Joop

Si meelezertjes, na een paar wandelingen in en rond Innsbrück zijn wij sinds woensdag neergestreken in Peschiera del Garda.  Aan de meest zuidoostelijke punt dus van het Gardameer.  Klik op de foto voor ons dagelijks uitzicht:  In Oostenrijk waren de dagen kort, zowel qua licht (tussen de alpen is de zon laat op en vroeg onder) als qua temperatuur (’s morgens ca. 10 graden, ’s middags 18 graden en dan weer snel omlaag)  Heerlijk is dan wel op die hoogte de extra felle en heel héte, zon.  Een paar lekkere dagen in de dennewouden al met al daar. Hier is het ’s morgens vrij koel, ca. 14 C, maar verder vooral zeer zwoel – tot wel 27 graden bij een gesluierde zon, elke middag…  (Na zessen daalt het kwik weer richting die 14; nog geen dauw in de ochtend)  We hebben inmiddels een eerste indruk van ons stadje (doen we nog uitgebreider) én per fiets al wat van de zuidelijke oevers van dit zeer grote meer verkend.  [Het Gardameer is onderaan zo’n 25 km. breed en het is wel 45 km. lang; een fikse lap water dus, ingeklemd tussen de zuidelijkste uitlopers van de Dolomieten] Een prachtig geconserveerd en gefortificeerd stadje bleek Sirmione! Het ligt aan het einde van een rotsige richel die zo’n 8 km. het Gardameer in steekt.  Zoek dit plekje vooral ook eens op via Google Earth, of – Maps, en zoom dan langzaam van boven in tot straatniveau; dat geeft een beeld!  Vandaag voeren we via datzelfde Sirmione naar de oude stad waar het meer naar is genoemd: Garda.  Behalve uitgebreid bezichtigen nuttigden wij daar onze eerste Authentiek Italiaanse Pizza.  Daarna wandelden we langs de oever naar het eerstvolgende stadje: Bardolino.  Uitgezworven lieten we ons weer per schip vervoeren, via Cizano en Lazise, naar Peschiera.  Tot nu toe verliep onze verblijfstijd nogal rekenkundig: Grubbenvorst/Venlo 2 nachten, Durlach/Karlsruhe 3 nachten, Natters/Innsbrück 4 nachten .  Maar dit is toeval, dus of we maandag (na 5 nachten) hier weer vertrekken weten nog niet.  We willen in elk geval Verona nog bekijken.  Ons stadje zelf nog eens overdoen.  En een hele lange luie leesdag is ook niet te versmaden natuurlijk…  We zien dus nog wel, voor nu geldt aan jullie allen:   Arivedètsjie (fonetisch!)

Hallo meekijkertjes, dit is het 501ste bericht op dit Blogje (sedert aug. 2006 dus).  Wij zijn inmiddels, zoals jaarlijks omstreeks deze tijd gebruikelijk, onderweg naar het Zuiden om de zomer nog met een maandje of anderhalf te verlengen.  Waarna wij, doorgaans voldaan en ‘winterbereid’ meestal tegen november pas, alsnog ons huisje in duiken – en net als jullie de verwarming aan zetten…  Dat ‘reizen’ naar het Zuiden moet je natuurlijk niet te heftig opvatten:  wij vrolijke vrije-tijds ouderen nemen ook daar de tijd voor.  De eerste twee nachten hebben wij dus doorgebracht in Grubbenvorst (nabij Venlo).  Om er boodschappen te doen, de caravan wat schoon te maken, canal-digitaal te initiëren (zodat we ook in de rest van Europa NPO-t.v. kunnen kijken als we daar zin in hebben) en gewoon een lekkere fietstocht rond de Maas te maken.  Nu zitten we een nacht of drie in Durlach/Karlsruhe, alwaar ook vooral wordt gefietst en voor verdere -vooral alcoholische- bevoorrading wordt zorg gedragen,  Het is hier een graad of 27 in de middag, dus ook het lui achterover hangen in de schaduw met een boek of Mp3-speler gaat uitstekend. Morgen zijn we van zins via Ulm (D) en Reutte (Tirol) naar Natters te rijden.  Daar ligt een leuke, eerder ontdekte, camping in de naaldwouden aan een meertje – slechts op wandelafstand van het fraaie middeleeuwse centrum van Innsbrück (ca. 7 km. wandelen door het bos en langs de Inn.)  Het wordt een interessante rit.  Net als altijd niet te lang – we rijden doorgaans zo’n 400 km., dus ca. 5 uur- maar wel boeiend, want het is de eerste keer dat we met ons sleurhuisje een echte alpenroute nemen (en niet de vrachtwagen-hoofdweg zoals over de Brennerpas)  Of we wel of niet gestrand zijn en rokend in een haarspeldbocht stonden te balen, horen jullie later dan weer!

De vakantie periode ebt weg, dat is ook hier te merken. Zo liep Hanneke alweer tegen een nieuw klusje aan: zij ging, op dringend verzoek, bij een oudere dame -die niet meer op de keukentrap durft- een forse prikstruik te lijf met snoeischaar en zaag.  Ik ben inmiddels, tijdens het Utrechtse “UIT-weekend” hevig aan het reclamemaken geweest, 50 km. adresjes befietst, voor het clubje waar ik me heb aangesloten (zie www.kortvreemdproza.nl )  We zijn verder nog een dagje in Lunteren geweest om ons autootje een flinke beurt laten geven bij de vertrouwde garage. ’t Was mooi weer, dus we zijn ook ff langs een zus en zwager gefietst en brachten de middag daarna heel prettig door bij onze goede vrienden J&L … Op een wel zeer vertrouwd plekje – precies: twee huisjes eerder – Acacia 19!  Met de knaapjes aten we zondag j.l. lekker buiten op de plaats. Daar zijn, zoals de meesten van jullie weten, inmiddels zowel wijnstokken als een vijgenboom.  Daarom slaat de volgende tekst uit de “Delftse Bijbel” van 1477 (!) volgens ons duidelijk op ons plaatsje: “Ende een yeghelijc man sal sitten onder sijnen  wijngaert. Ende onder  sijnen vijchboem. ende  nyemant en sal sijn die  hem veruaren sal” (Micha 4 vs. 4)  Vrij vertaald: “Een ieder zal zitten onder zijn wijnrank en zijn vijgenboom en allen laten hen in vrede”

Toch draagt juist die vijgenboom niet zo bij aan onze innerlijke vrede: hij laat sedert een paar dagen grote gele bladeren vallen en wrijft ons zo met de neus op het naderen van de herfst:  Dus krijgen wij nu weer onze jaarlijkse “wij-laten-ons-nog-lang-niet-uit-de-zomer-pesten”-kriebels!  We gaan er daarom maandag weer vandoor.  Op naar het zuiden!  In beschaafde rukjes natuurlijk, wij reizen bij voorkeur kalmpjes.  Ons voorlopige idee is: van hier via de caravanstalling in Barneveld eerst naar Grubbenvorst (bij Venlo)  Daar kunnen we de canal digital-card initialiseren en wat onderweg voorraad inkopen.  Dan bijvoorbeeld door naar Karlsruhe (ca. 400 km.)  Daar een dagje of twee, drie blijven – stadje kijken en  even door midden Duitsland fietsen of struinen.  (Naar verwachting is het daar nog ruim boven de 20 graden volgende week) Dan door naar een, ons bekende en heel mooi gelegen, camping op slechts zeven  bos wandel kilometers van Innsbrück-centrum.  En nog lekker dicht nabij de ‘Brennerpas’-route, want we gaan zo natuurlijk over Italië. Dit is ook weer zo’n 400 km. rit.  Zolang het weer het toelaat (de voorspelling is nu: ca. 22 graden, maar het is nog ver weg in de tijd en in de bergen kan het weer verraderlijk snel wisselen) blijven we dan een tijdje in Oostenrijk en reizen daarna door naar de zuidpunt van het Gardameer.  Een rit van zo’n 250 km.  Vanaf daar loopt de temperatuur doorgaans van half september tot eind oktober langzaam af van boven de 25 graden tot zo’n 18 graden tegen de tijd dat we aan teruggaan denken. Het is langs de Middellandse zee bovendien praktisch altijd droog.  En gewoon meer dan prachtig natuurlijk.  We hebben er – als altijd om deze tijd– nu alweer volop zin in!

Afdalen onder het Domplein bleek een geweldige ervaring. Eerst krijg je een video-film te zien die de geschiedenis van Utrecht over tweeduizend jaar (in acht minuten!) beeldend schetst. Daaraanvolgend is er enige ander uitleg via plattegronden, een voorbeeld van een archeologische locatie én enkele ter plekke opgegraven voorwerpen.  Dan voert een gids je mee en daal je af tot zo’n acht meter onder het huidige Domplein. Daar bevind zich het straatniveau uit de Romeinse tijd! Je krijgt elk een bovenmaatse zaklamp mee met een oortje eraan, waarmee je eigener beweging door zwak-verlichte gangen kunt dwalen en het nodige oudheidkundige materiaal kunt uitlichten. Op veel strategische plaatsen is ook een sensor geplaatst: als je lichtbundel die aanraakt dan krijg je een directe toelichting op wat je ziet via je oortje. Een prima systeem; het geeft je de gelegenheid in eigen tempo en naar eigen interesse te verkennen. Halverwege barst in beeld (geprojecteerd op eerder  deels verborgen metalen schermen) en stevig geluid een video animatie los van het instorten van het middenschip van de Domkerk in 1664. Al met al een prettig indrukwekkende en goed begeleide excursie van ruim een uur. Een aanrader! [Elk uur start een groep van ca. 20 mensen. Wel eerst boeken -via de Domunder Website- want men zit meestal al een dag van tevoren vol! Hoewel … nu is ’t natuurlijk geen vakantietijd meer.]  Verder is hier in Utrecht gewoon altijd veel meer te doen dan een mens aan kan: in de zg. “Uitloper” staan wekelijks doorgaans wel 100 uitgaans mogelijkheden opgesomd (…)   Sommige dingen vrágen natuurlijk om een deelname. Eén daarvan was, wat ons betrof, het “Slotconcert voor dit seizoen” op het carillon in de Domtoren. Deze concerten vinden in de zomerperiode plaats elke maandagavond van 20.00 tot 21.00 uur. Zo ook op 25 aug. j.l. Alleen was er nu ook een piano met versterking de toren ingetakeld.  Er werden vervolgens 17 nummers van ABBA (die 40 jaar geleden alweer ’t song-festival wonnen) over de stad uitgestort, bewerkt voor carillon & piano(!) Wij stonden een groot deel van dit concert, na eerst op een lekker terrasje achter een wijntje te hebben geluisterd, op het Domplein.  Dat gaf een geheel eigen sfeer: met tientallen kleine groepen mensen in een lichte motregen omhoog te kijken en de klanken vol over-, om en dóór je heen te laten rollen. Allemaal onder paraplu’s en allen ook nog eens spiegelbeeldig weerkaatst op het natte plein – evenals natuurlijk de straat verlichting. Wij vonder het heel lekker: ook het terugkuieren naar huis – door vage nattigheid onder je pluutje – bleef ronduit aangenaam. Verder zijn we druk bezig met allerhande vrijwilligers zaakjes.  Ik noem twee dingen: Hanneke zet zich sinds kort in als escort service – zij laat met enige regelmaat de hond van een fysiek gehandicapte dame uit (een inval-klusje voor enkele weken).  En ondergetekende maakt a.s. maandag deel uit van een bijeenkomst die georganiseerd wordt door de VVVE (vereniging voor vrijwillige euthanasie) ter gelegenheid van het feit dat het invullen van een z.g. ‘Wilsbeschikking’ voortaan ook on-line kan worden beoefend.

Als afsluiter voor dit bericht een behartenswaardige opmerking die ik in een boek van Esther Verhoef las: “Denken moet je aan een paard overlaten – die heeft een grotere kop dan jij!”  [Maar of een grotere kop nou altijd een voordeel is …]  Tot later maar weer!

Niet ver van hier staat (in graffiti) op een wijkcentrum deze leuze: “We stoppen met spelen omdat we oud worden: We worden worden oud omdat we stoppen met spelen”  Dit lijkt mij een wijze beschouwingswijze.  Wij doen er -als beginnende oudjes- dan ook alles aan om speels te blijven!  De afgelopen periode leidde deze speelse insteek echter toch tot een tamelijk braaf geheel:  Er was sprake van een drietal verjaardagen – één ‘life’: Kasper (37), Utrecht en twee per ‘kaart’: Foeke (43), Dronrijp en Kitty (56), Zuid-Frankrijk.  Verder hadden wij, vanaf dinsdag j.l. tot zojuist, Kea (uit Franeker) in huis.  Wij “stadten” uitbundig met haar en bezochten onder meer de (natte!) Hortus -zie vlinderfoto- en natuurlijk vele straatjes, kraampjes, winkels, kerken, pleinen, oude hofjes enzovoorts.  Zelfs het Domkerk-concert op zaterdagmiddag hebben wij met z’n drieën eensgezind doordut(!)  Ook de eerstkomende dagen staan er allerlei ‘brave’ kleinigheden op het (als altijd nog door impulsen te vervolmaken-) programma: Zo gaan we dinsdag a.s. ondergronds (zie Websites rond ‘Dom-under’) en zullen we deze week onze Kasper assisteren bij zijn voorgenomen ‘vakantie-klussen-aan-z’n-huis’. Voorts is Hanneke natuurlijk jarig (63!) op woensdag en krijgen we (ook) visite op donderdag (- uit Hoorn)  Verder hebben we deze week elk nog een eerste contact met lieden die vermoedelijk een aardig vrijwilligers-baantje in petto hebben…  Wel goed gevuld dus, onze tijd,  maar het is nauwelijks ‘spektaculair’ te noemen, noch: ‘druk,druk,druk’.  [Wildere ideeën zijn altijd welkom op 0640573891 !]  Ter Stempelslaan zelve zijn we nu wel tamelijk stabiel gesetteld (al is er nog enig schilderwerk blijven liggen tot ooit-nog-eens-zin-aan-krijgen) Het laatste wapenfeit op dat vlak is dan ook bescheiden: een rot- en roofvogel-bestendig Mezen geboortehuisje…

See you all later on!

Na 270 km. (grotendeels mét volle bepakking) in een dag of drie/vier op onze nieuwe fietsjes (type ‘randonneur’, dus alles er op en er aan) kunnen wij u mededelen: we hebben terecht (nog) niet gekozen voor de populaire e-Bike.  Wij blijken tot onze tevredenheid nog zeer wel in staat -en dus ook zeer gebaat(!)- bij onze ‘We-Bikes’.  Zonder enige echte spierpijn, blaar of ander opgelopen ongemak -anders dan doorgezeten billen- belandden we vanuit Maastricht weer in Utrecht.  Wel zijn we een keer ongelofelijk zeiknat geregend (een vol uur lang vele bakken water over ons heen, onder een paar bomen net voor Den Bosch) maar het was niet koud en we hadden gelukkig de tegenwoordigheid van geest om onze flodder-capejes ( € 0,50 bij de Aktion) niet alleen om onszelf te plooien, maar vooral ook over en om de achtertassen.  Zodoende zijn kleding, slaapzakken e.d. nauwelijks vochtig geworden en was ’t puik pitten in ons kleine koepel tentje.  Dat tentje is nu wel extra klein, want als gevoelig slapende oudjes (type: “prins & prinses op de erwt”) schuiven wij er twee 12 cm. dikke luchtmatrassen in i.p.v. de strenge slaapmatjes van de klein-kampeerder.  Dus het ‘plafond’ is ook 10 cm. lager!  Maar we sliepen er voldoende goed in om de volgende dag weer welgemoed te beginnen – en daar ging het om. Na veel kanaal-jaagpaden, (ook in België), de nodige plattelandsweggetjes, enige rivierdijken (Maas, Waal, Linge, Rijn) en wat bijbehorende pontjes kwamen we met de zintuigen vol nieuwe indrukken betreffende de pracht van het buiten-zijn weer in onze Stempelslaan aan. Inmiddels hebben we gekookt en de tuin bijgewerkt bij Michiel, is Kasper hier komen eten, ben ik naar een cliënt van 40 jaar geleden (met wie nog steeds contact bestaat) in Bartimëus-Doorn gefietst (theetijd) én langs een buurvrouw van 40 jaar geleden voor wie hetzelfde geldt (koffietijd) én leven wij naar 10 augustus toe: de dag dat onze jongste 37 wordt (zucht: wat gaat dat hard hè?!)  Ook nieuw is dat wij sinds 10 dagen het inkomen ontvangen waar we tot onze dood van mogen genieten (zeggen het pensioenfonds en Vadertje Staat in koor)  Egoïstisch als we zijn gaan we die deadline dus maar eens lekker ver weg projecteren…

Onder meer dus met conditie-onderhoud per We-Bike

Bijgaand beeld is gedateerd op 30-07-1971. Wij werden vandaag dus 43 – als formeel erkend duo.  Om dat te vieren gaan we vanavond met onze Knapen in een uitgebouwde glazen serre zitten, zo’n 6 meter boven het water van een fraaie binnenhaven.  Op ongeveer 800 meter van thuis.  (Tenzij het nog héél warm is: dan nemen we zo’n vijf meter lager plaats op het terras aan ’t water)  Daar laten wij ons vervolgens uitbundig verwennen met diverse spijzen en drankjes…  En morgenvroeg vertrekken we dan -met zwaarbeladen fietsen- per trein naar Maastricht.  Een luttel aantal kilometers daarvandaan (in Bemelen) hebben Oudste Zus & Bijpassende Zwager hun stacaravan als zomerverblijf.  Wij overnachten daar bij hen en fietsen vervolgens -in twee á drie dag etappes- terug naar Utrecht.  Vandaar die zwaarbeladen fietsen: tentje er op, slaapzakken, luchtbedden, gasflesje, klein keukengerei, stoeltje, kleding, e-books. enz., enz. …  De route hebben we, via de bekende knooppunten, al uitgezet ( totaal ca. 210 km.), maar we plannen natuurlijk geen dagafstanden of overnachtingsplekken vooruit.  God zege de greep!  Ben dus benieuwd waar we onderweg zullen belanden.  Een andere zus vertrekt morgen naar de Moezel.  Waar alle andere geliefden & bekenden in deze uitgaanstijd rondhangen weet ik niet, maar vermaken jullie je intussen vooral allemaal op je eigen wijze!

Tot terug.

FEEST  Gisteren hebben we het huwelijk van één onzer neven bijgewoond.  Zij hadden als koetsje een heuse “cross-mini” in gereedheid gebracht. Dit helblauw gespoten stuiterbakje was voorzien van onder meer de Engelse vlag (schuin op de achterzijde), een bizar buizen staketsel van rode rolbeugels binnenin   én een ‘Bul-beugel(tje)’, met enórme verstralers, aan de voorzijde.  Het aldus uitgeruste blikken doosje kon maar nét de bruid bevatten… daartoe was één zijbeugel zelfs strategisch verwijderd!  Gezien de omvang van dit gepimpte voertuig (met deze uitrusting) en de wederom snikhete middag was het een waar wonder als zij hiermee enige bestemming ongekookt & ongekreukt zouden weten te bereiken. – – Een hele opluchting dus, toen wij ’s avonds door hen opgewekt werden ontvangen in een, heel prettig in het landschap neergevleide, feesttent!  Daar bleek onder meer dat ze een, door mij voor hun trouwkaart gemaakte, tekening voor zeer diverse doeleinden hadden hergebruikt: heel groot op zeildoek, ter versiering én om er gelukwensen op te schrijven – en ook piepklein op de bovenkant van de bij de koffie geserveerde tom-poesjes.  Heel leuk!  Toen we even na twaalven weer thuis waren was de temperatuur met rond 20 graden wel weer te harden.

LATMODUS  Mijn Geliefde vertrok vanmorgen al vroeg naar Maarssen om daar als vrijwilligster op te stappen in een 8-daagse busreis naar Goslar, midden Duitsland.  In die bus is vast wel een airco, dus ze zal minder dan wij te leiden hebben gehad van de ‘Tropische temperaturen’ die ons hier besprongen. (Op ons plaatsje was ’t wel zo’n 35 graden en hier in huis zo’n 26!)  Het betreft een ‘muziekreis’ voor mensen die enige praktische hulp en wat sturende begeleiding nodig hebben.  Dat woord ‘Muziekreis’ wil echter zoveel zeggen dat in de avonden vaak het optreden van de één of andere Heinrich Hosenklatscher und/oder seine Holzhacker-bubben en/of types in de lijn van opvolging van Olga Lowina automatisch zijn inbegrepen.  Alsmede de nodige polonaises natuurlijk…  Met dit alles in jullie achterhoofd begrijp  je natuurlijk dat ik een weekje in de “LAT-modus” , in verhouding, bepaald niet erg vind… (!)  Zij, mijn Geliefde, ook niet trouwens: ze kwam tot op heden steeds “bek-af maar voldaan” terug van dit soort slopende expedities.  Dat zal de eerstvolgende zaterdag worden…

Nu eerst maar weer eens onder de douche springen – om af te koelen.

We beginnen al aardig te nestelen in Utrecht.  Ons boshuisje is van de hand gedaan, ons plaatsje (zie foto) begint al heerlijk om ons heen te passen en de werk- & logeerkamer is afgewerkt.  Die kamer is nu voorzien van een lekkere (slaap)bank, schemerlicht, een bureau/werkblad, een kantoorkast, onze tweede televisie, enzovoorts.  De zomer is intussen wat ingestort.  En hoewel dat héél goed blijkt te zijn voor het groen op het al eerder genoemde prima plaatsje, dreigt al dat water ons ietsje te veel binnen te houden.  Althans naar onze smaak!  We hebben ons eerst een paar dagen aangepast natuurlijk: wat binnen werkjes, de kinderen te eten, enz.  (Hanneke keek ook samen met hen voetbal – daarom moest alleen voor mij al onze ‘werk’kamer wel bruikbaar zijn: als onderduik ruimte.)  Kijkend op de weersvoorspelling voor de komende week(en), bleek dat men voorlopig alleen de aankomende donderdag en vrijdag redelijk prettig inschat… We hebben daarom maar meteen ff grondig doorgepakt en vanmiddag via ‘Voordeeluitjes.nl” een hotelkamer boven Arnhem geboekt van donderdag op vrijdag. [Door Hanneke gescoord voor ruim € 68, mét ontbijtbuffet – niet gek, hè?]  We maken er een fiets-tweedaagse van door de Rijnvallei: donderdag heen via de noordelijke dijkweggetjes (langs Wijk, Elst, Rhenen, Wageningen, enz.; ca. 75 km.*) en vrijdag terug via de zuidelijke dijken (Heteren, Opheusden, Maurik, Culemborg; ca. 85 km.*)  We zoeken de zomer dus gewoon ff actief op als ‘ie zich zo gedeisd houdt als nu.  Maar eerst morgen nog een ‘wandeling Utrechtse Bomen’ met een gids van het ‘Gilde’, DE organisatie voor stadsverkenningen hier.  En jullie daar? Allemaal duf op de bank, wachtend tot ’t droog wordt…   Niet doen, hé – in de benen!

*)    Heen bleek 82 km. en terug 92 km.   (Joop, 12 juli)

(De titel vrij vertaald: even de deur uit …)  Na de Sneker Mar-athon zijn we ‘efkes’ in Friesland gebleven: op een piepkleine boerderijcamping direct bij ’t Mirnsumer-klif.      Met uitzicht op ’t IJsselmeer richting Lemmer/NOpolder. We hebben er de naald nog eens in oude groeven gezet: fietsend door ’t Gaasterland en rondom de Morra en Fluessen/Heegermeer (’t achterland van Elahuizen)  We hebben er bezoek gehad van Kea uit Franeker en van Jaap en Loes uit Elahuizen. Hebben er ook nog twee andere Elahuizers op de fiets gespot (en aangehouden natuurlijk!) en zijn zelf ook op bezoek geweest bij kameraad-bootjevaarders uit Grouw en bij oud-overburen uit Elahuizen, die nu in Koudum wonen.  Het echte bijkletsen dus.  Al of niet (deels) in ’t Fries.  En bij-wandelen & fietsen – één bekende route bijvoorbeeld is: fietsen naar Stavoren, treintje naar Workum/Hindelopen, terug wandelen over de dijk naar Stavoren en weer terug fietsen naar huis.  Een andere bekende route: fietsen rond de meren tussen Gaasterland en Hommerts(zie eerder)  In Hindelopen werden we daarbij bestormd door zéér assertieve vogeltjes: musjes, spreeuwen en meeuwen waren daar allen meer dan bereid om ons de lunch letterlijk uit de vingers te grissen…  Leuke & levendige taferelen die  onder meer dit fijne fotootje opleverden:   Inmiddels hebben we de caravan weer in de stalling staan, ons Lunterse Kabouterhuisje ‘over gedragen’ aan Ineke uit Alkmaar en Job uit Finland én zijn we weer behaaglijk in Utrecht neergestreken – een ietsje bruiner, dat dan weer wél …