“Vooruit dan maar!” Uiteindelijk moeten ook wij aan de Herfst geloven. Dat dachten we ruim een week geleden en dus trokken we vanaf de Middellandse Zeekust alvast een 150 km. naar het Noord-Oosten: een bescheiden begin van de terugweg, dachten wij. Maar dat liep anders: het was daar, even boven Arles, nog warmer dan aan de Middellandse – ruim boven de 24 graden in de middag. Wel werden de dagen korter, want we zaten v.a. een uur of zeven wel binnen wegens het invallend duister. Geen straf overigens met een boekje, (Hollandse) t.v., roemruchte Franse kaasjes en een glaasje wijn… Overdag restte ons niets anders dan in het zweet ons’ aanschijns de heuvels door te wandelen en per fiets plaatsen als Arles en Tarascon/Beaucaire te besnuffelen. Maandag j.l. reden we vervolgens een dikke vierhonderd km. naar het Noorden, naar Beaune om precies te zijn. Toen we daar aankwamen was het ook daar weer meer dan 24 graden, maar: die nacht regende het pijpenstelen en dinsdag bleef het wat miezerig en was ’t plots wel 10 graden kouder! Wel hebben we (ook weer op ’t fietsie) de fraaie historische binnenstad van /beaune afgegraasd. Waarna we vandaag nog eens bijna vijfhonderd km. ‘omhoog’ reden om (rond 14.30 uur) neer te strijken in de Belgische Ardennen, nabij La Roche. 
Wat schetst onze verbazing: ook hier is het weer geweldig weer … Als dat morgen nog zo blijkt dan blijven we nog een nachtje (of twee?). We denken dus weer in het Grote Eikenbos tegen de Lunterse Berg aan neer te strijken op vrijdag of zaterdag a.s. (zal wel zo rond 14.00 uur worden dan, want ’t is nog 270 km.). Tot gauw dus – en dan maar meteen gewoon écht Herfst c.q. Winterweer(?)