Joop

Zo zachtjes aan is de streek rondom ons middenrif weer wat bijgetrokken van de feestdagen en het hun begeleidende extra consumptie-aanbod. Alhoewel: zaterdag werd zwager Bert 72 jaar oud en daarna waren de schrijver/dichters, waar ik mee optrek, hier weer aan bod met hun voorstelling (Kasper & Hanneke waren er ook) en in beide situaties werd ook weer verleid tot bikken. De overgang naar “normaal” bij het innemen en uitscheiden neemt dus zomaar enkele weken in beslag… We hebben ter bestrijding van de extra ‘Michelin-rolletjes’ maar weer terug gegrepen op een oude, beproefde methode: bewegen .  Zo hebben we een toekomstige Wandelpool-wandeling van mij in tweeën gehakt en in twee droge dagen vóórgelopen (dan hoef je dus maar een kleine 15 km. per keer)  Verder heeft mijn Googlende Gade weer een ‘voordeel stuntje’ opgeduikeld: een nachtje in een hotel in Rotterdam – met ontbijt voor onder de € 30 p.p. (incl. ruime P-plaats en vlakbij de metro naar ’t centrum).  Wij hebben op de eerste dag (die was regenachtig) onder meer museum Boymans-Van Beuningen en de enorme, kleurrijke spiksplinternieuwe  Markthal bezocht. Op de tweede (droge-) dag ondernamen we een flinke stadswandeling langs o.m. Delfshaven (oude havens met veelal de oorspronkelijke oude gevels, bijpassende platbodems, de geboorteplek van Piet Heijn en zo meer)  en de huidige binnenstad.  Ook weer gauw een kilometertje of 15 -> dat merk je vooral aan je voetzolen, omdat we dan onze echte wandelstappers niet aan hebben. Die doen we aankomende woensdag wel aan, want dan voer ik een met de Wandelpool gedeelde tocht uit, getiteld: DOM-lopen 1.  Die tocht voert van NS Station Hollandsche Rading naar Utrecht.  Vooral ook door vochtige terreinen zoals “de Zompige Zodden” en de Vechtoevers. Ook heb ik weer eens -als vanouds- mee kunnen demonstreren: met een paar duizend Utrechters stond ik op het Domplein in reactie op de aanslagen in Parijs. Een waardige massa in alle huidskleuren.Dat was overigens lang geleden; ‘k kan me de vorige demonstratie niet meer heugen. (Misschien oude agenda’s napluizen?)  Onze Kasper is nu min of meer ‘standaard’ aan het mee-eten op donderdag, want daarna kijkt hij samen met Hanneke naar ‘Wie is de Mol’.  Beiden gokken dan (vaak verkeerd!) op die éne mol…  En dan maar afwachten of ‘ie het ook is.  Gisteren aten we bij Michiel: die heeft verre vakantie foto’s als muur-decoratie groot op canvas laten afdrukken.  Eén daarvan is gigantisch, zo’n twee vierkante meter.  Hij hangt er prachtig – bovendien heeft Michiel nog muur zat over!..  Morgen is alweer mijn tweede ochtend als docent ‘Basis A’, een computercursus  die zich in het bijzonder richt op Laag-Geletterden. Meer hebben we, naast wat wasdraaien, de WC reinigen, TVkijken en af en toe eens een boekje lezen niet te doen.

Of het moest de eigen culinaire improvisatie van vandaag zijn: ‘Hartige-taart-in-een-Pompoen’ – maar die hebben we net naar binnen gewerkt.  Tot zover met goed gevolg – maar het ‘groen worden’ kan natuurlijk nog wel komen…

Hoe verging het ons na ’t vorig bericht? Net als jullie vermoedelijk: hapje, drankje, cabaretier & bubbels – en: Hopla, een gans Nieuw Jaar ligt voor ons. Weer 365 dagen om uitbundig in te vullen (zo hebben we alweer een nachtje Rotterdam geboekt voor twee dagen Maasstad-verslinden) of verstild door te brengen achter een boekje of op een bankje aan de rivier (en ja hoor: de eerste stadswandeling langs “Hofjes en Kameren” hebben we zojuist achter de hielen en nu liggen onze Readers weer klaar op ’t nieuwe boek …  Even chronologisch: we waren alle vier tijdens Oud&Nieuw bij Michiel in Harmelen – we bleven er ook slapen. Nieuwjaarsdag ’s avonds zat Kasper weer hier om met Hanneke “Wie is de Mol” te doorgronden. Vrijdag kwamen vervolgens onze Elahuizer vrienden J&L op visite. En zaterdag gingen we met z’n vieren ’s middags “De Hobbit, deel 3” kijken in de Utrechtse bios ‘Rembrandt’.  Op zondag liepen we de laatste 15 km. van mijn volgende Wandelpool-wandeling voor (die vindt plaats op 21 januari); Hanneke bezocht dinsdag haar bezoek-mijnheer en vandaag liepen we dus, goed gedocumenteerd, die stadswandeling.  Vanavond een vergadering ter voorbereiding van het begin van mijn les-cyclus Computer/Taal, vanaf volgende week op dinsdagmorgen.  Het Nieuwe Jaar is dus alweer aardig “los” qua activiteiten. Allemaal even veel plezier daarin!

Bijna 2015 alweer. Ik kan me nog goed de eeuwwisseling herinneren – dat is dus al 15 jaar terug. Eerlijk gezegd merken we ook ‘aan den lijve’ wel eens dat sindsdien alweer 15 jaar verstreken is.  Onlangs zelfs nog:  Er was afgelopen week maar één aardige, zonnige dag- dus maakten wij toen gauw één van onze ‘middag’wandelingetjes.  Dat is dan zo’n kilometer of 11 á 12 wandelen uit en thuis (over de bolwerken en de parken rond de binnenstad).  Volgens mij voelden we die 12 km. nu 15 geleden nog niet eens – maar nu kraakte er al van alles…  Verder zijn het ook hier vooral gezinsdagen, dus gingen we o.a. met z’n vieren naar de voorstelling “We vieren het Tóch”, die Peter de Jong (Spinvis dus) met zo’n dozijn andere artiesten, had opgezet als eindejaarsshow in Tivoli Vredenburg.  Even daarvoor waren onze jongens al hier komen eten en van oud-op-nieuw zijn we alle vier bij Michiel in Harmelen: daarvandaan kunnen we dan bovendien ál het vuurwerk bekijken dat in Utrecht boven de bebouwing uit komt (als het wat helder blijkt, natuurlijk). Want  Michiel heeft een wijds overzicht op Utrecht. Tussendoor gaan wij beiden morgen naar Voorthuizen, om er het feit te vieren dat Hannekes oudste zus onlangs 70 is geworden (ja, ja – die Koudijsjes slijten nauwelijks, maar ze rijpen wel!) En tenslotte hadden we nog een tuin-probleempje.  Want we lokken welbewust vele vogeltjes naar ons stadstuintje door middel van hang-pinda’s, broodkruimels, een pindakaas pot, vogelzaad en een lekkere schotel zaad-in-plantaardig-braadvet.  Dat werkt puik, want we signaleren inmiddels naast de obligate koolmezen, mussen en merels ook al een gaai, een ekster, roodborst, spreeuwen, een winterkoninkje en wat dies meer zij. Maar er kwamen óók steeds vaker moddervette stadsduiven op af, die zo’n vet schotel niet alleen in no-time geheel leeg eten, maar als dank daarvoor ook de wijde omgeving gul onderschijten…   Die wilden we dus graag wat minder verwennen (om over het aantrekken van de hier hoog-zwevende meeuwen nog maar in het geheel niet te spreken.  [Let op: zuivere discriminatie van duiven dus.  Kijk, en dáárover, dus over de échte problemen, hoor je de PVV dan niet. Had maar geroepen: “Willen we meer of minder duiven in onze stadstuinen?”: kunnen we tenminste ontspannen scanderen ! – alléén de partij voor de dieren wellicht  kwaad] Ziehier onze, meer práktische, oplossing: alles tot merel en spreeuw duiken er op neer, maar de duiven kunnen er niet onder.  (Na diverse wanhopige pogingen hebben ze ’t inmiddels definitief voor gezien gehouden)

Nu eerst maar eens het nieuwe jaar in: Allemaal een Wondermooi 2015 toegewenst!

Dag allemaal, dit Bericht staat hierboven afgedrukt als Dericht omdat ik het zó ongeveer uitspreek… ( nog steeds verkouden dus!) Alvorens verder te leuteren over het heden hier in Domoord: had ik jullie al verteld dat de Franeker Courant kort geleden een artikeltje aan mijn persoontje, als oud plaatsgenoot, heeft gewijd?  Dat was in de Courant van 12 november, dus al weer even geleden. Voor nieuwsgierigen is er nog iets van terug te vinden, klik: hier Intussen zijn hier, net als bij jullie, de ‘Donkere Dagen’ nu goed los.  Wij reageerden daarop onder meer, als zovelen, met lichtjes, kerststukken en wat dies meer zij.  Hanneke creëerde zelfs tafelstukken op interieur-basis voor de zoons: hoofdkleur Rood voor bij Michiel en hoofdkleur Oranje bij Kasper (Voor een persoonlijke check-up van de juistheid van H’s inzichten moet je ter plekke jezelf maar voor de koffie aandienen!) Wij hebben, vanaf een uur of vijf, drie kaarsen en wel 9 waxine’s branden in de woonkamer. Daar hoeft wat ons betreft niet ook nog eens een ‘boom’ bij. Toch hebben we twee ‘kerstbomen’ zoals jullie op de foto’s kunnen zien: één Kerst-buxus bij de voordeur en één nogal gestileerd uitgevoerde Kerstspar in lichtjes tegen de schuur. Daarnaast nog een beschaafde houten ster voor het bovenraam aan de straatzijde. (De laatste twee gaan aan en uit met een tijdschakelaar en waxinelichtjes gaan vanzelf uit, dus alleen de buxus-lichtjes moeten worden uitgedaan bij het naar bed verhuizen. Een ritueel dat zich goed laat verenigen met het afsluiten van de voordeur.) Verder hebben we onze nieuwe tandarts onlangs voor het eerst ‘life’ inzage gegeven in de staat van onze bijtfabriekjes.  We wandelen we nu en dan een dagje – bij voorkeur tussen buien door natuurlijk.  Onze kinderen zijn hier eens op bezoek of wij daar natuurlijk en is Hanneke op het moment dat ik dit schrijf aan het ‘Shoppen’ met Kasper (hij liever dan ik!). Met z’n vieren hebben we alweer een leuke Theateravond geboekt tussen Kerst & OudNieuw en tenslotte zitten onze, als altijd weer zelf gefabriceerde, eindejaars kaarten op de post, dus die kunnen diverse lezertjes tegemoet zien. Verder is het nu zeker dat ik vanuit het gemeentelijk vrijwilligers netwerk zal aantreden als docent computer&taal: vanaf 13 januari ga ik in het totaal 11 dagdelen lesgeven aan een groep, relatief laaggeletterde, cursisten. Maar daarover vast later meer – nu eerst de Feestdagen. Voor mij beginnen die met het actief meewerken aan de voorbereidingen van weer een optreden van het Dichters/Schrijvers collectief ‘De Vorlesebühne’ in prachtige houtzaagmolen “de Ster” op Kerstavond.

Maak er leuke dagen van !

Onze korte ‘Scheiding van Tafel en Bed’ is weer voorbij: we zijn maar weer bij elkaar in getrokken, zoals vanouds (zo kun je dat na een kleine 44 jaar samenwonen wel uitdrukken, natuurlijk). We hebben in de ’time-out’ natuurlijk ook niet alleen maar stilletjes zitten treuren: Hanneke trapte naar Michiel in Harmelen, bezocht huize Amelisweerd (naast de vaste collectie nu ook die van Armando), kreeg de Kids te eten en logeerde een paar dagen in Barneveld, waar ook de jaarlijkse ‘Zusterdag’ weer gevierenlijk werd gevierd. Ikzelf besnuffelde mijn aloude vriend Thijs en/in/ zijn eigen omgeving (we zijn ook al ruim 45 jaar bevriend, dus je ziet: de ouderdom brengt veel moois!) en ik heb er daarnaast fiks kunnen wandelen. Eerst een tocht van een kleine 40 km. langs de kust van Tavira via Fuzeta en Olhão naar Faro en twee dagen later één van een kleine 30 km. van Tavira via o.m. Cacela Velha en Monte Gordo naar Villa Real de St. Anthonio aan de Spaanse grens. Deze laatste tocht voert onder meer dwars door enorme cactusvelden – met een paadje van ca. 30 cm. breed…(!) Heel fraai allemaal en ik geniet nog altijd (bijna jaarlijks) zeer van natuurschoon, klimaat en allerlei cultuur bepaalde elementen ter plekke. Toch zou ik bij een permanent verblijf qua natuurschoon de seizoenen erg missen. Ik blijk met name gehecht aan de late herfst: de geur en kleur van roodbruin blad waarin zich paddenstoelen nestelen lijkt me onmisbaar. Ook die hele lage, rossig-okeren lichtval op een vorstig-heldere dag wil ik niet permanent missen. Kortom, een weekje kou-onderbreking is zonder meer heerlijk, maar dit hebben ze daar niet:   Wél leidde de overgang, van 20 graden daar naar amper 4 graden hier, bij mij tot een stevige verkoudheid: gammel, keelklachten en een super-snotkop!  Met die snotkop en al hebben Kasper en ik in theater Kikker een voorstelling geschreven door Erik de Jong (Spinvis!) bijgewoond en hebben we gevierenlijk, bij hem (Kasper, niet Spinvis..) ons Zwarte Pieten-feest gevierd. (Sinterklaas zelf stond, ook bij ons, vanwege de media-hype even wat minder centraal dit jaar). Vandaag maakt Hanneke, op verzoek van diens zoon, kennis met een nabije tachtiger en is bovengenoemde Thijs te Portugal 63 geworden. Morgen hebben we elk een vrijwilligers-bijeenkomst en zaterdag staat weer een dagwandeling op het programma.  Kortom het leven gaat gewoon door.  Zoals in de eerste regel al benoemd: als vanouds.

Van vrijdag-vroeg tot gisteren toefden we een lang weekend op Ameland.  Om lekker uit te waaien én om er op zo’n 20 plekken de werken van meer dan 30 kunstenaars te besnuffelen; want november is “Kunstmaand” op Ameland.  De kunstenaars zijn van diverse pluimage: je treft er verrassende, wondermooie, fantasierijke, ontroerende en zo nog wat meer zintuig strelende werken aan. Maar óók alles tussen ‘leuk geprobeerd, maar niet erg best’ tot zelfs: ronduit Zooi…  De prijs/kwaliteit verhouding is voor ons nóg wonderlijker – we troffen er in onze ogen ongeïnspireerd kleuterwerk aan á € 2000.- vraagprijs en daarnaast in onze ogen prachtig werk, in elk geval vervaardigd met overtuigend vakmanschap (want over smaak dient natuurlijk getwist te blijven worden!) á € 500.-  Al met al heel leuk natuurlijk om overal je eigenwijze neusje in te steken, alles uitgebreid te besnuffelen en er vervolgens gewoon het jouwe van te (gaan) vinden.  Wij deden dat met het fietsje (de auto bleef in Holwerd) en vanuit een appartementje aan zee, net boven Nes.  We wisselden het zintuiglijk bombardement aan vormen, kleuren en gemoedsassociaties af met duinritten, koffietentjes en maaltijden. Het hier bijgaande ‘visje’ is onderdeel van een serie kleine, kleurrijke fantasie ‘dieren’, elk onder een eigen stolp en voornamelijk gemaakt uit beschilderd rubber en leer:  Inmiddels zijn we weer terug. We hebben onze fietstasjes weer uitgepakt en opgeborgen, de verwarming hoger gezet, wat achterstallige mailtjes beantwoord, enkele boodschappen gedaan, …  Kortom: we zijn alweer helemaal gesetteld.  Zelf bereid ik me zachtjesaan voor op weer eens een weekje bij Thijs in Portugal: ik vlieg er donderdag heen vanaf Eindhoven – voor één week. Hanneke heb ik horen smoezen over een Zusjes-uitje in de Gelderse vallei in diezelfde week – maar daar weet ik het fijne natuurlijk niet van.  Wel vindt er dus kort een ‘scheiding van Tafel en Bed’ plaats tussen de jullie welbekende Johanna < & > Johannes.

We zijn inmiddels al weer een kleine drie weken in Utrecht en we blijken ons – na de viering van Michiels’ 43ste verjaardag – alweer volop in de “Winterprogramering” te hebben gestort. Onderdelen daarvan zijn bijvoorbeeld: 1. wandeltochten, 2. vrijwilligerswerk oppakken, 3. zomaar in de stad zwerven en 4. regelmatig uitgaan. Wat betreft 1. hebben we inmiddels een oefentochtje met Kasper en Michiel achter de rug (11 km.), daarna een wandeling vanuit Culemborg terug naar de Stempelslaan (29 km. oeff!)  en gisteren zwierven we fraai langs de Linge (zie foto) tussen Geldermalsen en Leerdam (22 km.) We doen, kortom, één wandeldag per week. Wel kijkend naar de weer-jongens natuurlijk. Over 2. kan worden vermeldt dat Hanneke nog op een klus-oproep zit te wachten en dat Joop een paar lessen aan taal- en digitaal-arme cursisten heeft bijgewoond. Nu eerst naar een paar instructie-avonden en dan zelf les gaan geven (startend met een heel simpel oefenprogramma, zie bijvoorbeeld: www.oefenen.nl ) En natuurlijk ook publiciteit en praktische voorbereidingen voor de uitvoeringsavonden van “de Vorlesebühne” (zie: www.kortvreemdproza.nl )  3. Zomaar de stad in gaan blijft een voor ons nieuwe en vaak hele leuke mogelijkheid. Afgelopen zaterdag was er bijvoorbeeld sprake van een spektakel op op het Domplein ter voorbereiding op Sint Maarten (ook de Stads-heilige hier)  Dat begint met het verzamelen van ouders met kinderen, waarvan velen ter plekke een (fors formaat) lampion in elkaar zetten, gebruik makend van het aanwezige pitriet, geschept papier, behangers-plakmeel, ijzerdraad en een bamboestok. Er is life-muziek, er zijn drankjes e.d. en tenslotte gaat men achter een geheel doorzichtige en verlichte Sint-Maarten-op-zijn-paard (gedragen door zes mannen!) in optocht door de stad.  Drieduizend mensen…  (Kijk zelf maar eens naar deze optocht uit 2012 op YouTube: http://youtu.be/5OE4U-5DhIY  )  Vervolgens 4: Uitgaan.  Zo gingen we op 5 november naar de Stadschouwburg: naar Stef Bos. (Ooit student in Utrecht)  Begeleid door werkelijk uitstekende musici gaf hij een prachtig optreden.  En eergisteren doken we onder in een klein zaaltje in een werfkelder (dus letterlijk onder de OudeGracht) met een aantal mede-humanisten.  Ja,ja, want wij zijn tegenwoordig van die denominatie !  We hadden er een heel interessant avondje, wat vooral te danken was aan een nonchalant ogende spreker die in staat bleek iedereen, ook in de discussie achteraf, ‘bijna achteloos’ steeds weer even op het verkeerde been te zetten. Alzo speels aanzettend tot opnieuw nadenken.  We  hebben ook een lang weekend Ameland geboekt (daar is November de ‘Kunstmaand’), maar dat is pas het weekend van de 21ste.  Daar zijn we dus nog niet.  Eerst gaan we komende zaterdag naar de Houtzaagmolen “de Ster”, vlakbij in Lombok.  Eén van de columnisten/voorlezers daar is dit keer Midas Dekkers; met wie we trouwens ook gaan tafelen.  Hou je intussen allen maar weer haaks en – tot ziens !

Sedert afgelopen woensdag zijn we al weer turrug in Uturregg – en dan is de overgang vanuit het lanterfanten aan Mediterrane kusten naar deze dreven heftig.  Plots waren we bere-druk.  In steekwoorden: was, caravan leeghalen, meer was, boodschappen doen/bevoorrading aanvullen, weer was, caravan reinigen, jongste komt eten, caravan wegbrengen naar stalling in Barneveld + koffie bij zus, zomer- en winterkleding gaan wisselen, weer was, gordijn naaien voor- en ophangen bij jongste, wassen / droger, oudste komt eten en de kamerplanten retourneren, hoge druk reiniger kopen en de fietsen grondig van alle Saône-klei ontdoen, achterstallige mails bijwerken en contacten met de vrijwilligersclubs herstellen, even wat theaterfolders rondfietsen, nóg weer wat was en natuurlijk: ons tussen de bedrijven door op onze winterwandelingen gaan voorbereiden…  Dit laatste deden we gisteren in combinatie met het opmaken van een bijna-voor-niks NS-dagkaartje dat bij mijn Kortingsabonnement hoort: we reisden naar Wijhe aan de IJssel en wandelden vervolgens ( 17 km.) naar Heino door het fraaie Overijsselse Salland.  Een genoegen bij prachtig herfstweer.  Wel werden we allebei verkouden, prachtweer of niet.  Maar ja: een week geleden was ’t voor ons nog dagelijks 25 graden – dus zo gek is dat niet.  Naar jullie allen trek ik hieronder een lange neus – die is natuurlijk van kameraad P.I.Nokkio ( deze zat op mij te wachten in Cannes )

Twee dagen na ons vorig bericht reisden we langs de zéér tunnelrijke kustweg van Italië naar Frankrijk.  Achteloos sloegen we onder andere geheel Monaco over en streken neer Mandelieu-la-Napoule.  Van de camping liepen of fietsten we, zwetend bij nu nog meer dan 27 graden C.(!), naar de vriendelijke (Middellandse Zee)boulevard  in het stadje zelf.  We lunchten, slechts 20 autokilometers noordelijker, met J&K:  oud Elahuizers met wie Joop o.a. een kookclub bevolkte.  Ook fietsten we een dagje naar Cannes (maar 15 km. overigens heen en terug langs de kustweg). En na een dag of vijf trokken we weer verder (westelijk, dichter naar de staart van de “Route du Soleil”) naar een camping aan het “Étang de Bresse” – het grootste zoutwatermeer in Europa. (“Google” het maar eens)  Een waarlijk lieflijk plekje in een piepkleine “Vallei der Cicades” – een valleitje waar allen de camping in paste.  Van daar uit konden we onder meer prachtige, goed gemarkeerde, wandelingen maken.  Hierbij één daarvan: ca. 15 km. en buitengewoon fraai qua landschappen, uitzichten, paden en begroeiing.  Met het véle stijgen en dalen overigens een hele dagtocht – zeker ook omdat de dagtemperaturen, zelfs bij wat bewolkter weer, steevast tegen de 25 graden aan bleven hangen.  Martiques, het stadje dat op de toevoer opening van het Middellandse Zeewater is gesitueerd, bezochten we opnieuw, we waren er ook vorig jaar. Vandaag vingen we ’traag’onze terugtocht aan.  We doen dat in rustige stukken van rond de  400 km.  Je komt dan ergens in de middag al op een nieuw, vooraf uitgekozen,  plekje  aan.  [We kiezen steeds een camping vanuit de duizenden die zijn aangesloten bij de “Acsi” keten – buiten het hoogseizoen voor zo’n 16 euro per nacht met elektra, douche e.d.  Hier in het zuiden moet je nu al goed zoeken want veel campings zijn na 30 september gesloten: volgens de zuiderlingen is het bij 25 graden toch al wel  winter te noemen…]  Het weer, de ligging van de camping en mogelijkheden om te wandelen, of te fietsen – vooral  dus ‘bezichtigend rond te zwerven’- bepalen vervolgens hoelang we ergens blijven rondhangen. Nú zitten we een  km. of 20 ten zuiden van Chalon-sur-Saône (waar we natuurlijk in 2006 en 2007 ook al twee keer een week ‘te water’ vertoefden)  We denken hier -bij ca. 21 graden nog en droogte tot na het weekend- een dag of twee á drie  lekker rond te fietsen.  Om daarna verder door te reizen de Herfst in: een volgende stop zal ergens bij Arlon zijn, vermoed ik…

In onze Zomer-Verlengende-Rondreis zijn we, na ons recente meerdaagse bezoek aan Verona en omgeving (Gardameer), nu doorgereisd naar de Middellandse zelf.  Inmiddels zitten we vlakbij Genua, aan de kust.  Op een vorige stop, direct na ons verblijf aan het Gardameer dus, kwam er een stevig front over, maar we mazzelden daarbij aardig: het regende één hele nacht pijpenstelen, waarna het één dag bewolkt bleef. Nu is het alweer strak zonnig en, ook voor hier, behoorlijk heet: tot ruim 28 graden Celsius in de middag(!)  Voor bleekneusjes uit het noorden -zoals wij- dus gewoon bloedheet!  Gisteren dwarrelden wij, onze nieuwsgierige oogjes uitkijkend, een dagje in Genua rond.  Daar zijn de gebouwen zo hoog en de straatjes zo smal dat onze zwerftocht zich grotendeels in de schaduw en dus bij een temperatuur van rond de 24 graden afspeelde, te doen!  We troffen er ook érg aantrekkelijke, zeer Italiaanse maaltijden (!) voor aandoenlijk aantrekkelijke prijsjes, dus jullie voelen wel er: werd geterrast…  Terug (met de trein) was ’t toen nog wel een kilometertje of twee sjouwen bij rond de dertig graden, in volle zon dus, maar daarna wachtte ons dan wel weer de ijskoude Vino Bianco, tijdig klaargezet in de koelkast in “eigen huis”.  (Fietsen is hier niet echt een optie: de kustweg is wel redelijk vlak, maar het langsrazend gemotoriseerd verkeer nodigt niet echt uit)  Vandaag weer een relax-dagje.  We denken erover morgen door te trekken naar Frankrijk; ergens bij Cannes ofzo.  NB.: Her en der is er wel een vrij WiFi-punt of een uurtje internet-toegang te koop.  Naast sms-jes (altijd het snelst) blijft mailen dus ook gewoon mogelijk.