Joop

Een Vakantie -én precies vier weken- verder:  Op dag 1 reisden we een flink stuk naar het zuiden, een km. of 500 tot “Saint Leu d’Esserent”. Waar het laat in de avond (als voorspeld) ging regenen). Alle reden om nog even in zuidelijke richting door te rijden, want we willen naar >20 graden Celsius natuurlijk. Onze vaste doel is immers: de zomer een maandje verlengen. Op dag 2 belanden we, rond 400 km. zuidelijker weer, in “Gennet”, waar we tamelijk hoog op een terrascamping staan: met een zéér WEIDS uitzicht vanuit onze zithoek (!) We blijven er drie nachten – nog wat wisselvallig, maar wel bij ca.20 C. We eten o.m Pizza ter plekke en bezoeken o.m. het ‘Middeleeuws’ geconserveerde mini-stadje “Charroux” en hebben er genoeg Wifi voor nu en dan wat NL-tv… Dit soort ‘onderweg’campings halen we uit de Acsi-gidsjes: behalve dicht aan onze geplande route is het vooral van belang te weten hoelang zo’n camping doordraait: want in Frankrijk zijn er heel wat die per half september al sluiten! Onze derde standplaats,is heel bewust gekozen: we staan dan aan het Canal du Midi, vlak onder Bézier. Van 2006 op 2007 fietsen we hier rond vanuit onze overwinteringshaven in Colombiers, zo’n kleine 10 km. verderop. We bezochten er -enkele dagen lang- voornamelijk per fiets dan ook weer veel bekend plekjes. Grootste verschil met 17, 18 jaar geleden: bijna alle (enorm grote) platanen langs het Canal zijn nu verwijderd; hier en daar zijn ze vervangen door (nog kleine) steeneikjes. Begrijpelijk qua ‘bladvervuiling’ in het water, maar: wat een kaalslag!! Ook standplaats vier kozen we zeer bewust: in “les Saintes Maries de la Mer” waren we al vaker. Dit stadje aan de Middellandse zee ligt -als enige- midden in de Camargue: volkomen plat, meer water- dan grondoppervlak en vooral paarden – hier en daar wat stieren – én flamingo’s…. We toeven er een dag of 10, bezoeken ooit aangevaren stadjes als “Aigues Mortes” en natuurlijk “Arles” en maken veel strand wandelingen. Het is hier praktisch elke dag een graad of 23/24, ook als het bewolkter is en een paar keer bij véél wind. We staan echter voldoende afgeschermd voor die wind om er nauwelijks last van te hebben. Vooral zijn we aangenaam lui, al zijn we ook wel eens op een terras te vinden – achter een belegd bord en/of een goedgevuld glas. (En dat is ‘uit en thuis’ toch al gauw een km. of 4 lopen… ) We besluiten, vooral omdat Midden Frankrijk veel slecht weer kent, nog maar even aan de Middellandse Zee te blijven en verplaatsen ons dus een km. of 120 richting Marseille en belanden in “la Gouronne”. We bezoeken er het ons ook bekende stadje “Martiques”, ontstaan op grond van de doorgang vanuit de Zee naar het enorme zoutwatermeer er achter. Een heel ander soort kust dan in de Camargue: hier een rotskust met kleine strandjes in de inhammen en uitwateringspunten. We beoefenen er enig ‘kustwandelen’, waarbij we onze bergwandelstokken goed kunnen gebruiken. Het is er ook een dagje even boven 25 graden- puffen dus. Omdat het weer veel Noordelijker nog steeds te wensen overlaat besluiten we voor de aanvang van de terugweg eerst maar een klein sprongetje te wagen: 250 km. hoger naar “Tournon” aan de Rhône. We staan er stabiel (op grind) direct aan de oever van de rivier – we kijken uit over een tegenstroomse bocht met naast ons forse rivier-cruiseschepen. We staan ook zo’n 2 meter boven het water oppervlak, wat belangrijk blijkt want er komt een ‘Allert’ binnen over de mogelijkheid van overstromingen: dit als gevolg van de vele regenval in centraal Frankrijk. Voor onze plek blijkt de waarschuwing loos alarm, zoals de campingbeheerster al aankondigde: eerst een stijging van minder dan een meter – daarna weer dalend. Wel véél stroming; wij zouden er in 2007 niet tegenin hebben kunnen varen. (Hadden dan dus niet ‘verwaaid’, maar ‘verstroomd’ gelegen). Op vrijdag de 18de besluiten we verder richting Nederland te reizen: we komen zo na een km. of 400 terecht op een prima ‘onderweg’camping, ergens tussen “Valence” en “Nancy”. De camping biedt mooi horizontale veldjes, waardoor de auto wel aangekoppeld kan blijven. Het is er droog, maar wel bewolkt bij zo’n ca. 17 graden en wij besluiten de volgende dag door-te-pakken naar “Berg en Terblijt” op ca. 5 km. van Maastricht. Een prima, eerder bekend, ‘laatste stop’ plekje, waar we een paar dagen blijven en Maastricht ook weer eens betippelen. Morgenvroeg, dag 28, weer naar Veenendaal !

De titel staat in onze Tweede Landstaal (die kent u dus..?!) voor: “héél merkwaardig!” En dat is het ook natuurlijk: dat m’n vorige bericht alweer zó lang geleden blijkt te zijn geplaatst. Het is alsof de tijd bij het ouder worden almaar sneller voorbij glijdt… [Óf dat wij , ernstig vergrijzenden, haar minder kunnen bijhouden – dat zou ook bést eens kunnen !] Hoe het ook zij, we zijn alweer op een ander punt aangekomen: afscheid van de zomer….

Onze boot hebben we dus, na nog een paar dagen Amsterdam-centrum (daar verblijven wij met ons hele huishouden voor slechts € 22 per nacht, kom daar eens om bij AirB&B…), weer winterklaar ‘opgelegd’ in Woerden. Zoals elk jaar wensen we echter ook nu weer de zomer nog wat langer aan te houden(!), dus rijden we woensdag aankomend met onze caravan naar de Middellandse – voor een week of vier, vijf.

Intussen liepen we vandaag met een lieve nicht en neef uit Arnhem zo’n 11 km. door bos en hei om een mooie Woud-lunch te scoren, én: Sushiën we morgen met onze zonen Michiel’s nieuwe leven in z’n Camper tegemoet. (Michiel vertrekt maandag al, eveneens naar zuidelijker streken)

Ons hoogbejaarde bestaan lijkt in een opsomming als deze aan elkaar te hangen van vertrek en aankomst; toch zit daar op zich weinig lijn in: er ligt geen plan aan ten grondslag … we doen maar wat !

Ik heb onze uit -en thuisvariabelen voor dit jaar eens proberen vast te leggen- hierbij een overzichtje van 2024:

09 – 12 jan.: hotelletje in Oostburg, Zeeland

15 febr – 21 maart: Monte Gordo, Algarve, Portugal

09 – 20 mei: deelname vaartocht ‘de Greft’ gevolgd door Havenmeesterweek, Woerden

03 juni – 04 juli: Vaarvakantie Nederland, onder meer door Friese dreven

23 – 31 juli: Vaartochtje Den Haag/Delft enz.

11 – 19 aug: weer Havenmeesterweek in Woerden

08 – 13 sept: Boottochtje met verblijf in hartje Amsterdam

25 sept – …. okt(nov?): Caravanvakantie , o.m. aan de Middellandse zee

30 nov – 13 dec: verblijf in een ons bekend bungalowpark nabij Santa Luzia (Algarve, Portugal)

Variabel dus: graag weg én regelmatig thuis – we vieren het leven overal …

Op 5 augustus fietste ondergetekende weer eens lekker “vóór de wind uit” – in dit geval naar Zwolle. ‘k Ging -bij een fraaie weersverwachting  met ZWwind- rond 7.30 uur al van huis en was rond 13.00 uur alweer op station Zwolle. ‘k Deed deze tocht eerder, maar hij blijft bijzonder fraai: over Lunteren, Kootwijkerbroek en Stroe door agrarisch landschap en dan vanaf Garderen tot de IJssel dwars over de Veluwe, praktisch geheel over fietspaden zonder enig autoverkeer in de buurt. Al met al een kilometer of 90, dus goed te doen voor een vrolijk ervaren fietser.  Hanneke fietste diezelfde dag, met enkele nieuw aangeworven Veenendaal-west dames, naar Wijk bij Duurstede via dijken en pontjes.

Op de 7de lunchten we met vier Zussen/Zwagers in Lunteren, ook om het aloude geboorte dorp van de dames weer eens te besnuffelen. En op de 10de werd onze “jongste”alweer 47 jaar oud (…)  We vierden het gevierenlijk in zijn appartement aan de Peetersdreef – en trokken daarna door naar Woerden, omdat er weer een weekje ‘Havenmeesterschap’ op het programma stond. Twee BLOEDhéte dagen verder was ’t wel weer te harden daar – en als vanouds gezellig: we zijn er aardig ingeburgerd inmiddels. (Ik denk dat dit ons vijfde jaar daar is)  Op de 19de, na overdracht, weer naar huis aan en de dag daarna, op de 20ste, mocht Hanneke haar 73ste(!) jaar bijschrijven. [Zij voélt het wel, maar ik zié het niet: ’t blijft een lekker ding… ]  Die middag vierden we ook in Voorthuizen de verjaardag van zwager A. We fietsten een dagje of twee later, om bij te komen van deze heftige verouderingsprocessen, sámen ook nog maar eens over Wijk bij Duurstede – fijn door de bossen heen en via de ‘Rijnbandijk’ terug. Hanneke wierp de volgende dag weer wat Boules met veel Jeu weg, Joop kuierde weer met wat wijkgenoten rond  en toen: kwamen een volle nicht met -aangetrouwde- zwager uit Arnhem aangenaam feestelijk op bezoek!

Op de 27ste verhuisden wij gevierelijk (dus eigenlijk: in gezinsverband) Michiel: met een boedelbak naar een opslag in Noord-Holland; wat spullen naar de stort, wat ander zaken Kasper in Utrecht en tenslotte nog iets naar ons in Veenendaal. (Zie bij bezoek bijvoorbeeld ‘onze’ salontafel !)

Michel verkocht namelijk onlangs zijn huis in Harmelen, de overdracht aan de nieuwe eigenaren was gisteren, en vandáág haalde hij zijn spiksplinternieuwe Camper op. Er moeten nog enige aanpassingen in die Camper plaatsvinden (zoals LPG i.p.v. Gasflessen, montage van meer accu’s en zonnepanelen…) maar dan is dit voorlopig zijn huis: hij gaat er vrijmoedig mee door Europa toeren! Goede kans dat we ‘m bijv. in Portugal -we hebben weer wat weken geboekt deze Winter- een keer langs zien komen (…) U ziet: goed voorbeeld doet goed volgen … wij knepen er op ons 55ste tussenuit – hij doet dit al op z’n 51ste! Vanmiddag was het de allerlaatste werkdag van Hanneke’s jongste zus (zij knijpt er dus -alsnog- óók tussenuit) en daarom ‘luiden wij haar vertrek even uit’ in de winkel in Ede waar zij werkte. Gelukkig geheel onverwacht, er lekte van dit plan niets uit! (Da’s het leukste) – Ons werd door collega’s bovendien ingefluisterd dat haar ook aan het einde van deze laatste werkdag nog wat te wachten staat …

Dus Magda: sterkte !

We gingen onlangs een dagje of tien varen. Een braaf tochtje op laag toerental: eerst via de Braasemermeer naar Katwijk aan Zee, dan door naar Den Haag (leuk jachtsteigertje nabij het Centrum!). Vervolgens naar Delft en tenslotte via Leiden weer naar Woerden terug. Simpel en overzichtelijk, zo op ’t oog. En dat was het ook, qua landschaps- en stedelijk schoon. Maar, zoals de titel boven dit bericht al aanduidt: even zo goed maak je nog eens wat mee…

Dat begon in Katwijk: Joop haalde de fietsjes van de zwemplateaus achter de boot, greep de sjorband slechts aan één kant vast en … daar kukelde het vouwfietsje al over de rand. Joop riep van pure schrik: “pák hem!” en Hanneke, die op de steiger er vlak naast stond, sprong prompt te water – geheel gekleed en met de bril nog op! Helaas: zo’n fietsje zinkt sneller dan Hanneke, dus spontaan was het wel, maar zínvol was ’t niet(!). Het bleek daar bovendien ruim 3 meter diep, zodat we veel moeite moesten doen om ‘m -te water met de pikhaak de bodem aftastend- alsnog weer boven water te krijgen. (Hierbij had ik gewoon m’n zwembroek aan, Hanneke’s kleding hing inmiddels te drogen …)

Het volgende evenement vond twee dagen later plaats: we fietsten langs Wassenaar, bezichtigden dit dorpje en besloten bij de Hema ter plaatse voor het ’twaalfuurtje’ te gaan. Dus: buiten op de stoep met een koppie soep, broodje kroket en pistoletje kaas. Juist toen Hanneke, vol genoeg, overwoog de kaaspistolet in een servetje te rollen en maar mee te nemen, bleek dit niet meer nodig: een forse meeuw nam een snoekduik en pikte de hele pistolet in één keer mee! We zagen ‘m totaal niet aankomen, wél verderop neerstrijken – hij at eerst de kaas er af, joeg alle kraaien rondom consequent weg en slokte tenslotte z’n hele keelgewelf vol pistolet (die keel zette letterlijk flink op). Al met al een gebeurtenis die zich uiterst rap van de eerste schrik naar een humorvol vervolg repte. Tenslotte vierden wij onze, nu 53-jarige, echtverbintenis met een etentje -met Kasper en Michiel- op een drijvend terras in Delft.

Nu zijn we weer een dagje of tien thuis en dán terug naar de boot (via Kaspers’ 47ste verjaardag), want dan ben ik weer een week “Havenmeester” en wonen we weer even op de jachthaven…

*          *          *          *         *          *          *          *          *          *          *         *

Hallo ‘eventuele allemaal’ ? …

Dit blogje begonnen we ooit omdat we, met achterlating van de kinderen, vrienden en kennissen, buren en collegae, in ons ‘woon-bootje’ het land uittrokken. Het blogje werd ingezet als een minimaal contactonderhoud-op-de-achtergrond. ‘k Heb intussen geen enkel idee meer wie er nog weleens op inloggen, misschien maar twee of drie vasthoudende types – of zelfs geheel geen (!)  Maar merk ook dat het er, wat mij betreft, inmiddels minder dan toen toe doet. Want waar dit eerst vooral “het-contact-onderhouden-met-anderen” betekende, is het in de loop van de jaren (we begonnen in 2006, dus 18 jaar geleden…) steeds meer óók een soort geschiedschrijving-in-het-kort geworden voor onszélf: als we de berichten in volgorde doornemen komen de herinneringen, keurig op hoofdlijnen en volgorderlijk tot leven … Gewoon maar doorschrijven dus!

“Ja, dat zegt ‘ie nu wel, die Bruins, maar intussen was het ruim zes weken stil op deze site: in coma gelegen?”

Welnee, beste criticus: we hebben een kleine zes weken op het water doorgebracht. Met zeer weinig digitale middelen: veelal nèt genoeg voor een spelletje en een journaaltje op z’n tijd. Nu en dan via een telefonische ‘hotspot’ e.d.  “Vakantie” noemen anderen dat.  Wij niet: op vakantie zijn doen we immers op dagelijkse basis, in mijn geval al ruim 20 jaar.  Maar wel er tussenuit dus. Ook dát doen we met grote regelmaat overigens: dit voorjaar eerst 5 weken Algarve, nu 5 weken varen-in-eigen-land, in het najaar vermoedelijk een week of vijf langs de Méditerrane kust én we sluiten ook nog wat extra Portugal weken niet uit… (Nog los natuurlijk van enkele-daagse-fietstochten, Stadsbezoeken, Museumrondes e.d.)  Eigenlijk heb je dus gewoon puur mazzel als je lustige bejaarden thuis aantreft!Dit was overigens wel een heel raar jaar voor uitjes-planning: uiterst wisselvallig en nauwelijks voorspelbaar weer maakte het begrip “Zomer” nogal ongrijpbaar – er was eerder sprake van een enkele zomerse dag te midden van gemiddeld nogal ‘herfstige’ omstandigheden. Dat waren we zat en dús dachten wij eenvoudigweg: we varen gewoon in de maand Juni, whatever de weersomstandigheden zijn. Nou, dat hebben we geweten – in de eerste twee weken was regelmatig sprake van ca. 14 graden C. – als maximum temperatuur. We hebben zelfs (in Ossenzijl) met het olieradiatortje áán in ons vooronder gezeten (terwijl dat doorgaans al heel behaaglijk is op onze eigen lichaamswarmte). In schril contrast daarmee stond een latere midweek van tegen de 30 graden (we zochten toen dringend schaduw in Elburg en Zeewolde). Bottem-line is natuurlijk wel dat een schip niet alleen van onderen waterdicht is, maar ook van boven (!) Bovendien vergeten we gemakkelijk dat we zélf ook allemaal gewoon waterdicht zijn … Onze tocht verliep -in overnachtingsplaatsen- als volgt: Woerden (dag 1 en 2, boot inrichten, regen uitzitten én onze zonen op bezoek), Weesp, Bunschoten/Spakenburg, Harderwijk (incl. paling, het nieuwe Marius van Rossem museum én de klere-herrie van een “Aaltjes-evenement”!), Elburg, via Kampen en het Zwarte water naar: Blokzijl (waar we weer vergast werden op een evenement-met-TE-veel-geluid!), Ossenzijl (via de ongeëvenaard fraaie Kalenberger Gracht), Heerenveen, Akkrum (steeds via de kleinste vaarwatertje, in dit geval via Oldenboorn), Joure (waar we bezoek kregen van J&L uit Elahuizen en Kasper ook voor een nachtje aanmonsterde én waar men zowaar een ‘evenement” organiseerde (mét Herrie!) en waar Hanneke het 7.000ste (!) lid werd van de ‘Spitsgatters’club), Bolsward, Workum (waar een oud-collega z’n schip achter ons aanmeerde en we elkaar pas daarná herkenden – en waar Michiel aanmonsterde om met ons de volgende dag mee te varen naar:) Stavoren, Woudsend (een voor ons, na ruim 11 jaar Elahuizen destijds, nu nog zéér vertrouwde omgeving), Lemmer, Urk (via de NO-polder/Emmeloord dit keer), Elburg (over ’t Ketelmeer), Zeewolde, Huizen (in de centrum ‘vijver’ van Blaricum/Huizen; waar we ook een prima Sushi-tent weten…), via Muiden naar: Weesp en toen (za. 29 juni, op extra laag toerental) de hele Vecht af naar Utrecht (waar onze zonen weer op bezoek kwamen -elk op ’t fietsje nu). Tenslotte de Hollandse IJssel op: Montfoort, Gouda – en toen weer naar Woerden, waar we op 3 juli later in de middag aankwamen. Op donderdag opgeruimd -én me een opgeruimd schip- weer op huis aan. 

Al met al toch weer reuze relaxed…

De driedaagse tocht met 12 boten vanuit onze Grefthaven in Woerden bleek ons beiden zeer te bevallen: lekker ontspannen omgang met elkaar en een goed gepland verblijf her en der. We begonnen -op hemelvaartsdag- met wat nadere uitleg van de planning onder een kopje koffie op de haven en voeren vervolgens in een soort gerekte colonne naar een eilandje in het Braassemermeer. Dáár hadden ze een hele oever voor ons gereserveerd en later ook bijna het hele terras van het -drijvende- restaurant ter plekke. De gerechten héten er scheeps: “Boegschroeffie”, “Kajuit”, “Matroosje”, enz. Vervolgens voeren we de volgende ochtend naar de -eveneens (deels) gereserveerde- stadshaven van Leiden, waar vanduit iedereen z’n eigen stadsbezoek, maaltijd e.d. regelde. Laat in de middag trad onze ‘havenzangeres’, die altijd haar Basbox-met-smartfoon-verbinding en een microfoon bij zich heeft, nog op vanaf een hoog schip, wat enig bekijks trok en beslist ook toevoegde aan de gezelligheid. De volgend morgen ontbeten we gezamenlijk (kadootje van de Vereniging…) op de Leidse Havenkade en voeren daarna naar de oever van het Aarkanaal bij Alphen. Inmiddels was het aardig warm, maar daar is een recreatiemeer-met-terras en ook een bos rondom, dus werd er vooral rondgewandeld. Rond etenstijd belandden wij in een enorm Aziatisch buffet-restaurant, waarna we geruime tijd later en met een tamelijk laag zwaartepunt te kooi rolden … om de volgende dag (‘Moederdag’) elk ons weegs te gaan. Wíj voeren terug naar de Grefthaven – en reden toen naar Michiel die voor ons én Kasper, een ‘Moederdagmaaltijd’ bereid had. Hierna terug naar Woerden voor mijn ‘Havenmeesterweek’; zodoende waren we de 20ste pas weer thuis. Daar storten we ons weer in de jong-bejaardenstand: wandelen op maandag (J), Jeu de Boulen op vrijdag (H) en fietsen op woensdag-om-de-week (J+H) Voorts kreeg ik nieuwe gehoorapparaten, zoals elke vijf jaar het geval is – nu al m’n derde keer. De techniek schrijdt voort: de apparaten kunnen nu een Bluetooth verbinding onderhouden met radio en tv. (zodat ik ze zelfs nog prima kan beluisteren als ze voor Hanneke te zacht staan … ) Hanneke had intussen een consult met een longverpleegkundige in Nieuwegein: de start van een meer kontinu ‘volgsysteem’ via een speciaal daarvoor ontwikkelde app. In de haven was er die vrijdagavond een ‘Webinar’ rondom een nieuw ontwikkelde vaarkaarten(navigatie- en informatie-) app. Omdat we al doende dus weer in Woerden waren zijn we op de boot gebleven tot zondag en hebben we die (fraaie)dag varend doorgebracht met Michiel en Kasper aan boord. ’s Avonds zou het wel (flink!) gaan regenen – maar toen waren we allen weer thuis! Morgen alweer 1 juni: we zijn van plan te gaan varen, dat zal wel v.a. zondag worden denk ik. Maar voor we vertrekken zouden wilden we nog wel een paar bevriende hoofden in Elahuizen, die we al véél te lang niet in de oogjes hadden gekeken, weer ontmoeten – dus tijgerden we gisteren nog gauw even daarheen…

Mochten we na dezen geruime tijd geen berichten op dit blogje plaatsen, dan weten jullie waar het van komt: dan dobberen wij nog rond!

Nagekomen notitie.  Wij wonen hier, in dit appartement, aan de rand van bos- en heuvels, nu ruim twee jaar.   Hoe riant ik deze keuze vaak ervaar geef ‘k graag weer in de volgende ‘Haiku’ van vanmiddag:

Vanaf mijn terras       

zie ik de tuinman tuinen      

– verder in mijn boek

Deze tekst komt van een mok, die ik ter gelegenheid van het vervolmaken van drie-kwart-eeuw toeven op deez’ aardkloot, mocht ontvangen van onze Oudste. Nou ik moet zeggen: énige slijtage is beslist al merkbaar, zozeer zelfs dat schrijver dezes heeft besloten regelmatig mee te hupsen met “Nederland in Beweging”, ca. 09.15 uur op NPO 2… Het besef dat de reductie van spieren- en energieniveau nog verder tot ‘bloei’ zal gaan komen ook is er ook wel – maar ’t slaat gelukkig geen diepe deuk in mijn, van nature nogal opgewekte, levensvisie. Die dán leeft … die dán (nóg) meer moet uitrusten, zeg maar..(!)  Iets heel anders: onlangs was er -eindelijk!- dan toch sprake van een warme dag. Toevallig had ik ook een autoritje ..enne.. de airco deed niks. A-technisch als ik ben (of gewoon reagerend als een iets té welvarende en vooral nogal luie jongbejaarde) keek ik daarbij niét eerst even onder de motorkap, maar maakte direct een garage afspraak. ‘k Had al eens een lekje in het koude-systeem van de voormalige Peugeot gehad en ging er ook nu vanuit dat er sprake was van een ’technisch’ mankement. De garage belde echter al na korte inspectie terug – mét bijgaande foto: er had beslist een dier onaangenaam klem gezeten tussen aandrijfwieltjes en de rubberband die daarover loopt. Ik had niks gemerkt maar dat dier beslist wel: die is heel wat pluis en zelfs stukjes huid daaronder, kwijtgeraakt. (Het lijkt op een Angora-achtige poes…) De gummi aandrijfband lag op de bodemplaat en moet er dus zelfs afgetrokken zijn door dit dier.  Zielig, maar wel eenvoudig en dus voordelig, te repareren. De verjaardagsviering hadden we ‘opgesplitst’: zondag met onze jongens (flink door de bossen tijgeren naar een diep verscholen lunchrestaurant) en maandag bijkletsen met familie en logée.  Genoemde logée, K. uit het verre Fryslân, hebben we de hele afgelopen week dermate afgemat (boswandelingen, fietstochten, uitgebreide winkelsessies) dat ze een uurtje of wat geleden weer opgelucht de trein in is gerold, teneinde tot Franeker aan toe weer te kunnen bijkomen.  Zelf beginnen we morgen alweer aan wat inpak-werk, want we gaan woensdag (ná een ochtendrit met onze Fietsclub) naar onze jachthaven in Woerden. Van donderdag tot zondag -moederdag- varen we dan met een aantal scheepjes de zg.“Starttocht”, een gezellige ronde-te-water aan het begin van het vaarseizoen. Aansluitend ben ik dan weer een week havenmeester en wij wonen dus tot 20 mei te Woerden, op onze “THOR”.

Mocht iemand ons daar willen opzoeken: bél even van tevoren!

Sedert drie weken zijn we nu weer thuis – na vijf weken in Portugal- en zie: alles gaat weer als vanouds. Hanneke Bouled (vanmiddag) alweer Jeu*. We fietsten (eergisteren) voor ’t eerst in een een nieuw startende Fietsclub*, Ik nam weer deel aan de Filosofiegroep (en organiseer op verzoek de volgende bijeenkomst)*. We maakten ook weer deel uit van de groep Kunstgeschiedenis*. Hanneke zat bij haar ‘Koffiekletsgroepje’* terwijl ik op diezelfde dag bij een lezing zat over de landschapsontwikkeling hier vanaf het Pleistoceen – met de nadruk op het Renkums Beekdal*. Verder waren we bij drie voorstellingen van het “Theater bij de Buren”, alle in onze directe omgeving* En elke maandagochtend wandel ik inmiddels ook weer mee met de Wijkwandelgroep.*  *Dat allemaal dus weer binnen drie weken: er is hier gewoon geweldig veel te doen voor de liefhebber! De Gemeente Veenendaal heeft dit heel praktisch gestimuleerd door Wijkwerk op te zetten, in dit geval ‘gericht op 60 plussers’, helemaal op basis van vrijwilligers. Ze stelden hiertoe (heel kleine) subsidies beschikbaar t.b.v. bijv. bureaukosten (telefoneren, kopietjes maken), het opzetten en onderhouden van een Website, enzovoorts. Ronduit succesvol beleid, zo blijkt, want inmiddels zijn er in vier wijken organisatiekernen die “Wijs met je Wijk” worden genoemd. Ze werken in principe elk op zich, maar delen ook ervaringen en werken soms samen: zo is het ‘Theater bij de Buren’ in heel Veenendaal gelijktijdig en wordt een enkele keer een (Film)zaal gehuurd voor allen leden tegelijk. Wij vallen hier onder “Wijs met je Wijk-West”. Heel prettig is dat je, naast de verstrooiing die dit biedt, heel verschillende mensen ontmoet -en sommigen nader leert kennen; mensen die ook allemaal in je nabijheid wonen. Gemakkelijk “inbedden” dus: we hebben nu al een veel ruimere kennissenkring dan na 7 jaar Utrecht. Intussen hebben we ook de boot weer redelijk in orde. Dat betekent op (mid)dag één (Joop): hogedrukspuit over de buitenkant, dan de nieuwe dektent erop monteren, aanleg-touwwerk, stootwillen, reddingsboei en vlaggetjes terugplaatsen. Doorvoerkranen los, wc doorspoelen en motor poosje laten draaien. En op dag twéé (samen) de binnenkant: luchtdroger mee naar huis, uitzuigen, delen vochtig afnemen, de watertank vullen, bedden opmaken e.d. Intussen maak je dan ook weer kennis met ons bekende haven gangers , want ‘het vaarseizoen’ begint bij ieder ongeveer tegelijk start-kriebels aan te maken.

Aan onze (balkon-)vijgenboom en álle bomen rondom (meer dan 60!) te zien, zijn dat soort (Lente-)kriebels óók in de flora welbekend…

* =”Toch wat te vroeg terug !!”

Wij dachten: laten we vanuit februari, via een omwegje van een week of vijf in de Algarve, réchtstreeks de Lente in gaan!  Dús wij op 21 maart weer terug.  Dat bleek iets te vroeg.  Ter illustratie: de foto boven is van vorige week zondag, die hieronder is van déze zondag …

..Zucht..

Sedert 15 februari vertoeven wij zo’n 2400 km. zuidelijk van de meesten van jullie. In Portugal, in de Algarve: we huurden er een appartementje in een Hotelcomplex te Monte Gordo, nabij de Spaanse grens. Vanaf onze aankomst was het dagelijks zonnig en zo’n 20 á 21 graden Celcius, maar nú ( 8-02 ) is het 16 graden én régent het af en toe. Dat vinden de Portugezen heerlijk, want het is er vrijwel constant zonnig en wel heel èrg droog. Wij vinden het minder, volgens ons ligt het aan Michiel en Kasper, want die zijn deze week ook hier – en vóór hun komst… Juist!Dat ze allebei hier zijn is voor ons overigens nogal verrassend: wij hadden ons verblijf -van maar liefst vijf weken!- hier al vorig jaar vastgelegd. Michiel, die bezig is zijn sanitaire ruimten te moderniseren, vertelde ons in januari dat hij, voor een week, ook een appartementje en wel in hetzelfde gebouw had geboekt! Tenslotte bleek dat Kasper deze week, die voor hem precies tussen twee banen valt, óók een kamer in een nabij hotel had geboekt. Hij had hiervan niets door laten schemeren… En hij bleek, geheel ongepland, ook nog eens met zijn broer in hetzelfde vliegtuig te zitten – zonder dat ze dat tevoren wisten. Wij wisten dus nog helemaal van niets: Kasper was een vrolijke extra verrassing. (En natuurlijk kunnen wij nog een kleine twee weken bijkomen nadat deze lummels weer vertrokken zijn!) Voor ons is het voor het eerst dat we 35 dagen achtereen op één en hetzelfde adresje in den vreemde vertoeven, dus iets meer het gevoel te “overwinteren” dan “op vakantie zijn”. Dat merken we ook in ons gedrag: we gaan regelmatig uit eten en ook lange wandelingen maken, al of niet met wat trein trajekten er bij in, maar zeker niet dagelijks. Dagelijks sjouwen we een stukkie langs zee (de Atlantische hier) en over de boulevard, maar lezen we ook uren op ons zonnige balkonnetje en/of doen we zonder blikken of blozen een saai middagtukje. Eens in de week bezoek ik Thijs in Tavira, af en toe treinen-en-wandelen we naar een leuke stad of een aardig dorp of laven ons aan de hier zéér smeuïge (soft-)ijsjes-met-caramel…

Tot 21 maart om precies te zijn, want direct als de Lente begint komen we weer naar ons Kikkerlandje. Het lijkt hier vooralsnog weer prachtweer te blijven, dus we houden het tot dan ongetwijfeld prima uit!

Tenslotte iets heel anders: onze nicht Bea ontdekte bij “Beeld en Geluid” in Hilversum dat er tóch nog een opname(deel) was overgebleven van een TV uitzending van “de Zevensprong” d.d. 15 maart 1974. Aan die quiz namen Hanneke en ik deel (we waren daarvoor stiekem aangemeld door mijn collega’s en bewoners van ‘Bartiméus’…) Ons was desgevraagd nadrukkelijk meegedeeld dat hiervan niets bewaard zou zijn gebleven, maar dat bleek dus alsnog onjuist! Michiel heeft, na die tip van Bea, kans gezien dit opname deel te verwerven, dus we kunnen onszelf plots weer zéér jeugdig en verpakt in onversneden 60er-jaren outfit, terugzien. Fleurig, vrolijk, zowel scorend als dommer aandoend…

Conclusie 1: we zijn veruit het modernste stel van die vier

Conclusie 2: wat zijn we OUD geworden !!!