We zijn dus op Marissa’s verjaardag geweest, ons buurmeisje met het syndroom van down. Ze werd 14 en kan nu weer ruim 350 dagen lang roepen dat ze “gauw jarig” is … (zucht.) Het fietsje voor ons ‘adoptief kleinkind’ Alexia was klaar en is inmiddels ook afgeleverd. Ze was er blij mee. ’t Was een typisch voorbeeld van het aloude verhaal betreffende ‘krijgertjes’: de oudere krijgt een nieuwe (grotere) fiets en haar voormalige fiets komt daarmee beschikbaar voor de jongere. Die wil natuurlijk juist NIET fietsen op ‘de oude fiets van m’n zus’. ‘k Heb Madeleine’s voormalige fiets dus alom opgeknapt én ‘m geverfd in door Alexia mee-gekozen kleuren. Et voila’: zij was geheel verzoend – iedereen blij. 
Nu heb ik nog het –nog kleinere- eerste fietsje, om ook even op te pimpen en dan via ‘Marktplaats’ of zo door te verkopen. “Joop’s tweewieler werkplaats” dus in ons schuurtje. [NB: strikt tijdelijk – er kunnen GEEN nieuwe exemplaren worden ingebracht!] ’t Is maar goed dat ik een warmtestraler heb om ’s zomers extra lang buiten te kunnen zitten, die komt nu in ’t schuurtje ook goed van pas. Om te drogen moet zo’n geverfd framepje ook nog wel een dagje of twee binnen staan, dus we hebben hier ook tijdelijk een geheel andere decoratie… Ná alle fietsjes komt weer de Sint, dat is bij ons op zondag 3 dec., en dáárna gaan we vast over op Kerstdecoraties. Maar vóór die sinterklaasavond komen Zus & Zwager van de Haverakker nog op bezoek (op de zaterdag daarvoor) en direct ná de sinterklaasavond betrekt onze roemruchte vriendin uit Franeker enkele dagen onze logeerkamer. (Zij zat tot vandaag heel artistiek verantwoord in Ameland, wegens de ‘Kunstmaand’ daar) Daartussen duiken wij zelf morgen al te Wolvega een hotelletje in, waaruit we donderdag – als ons ‘voordeel-uitje’ óp is, dan weer tevoorschijn komen om naar ons domicilie af te reizen …
Kortom: er gebeurt hier nooit iets (zie vorig bericht) maar er is wél van alles om handen – gewoon de Soap die ‘leven’ heet …