behoorlijk zonnig en steevast boven de 20^o C, maar ook genieten we een flink balkon met weids uitzicht over de Atlantische. We bevinden ons in een zeer toeristische buitenwijk van de oude vissersstad Albufeira, aan een strandgerichte weg stampvol winkeltjes in spiegeltjes & kralen, restaurants en café’s. Vanaf 9.00 tot 22.00 uur (dus eeuwigdurend) is het er “Happy Hour” en drink je er bijv. een grote pint bier voor € 1.50 [Henk!] Volledige maaltijden beginnen bij € 5.50 – dus jullie voelen wel: wij bevinden ons nogal eens op een terrasje… Vanzelfsprekend moeten die calorieën allemaal weer worden ‘weg gelopen’, dus we wandelen & klauteren dagelijks ook heel wat af. Vinden we so-wie-so leuk natuurlijk. (Zelfs schoven we een keer in ’t donker op ’t vlak van de broek van veel te steile klifpaadjes af…)  De kust is hier ronduit prachtig; ze bestaat uit steile, keileem-achtige kliffen in okergeel en rood, waarin stukken strand als edelstenen liggen ingebed – doorgaans bereikbaar via steile houten trappen. Albufeira zelf heeft een prachtige oude kern: véél winkeltjes rondom een centraal plein met daaromheen krachtige hoogteverschillen, dus rondom steile straatjes met volop antieke geveltjes en ‘stunning‘ uitzichtpunten. Vanuit het oudste deel ga je dan een tunneltje in, dwars door een keileembult waarop antieke huizen staan, naar de boulevard en het strand.  Vroeger werden de vissersboten dit strand opgetrokken (nu liggen ze in een haven verderop).  Wij lopen hier al gauw ‘vol automatisch‘ zo’n kilometer of 10/14 per dag: gewoon om rond te kijken, nieuwe stukken kust te bezoeken, naar de oude stad en terug en om boodschappen te doen.  Dat is prettig te doen bij ca. 20 – 24 graden: want er staat altijd wel een windje van zo’n ca. 4 Bft.  Vandaag, op mijn ( 66^ste !) verjaardag zijn we eerst aan de koffie met een (flink)stuk gebak gegaan. (Totaal: 4 Euro, dus ik moet Hanneke er voortaan razendsnel langs slepen!) Vanmiddag hebben we ons met Thijs  -die als semi Portugees nu eens wel op m’n verjaardag kon komen natuurlijk- op een originele Portugese cataplana gestort; gezeten op een prachtig terras aan zee met uitzicht tot aan Brazilië of daaromtrent…  En we zijn van plan vanavond een tent binnen te duiken waar ze bij de rode wijn ‘Echte Hollandse Bitterballen’ zeggen te kunnen serveren! ( En dat in Portugal: ’t is een eindje vliegen, maar dan hebbie ook wat …) Morgen hebben we een loopje naar een andere kustplaats in gedachten: Villamoura.  Hemelsbreed is dat zo’n 12 tot 15 km., dus over weggetjes en kustpaadjes zal het naar verwachting minder dan 20 km. zijn. We zullen ‘t wel zien.  In elk geval kunnen we met een bus terug…

Het familie dagje van Koudijsjes-met-aanhang (zie vorig bericht) verliep zeer voorspoedig. Er is veel gelachen, plezierig de draak gestoken, een Hoop Utrecht besnuffeld (het heette niet voor niks een ‘DOM Dagje Uit’) … en ook nog fiks gegeten.  Ik heb persoonlijk ook nog een draaiorgel mogen aan-fietsen (!)  Nu -24 uur later- zitten we in de fase van het laatste restje uitbuiken…  Natuurlijk werden er ook allerhande nieuwtjes uitgewisseld, tot en met de laatste wetenswaardigheden uit gans de familie en wijde omtrek. Meestal hebben wij beiden niet zo veel mee te delen want wij leiden, mede bij gebrek aan kleinkinderen en dergelijke, qua nieuwtjes een uiterst saai bestaan zoals jullie weten. [Noot: men moet bij mijn gestaag geleuter natuurlijk wel onderscheid maken tussen praat en nieuwtjes]  Deze keer echter hadden wij ook een lekkere vette binnenkomer: want wij gaan weer eens verhuizen! We hadden dit nieuws al even achter de kiezen gehouden om ’t juist de dag van gisteren te kunnen lanceren, maar nu doen we het alle lezertjes kond’: vanaf 17 augustus dit jaar zijn wij de nieuwe bewoners van bijgaand pandje. Het is gelegen in Parkwijk (één van de buurten in stadsdeel Leidsche Rijn) en gebouwd in 2000. Ons adres is vanaf voornoemde datum:

Eerste Oosterparklaan 132, 3544 AN  Utrecht   (werk dus je boekje vast bij!)

NB: Het zal het voor ons beiden alweer de tiende verblijfslocatie zijn – tel even mee: 1: Barneveld-twee jaar 2: Zeist-vier jaar 3: Doetinchem-drie jaar 4&5: in Franeker (op 2 adressen)-één en veertien jaar 6: Elahuizen-elf jaar 7: Colombiers(F)-één jaar 8: Lunteren-zeven jaar 9: Utrecht (Stempelslaan)-één jaar en 10: Utrecht (Eerste Oosterparklaan) … jaar (?)

Oh jee: het laatste bericht op dit blog is al weer 10 dagen oud – en er is niks te melden.  Dat komt vooral door het \\\weer///.  Dat laat gewoon geen wandelen, een dagje fietsen, of iets dergelijks toe.  Dus deden we ‘in arren moede’ een trein-dagje Nijmegen.  Met museum Valkhof, een visje op de markt, een stadswandeling onder de paraplu en dergelijke.  Oh ja: we planden -al telefonerend en Skypend- ook nog een dagje voor de Ouwetjes ‘Koudijs’: een uitje voor de acht van ónze generatie op 10 april (de verjaardag van Pa Koudijs).  Programma zoals het er nu voor staat: 1. Koffie en gebak op de Stempelslaan (Ook vast voor mijn verjaardag, want op die dag zelf zitten we in Portugal. Iedereen is daar overigens ook hartelijk welkom, maar ja: wel even vliegen, hè) 2. Lunch Stempelslaan.  3. Wandeling naar de Stad  4. Ontvangst in museum Speelklok (mét rondleiding) en even ‘vrij spelen’ 5. Korte bezichtiging van hartje stad incl. Dom, werfkelders e.d.  6. Ontvangst in de vooravond aan de ingang van de catacomben onder het oude Raadhuis en de straat daar langs, waarin het restaurant ‘Humphreys’ op mysterieuze wijze is gehuisvest.  Wat volgt is een copieus drie-gangen-diner (!)  7. Via Hoog Catharijne en de U-tram terug naar de Stempelslaan voor het uitbuiken,  de eventuele nazit en het uitzwaaien…. Zo raken we ook weer even goed ‘bijgepraat’…

21 maart: Lente!  Dús hebben we het losbarstende seizoen maar vast wat gevuld met een globaal uitgaans-schema.  Een eerste indeling, want er kan natuurlijk spontaan nog van alle tussen.  Ons “vlekkenplan” zoals wij een eerste opzet graag noemen.  Zo komt dit stukkie al tot jullie vanuit Friesland, want deze start van de lente beleven wij (ook hier zonder direct zichtbare zonsverduistering -snik-) in een Vier-Sterren-All-Inn Arangement: we worden fors in de watten gelegd ten huize van Kea te Franeker.  Onze verdere vlekken-opzet voor dit seizoen ziet er nu zo uit: in april boekten we voor twee weken een appartementje aan de kust van Albufeirra (in Portugal).  Ergens half juni varen we dan, met Rederij De Vries, heel nostalgisch weer eens een weekje door het Noorden des Lands:  Vanaf de eerste helft van juli sleuren we vervolgens ons reishuisje naar Noorwegen. Daar lopen we tussen 24 juli en ca. 1 aug (voor ons: nogmaals) de Hardanger Vidda dwars over, nu mét onze zonen. Waarna de knapen weer huns weegs en des arbeids gaan en wij nog wat Noorwegen en Zweden doen.  Eergisteren kwamen we deze kant op en waaiden daarbij eerst aan in Elahuizen bij onze dierbaren: J&L.  Met hen merkten we op dat mei nog te maagdelijk is, qua planning (alleen een avondje Herman van Veen voor ons hele gezin zit daar in)  We besloten er volgens de methode van Marcus (dus: “Terstond”!) dat in die maand nog gemakkelijk een ‘bosarrangement-voor-vier’ gaat passen. Na dit alles zullen we wel weer iets geheel anders hebben verzonnen.  Maar dat is nog zover weg -> daarover later meer. Vanavond nestelen Hanneke en ondergetekende eerst in het Molentheater te Lombok.

(Epiloog) Ik heb als motto : Leven is Bewegen  (vanaf 1976 alweer). En mijn Geliefde beweegt gelukkig gaarne mee. Sterker nog – doorgaans komt tweederde van de plannen uit haar koker!

Enne, zit er al schot zit in jullie zomerplannen?

De afgelopen bijna-twee-weken staan voor ons in het teken van de Lentekriebels: we maken bewaarde diepvries maaltijden met overgeschoten winterkost op en zitten al regelmatig zònder jas maar mét boek in het zonnetje bij ons achter. Hanneke maakte alles waar groen bij komt kijken natuurlijk ook al voorjaars-klaar. Niet alleen hier te onzent kluste ze echter in de tuin: ook bij Michiel zag men haar deze week rond krabben.  En wat nog intrigerender is: onlangs verdween zij geruime tijd met een heer in het struweel… Toen ze, na een uur of wat, weer opdook verklaarde Hanneke ook nog eens ronduit dat die heer (Ivo, 67) haar heel goed bevallen was!  (Wie daar het fijne van wil weten richtte maar een mailtje of belletje aan mijn Gade persoonlijk!)  Zoals eerder aangekondigd brachten wij twee nachten, (+twee ontbijten én twee diners) door in Markelo. Tijdens de heenreis was het weer maar zó zó, daarom bezochten wij Apeldoorn en het expositie-museum CODA aldaar. Aangekomen in Markelo was er nog tijd en gelegenheid voor een boswandeling vanuit het fraai gesitueerde Hotel. De volgende twee dagen waren droog en aardig zonnig – wij liepen daarom in twee etappe’s een IJsselvallei route tussen Zutphen en Olst (met  Deventer als tussenstop). Heerlijke dagen dus en een goede oefening voor “DOM lopen 4”, mijn laatste Utrecht-gerichte 25 km.-wandeling. Weer met 12 wandelpolers als tippel gezelschap. Nu lopen we voor de wandelpool er nog twee, beide vanuit Lunteren (Oude bekenden dus, die tochten)  Intussen is Kasper óók gesloopt aan de andere kant van zijn kaak: wég verstandskiezen. Michiel is terug uit SriLanka en deze week voor het eerst aan het werk in z’n nieuwe baan te Amsterdam. Zijn eerste indrukken zijn goed en het blijkt ook een hoop file-tijd te schelen.  Morgen is alweer de achtste week van de Computer-Taallessen die ik geef > daarvan komt deze keer een ploegje van de Utrechtse vrijwilligerscentrale een (korte) filmrapportage maken. (Ze zijn bezig met een serie opnamen van diverse vrijwilligerswerkzaamheden in en rond de stad. Mijn les blijkt door m’n eigen vrijwilligers organisatie te zijn uitverkoren onder het motto: hij kan zijn woordje wel doen.  Voor een film opname lijkt me je mond houden en zoveel mogelijk laten zien nuttiger, maar alla –dus niet: Allah…– we zien ’t wel!

Groeten uit Uterrègg

Dat is wat ondergetekende natuurlijk doet op deze pagina voor nabijen en nabijtjes: dom doorgaan. Wat  – nu al een kleine negen jaar geleden- ooit begon als ‘jullie bijpraten’ omdat wij elders in de wereld zwierven is verworden tot dit doorleuteren. Als je in de stad Utrecht woont kun je dat misschien ook als DOMdoorleuteren schrijven. Hoe dan ook: wie meelezen niet langer volhoudt  voele zich gerust gerechtigd tot niet-meer-aanklikken.  Voor ons krijgt dit berichten-ritueel inmiddels ook een andere betekenis, naast het oorspronkelijke doel: er ontstaat immers al doende ook een chronologische levensbeschrijving betreffende die 9 jaren. Een soort geïllustreerde terugblik in oude jaar-agenda’s… Maar goed: wat beleefden en/of ondernamen de ‘JoHannen’ sedert 10-2, ons vorig bericht? Eigenlijk uitsluitend brave dingen. [De ouderdom komt dus niet in de eerste plaats met gebreken, maar veeleer met toenemende braafheid!] Zo bezochten wij met Kaspers zijn werk, want er was een open dag bij Kuehne & Nagel – een enorm overslagbedrijf op het industrieterrein ‘Terwijde’ tussen Utrecht en Maarssen (geïnteresseerden vinden dat verder wel via Google)  Het is een nieuw gebouwd, sterk gerobotiseerd magazijn dat een beperkt assortiment goederen (DE koffie, Pickwick thee, Lays chips e.d.) in grotere partijen uitsorteert voor- en aanlevert aan, een beperkt aantal grote klanten (bijv. AH)  Boeiend in zowel omvang als mate van automatisering te zien (volautomatische sortering naar ‘vrachtwagen ladingen’ en stapeling tot 13 meter hoog…) Kasper zit daar inmiddels op het kantoor achter een computer en een telefoon en hij mag bij fouten in het systeem aan de klanten uitleggen hoe het fout ging en dat het, na verhelpen, niet meer voor zal komen.  Vervolgens moet hij het bedrijf zo gek zien te krijgen dát het ook werkelijk niet meer voorkomt. Tot de volgende misser natuurlijk… Verder hebben we natuurlijk weer diverse wandelingen gemaakt.  Zoals ‘DOM lopen 3’, dit keer naar de Dom vanuit Bilthoven – via bossen, landgoederen en de Kromme Rijn (26 km.) Prachtig weer en een volle bak aan mee lopers (12) Gisteren een ‘MS wandeling’ (voorbereiding voor wandelaars en MTBers voor de Mont Ventoux deze zomer). Die was maar 17 km. maar wel zeiknat! Intussen heb ik m’n training tot ‘docent-voor-computerinstructie-aan-laag-geletterden’ afgerond. Ik ben dus vanaf heden een gecertificeerd docent…  Hanneke bezocht weer haar ‘gezelschaps-heer’ en vrijdag konden we een zus feliciteren met haar 69ste verjaardag.  Tenslotte was er gisteravond weer een voorstelling van dichter/schrijvers in de Houtmolen, waar ik als vrijwilliger opdraafde en Kasper voor een tweede keer als bezoeker opdook. Vandaag bij Michiel even planten water geven en dan donderdag tot zaterdag naar Markelo -> want Hanneke heeft weer een ‘voordeeluitje’ gescoord!

DoMDooRKeuTeLeN luidt de titel boven dit bericht. En dat is precies wat we doen in huize Stempelslaan 3. Bij gebrek aan een Elf-Steden-Winter wachten we op het immer te trage voorjaar. Natuurlijk gebeurt er intussen wel eens wat. Je moet eten, een inkoopje doen en wat slapen nietwaar. Spectakulair is het allemaal niet, maar toch even een opsomming van ‘dingetjes’ hier: Kasper komt nog steeds elke donderdag uit z’n werk bij Kuehne+Nagel (Utrecht, Terwijde) hier eten en met Hanneke ‘Wie-is-de-Mol raden’. Michiel is, na vele jaren, van werk aan het veranderen (Hij gaat van een groot IT-bedrijf in Zwijndrecht naar een klein, dynamisch IT-clubje in Amsterdam) en hij haalde qua mee-eten de schade hier zaterdag in.  In de tijd tussen de twee banen gaat hij lekker een paar weken op vakantie naar Sri Lanka (v.a. zaterdag a.s.) Kea uit Franeker logeerde hier intussen gezellig een paar dagen.  En Kasper moest twee verstandskiezen operatief laten verwijderen (hij kauwt alweer!)- de twee aan de andere kant gaan er de volgende maand uit. Wij liepen met een andere Wandelpool organisator zaterdag 31 jan. een tocht die eindigde achter een bord SpareRibs op de Goudsberg in Lunteren (ca. 25 km.), daarna liepen we met 12 anderen onze zelf-georganiseerde Wandelpool tocht op woensdag j.l. Die heette “DOM lopen 2” en bleek een kleine 30 km.  Zondag liepen we de eerste helft van “DOM lopen 3” vast voor (toen maar 14 km.) en morgen loop ik er weer 30 terwijl  Hanneke op vrijdag een tocht van 25 km. loopt (bovendien was ’t vandaag haar wekelijkse  Sportschool-ochtend)  Ik wil maar zeggen: de ouwetjes doen het nog best.  Qua conditie-onderhoud dan alleen hè: want de grijze massa onder mijn schedeldak wordt allengs toch echt wat slaperiger…(!)  Intussen is de woningbouw vereniging hier ter plekke renoverend in de wijk bezig: ze breken schoorstenen uit woonkamers, isoleren kruipruimtes, bouwen doucheruimtes en keukenblokken opnieuw in, schilderen voordeuren en zetten de kunststof buitenkozijnen weer in de was.  Bij ons was e.e.a. al gedaan in febr. 2013, net voor onze jongens dit huis betrokken, dus bij ons golden alleen de laatste twee dingetjes. Oh ja, en het aanbrengen van mechanische afzuiging op het toilet dan. Tenslotte zijn we, via het landelijke contact-initiatief “Van Harte” (zie internet), een hapje gaan eten met een aantal andere Utrechters in een lokaaltje hier in de Wijk.  Kortom: we hebben niks te doen en zijn toch in beweging  En hoe is dat met jullie?

( Skype, Mail, Bel, Whatsapp, Kom langs, blijf desgewenst Logeren –leuke stad hoor Utrecht!– maar vertel ons er wel ALLES van ..! )

Een computer zet je met de aan/uit knop wel aan, maar nóóit uit… Dat doe je op je scherm, waarna de computer zichzelf uitzet!  Met de muis zet je ‘uit de pols’ het bewegende pijltje op de plek waar je wat wilt doen. Een klik met de linker muisknop = doe maar! (Gebeurt er niks na de klik?: dubbelklik!) Een klik met de rechter muiskop = wat kan ik hier allemaal doen?  Verschuift de cursor steeds teveel tijdens het dubbelkikken?: klik dan de cursor met één klik van de linker muisknop op z’n plek en druk daarna op ‘enter’…    Zo beginnen de computer/taal lessen die ik sinds kort geef voor de Utrechtse vrijwilligers organisatie  “Wij 2.0” ongeveer. Héél basic dus. Maar erg leuk om te doen. Een les-ochtend bevat twee klokuren les aan een groep van 6 tot 8 volwassen buurtbewoners. Nu, na drie les ochtenden, zijn we de mogelijkheden van ‘Word’ aan  het in-trainen; inclusief opslaan voor ’t afsluiten > hoe je dat doet naar je (persoonlijke) USB-stick. Het lijkt er op dat de rol van (vrijwillige-)docent me goed ligt; maar er is nauwelijks sprake van enige ‘standaard’ in les materiaal en/of lesopbouw. In feite ben ik dus, puur experimenteel, een eigen ‘leerroute voor beginners’ aan het ontwikkelen. (Binnenkort maar eens kortsluiten met andere lesgevers.) Intussen boden wij ook weer een eigen tocht aan aan andere ‘Wandelpolers’,  getiteld: DOM lopen 1.  De aangeboden tocht (van Hollandsche Rading tot en met de Dom) zat binnen één dag vol (= 12 mee-lopers)  Extra leuk was dat de helft er van ‘oude getrouwen’ waren, wandelaars dus die ook vanuit Lunteren al vaak meeliepen. ‘k Heb nu drie  ‘DOM lopen’ bij de Wandelpool aangemeld; de volgende is op woensdag 4 februari.  Omgeving om prettig in rond te stappen is er, ook hier, zát – nu het weer nog.  Verleden week woensdag was dat uitstekend: strak tegen het vriespunt aan, maar een heel klein beetje bewolkt en mooi scherp zicht. Ik verzamel voor elke tocht ook altijd wat informatie over wat je onderweg zoal tegenkomt of kwam – die wordt meestal tijdens de tussen-de-middagstop uitgedeeld. *De info bij de tocht van j.l. woensdag vind je (zónder de bijbehorende foto’s helaas)  onder aan de linkerkolom bij: ‘Verhalen’*  Zaterdag dolen we, met weer een ándere Wandelpool-tochten-organisator van Otterlo naar Lunteren. Z éér waarschijnlijk eindigen we dan op de Goudsberg: met ‘Spareribs’ op navelhoogte – recht voor ons!