Nog geen twee weken geleden wandelden we (bij 250 C) langs de Middellandse Zee en nu is het plots november… ’t Lijkt even slikken, maar dat valt nogal mee. (Mijn Portugese vriend Thijs denkt dat wij hier de hele dag tegen een radiator aan zitten te bibberen!) ’t Zal je zelfs gedacht zijn hoe makkelijk wij weer in de Herfst in zijn ondergedoken. Want, hoe graag we ook jaarlijks de ‘zomertijd’ oprekken tot wel een maand of acht, we zouden toch ook weer niet in een land willen leven zonder duidelijke seizoenen… De heerlijke luchten hier en meer nog de kleuren en de geuren in deze tijd! Vorige week sloot de fietsclub haar fiets seizoen af – dus nu gaan we weer richting Wandeldagen. We hebben ons natuurlijk in het Zuiden in dit opzicht ook niet onbetuigd gelaten, maar morgen gaan we toch maar effe de “Lange Duinen”tocht doen, om er weer in te komen. (Dat is een NS-tocht tussen station Amersfoort en station Hollandsche Rading, 22 km. lang) Deze tocht deden we al vaker, het is een heuvelachtige tocht door veel bos en langs enkele zandverstuivingen – zéér geschikt voor herfst en winter. 
Alle tochten die ik dit seizoen zelf aan Wandelpool deelnemers aanbied (tussen eind december en eind maart) staan ook alweer op de betreffende site [kijk bij: ‘www.wandelpool.nl’ en daar bij ‘tochtenoverzicht’]
Helaas bereikten ons in deze tijd ook treurige berichten: zo blijkt de vrouw van Johan (de lange, gitaar spelende oud-collega op onze 25jarige bruiloft in Elahuizen destijds) dodelijk ziek en dat geldt ook voor de oudste broer van mijn vriend Thijs. Dat het niet alleen herfst is buiten , maar dat ook onze levensfase zo kan worden aangeduid is ons natuurlijk wel duidelijk, maar we rekenen toch stiekem op nóg een deceniumpje ( en zo mogelijk nóg eens … ) nietwaar? Dat gaat niet voor allen op dus. Hanneke brandde al een kaarsje in Sanary-sur-Mer, maar meer dan oprechte aandacht heb je elkaar eigenlijk niet te bieden.,,
Er is ook aardiger nieuws natuurlijk, want het leven zit vol contrasten: zo werd Michiel gisteren alweer 45 jaar. Alweer een ‘middelbare man’ dus! Verder ben ik onlangs tot overeenstemming gekomen met de verkoper van een bootje met als resultaat dat we vermoedelijk vanaf de eerste week april weer een eigen bootje kunnen bevaren. 
Tot die tijd staat hij ‘winterklaar’ op de kant: nabij Kampen en wel in dezelfde haven waar we al bijna 25 jaar geleden ook onze ‘Westerly Centaur’ kochten – en hij lijkt er ook nog wel wat op ( ! ) We maken er een motorscheepje van, maar daarover volgend jaar meer. Voor nu: Hartelijke Groeten vanuit Utrecht Ook een prima B&B adresje trouwens!
Nootje: dit is ons 600-ste ‘Bericht’ ( sinds de start in juli ’06; zeven weken voordat we wegvoeren… )