Hè, Hè …

Hè, Hè, het begint erop te lijken… Een beetje meer naar de zomer toe, zeg maar. Maar dat is pas recent hoor: direct na onze thuiskomst uit Portugal (zie vorig bericht ) leek het nog Herfst. Ter verstrooiing kregen wij bezoek: eerst de zussen en zwagers, die mijn 74ste verjaardag nog effe kwamen vieren en een weekje later onze vrienden uit Elahuizen (die me toen meteen konden troosten, want twee dagen daarvoor had de tandarts me knap gemold…) Vooruitblikkend naar beter weer hebben we op 5 mei de boot ingericht en op de 11de zijn we de boot in Woerden ingetrokken, want vanaf de 15de tot vandaag was ik daar Havenmeester. Ik kon dus niet weg overdag, maar Hanneke wel! Die had haar e-bike mee en zwierf zodoende langs oude plekjes en streken in Utrecht, met name natuurlijk in Leidsche Rijn. Ook dwaalde ze een dagje met de (drie) andere ‘Leuke Luitjes’ door de streek. Wij kregen in die week naast de havengenoten ook nog ‘eigen’ bezoek aan boord: eerst de beide zonen en later onze Z&Zw. uit Barneveld.  Ook déze Havenweek beviel ons heel goed qua omgang en gezelligheid: soms met diepgaande gesprekken, dan weer luchtig en kluchtig. Enhet weer werkte ook lekker mee! Zwáár Werk !

Onze plannen nú: deze week nog even kleine klusjes afwerken (mondhygiëniste, professioneel fiets onderhoud e.d.) en dán –

Gaan we -met de boot- op vakantie, vanaf Pinksteren zo’n beetje. (NB: Juni is in onze ervaring vaak een extra fijne vaarmaand, vooral door het lángdurige daglicht – tot in de late avond. We denken er over om een week of vijf rond te dobberen in ZW Nederland: bijv. via Vianen en Breda naar Zeeland, daar vooral ook veel oude (en waterrijke!) stadjes aan te doen – met mossel terrassen natuurlijk(!). En dan later over Rotterdam, Delft e.d. weer terug te deinen. Alles “IJs en Weder Dienende” natuurlijk.

Dáárheen …

Om met de titel van Bilbo Balings reisverslag te spreken (jullie hebben vanzelfsprekend allen J.J.R. Tolkien gelezen!) gingen wij: “Daarheen en weer Terug”. Alleen sloeg dat in ons geval natuurlijk op ons twaalfdaags verblijf in Pedras-del-Rei, nabij Tavira in Portugal. Op de 11de ontstegen wij vliegveld Eindhoven rond 15.30 uur om tegen 17.30 uur in Faro neer te strijken. (’t Is wel 3 uur vliegen, maar in Portugal is het een uur vroeger..) Onze ingebouwde transfer leverde ons zodanig op tijd in ons huisje af om nog in het restaurant te kunnen dineren. Visjes vanzelfsprekend want in de Algarve is ’t vis, visjes of nog iets meer visjes … Pedras enz. is een ons zeer bekend, fraai en heel rustig, park waar we nu alleen een wat groter huisje hadden. Daarmee hadden we niet alleen twéé slaapkamers maar ook naast het gebruikelijke half-overdekte terras ook een heus dákterras: met uitzicht over de Oceaan. Het park ligt op 7 km. van de stad Tavira en minder dan twee km. van het vissersdorpje Santa Luzia. Bij de huisjes horen (knal oranje) fietsjes, welliswaar met maar 26inch wielen, maar ook met voldoende versnellingen om de lichte heuvels in de kustwegen en -fietspaden te kunnen pareren. We deden het nodige samen – waarbij wij vooral de omgeving in diverse routes konden tonen – maar konden ook lekker ieder voor zich ‘uit de voeten’. Strand en zee liggen op een kleine 1700 meter afstand – over een brug en wandelend langs een smal-spoortje; of ook in het treintje dat daarop rijdt. Hanneke, Kasper en Michiel waren daar nog wel eens te vinden. Joop is meer een wandelaar, fietser en ik was ook enkele keren naar vriend Thijs in Tavira. Met hem aten we ook een keer gevierenlijk (Thijs heeft een elektrische rolstoel met dikke bandjes die ook nog hoog/laag kan, daarmee komt hij in Tavira nog overal). Hij had M.en K zo’n dikke 20 jaar niet gezien, de kwart eeuw daarvoor wel regelmatig, dus wederzijds leuk. We hadden élke dag volop zon en zelfs bij lichte heiigheid bleef het een graad of 25 in de middag worden. Om een lekker tintje op te bouwen hoefde je dus echt niet te zonnen, dat ging vanzelf. Dorpjes en kustfietspad werden afgeschuimd, in groepsverband én ook p.p., wandelend of per fiets. Ook onze knaapjes vonden huisje, park, de zoutpannen en héle streek een weldaad voor de rustzoekende vakantieganger. Ze willen “wel weer eens mee”… Ook de terrasjes, daar zijn er nogal wat van(!) vielen in de smaak, al moest Kasper nogal eens wat concessies doen ten aanzien van zijn doorgaans meer vegetarische levensstijl, want de mogelijkheden om “géén visje of zeefruit” in je maal te vinden staan zelden op het menu. (Toch zagen we al wel havermelk e.d. in de supermarkten) Op mijn verjaardag, de 22ste dus, lunchten we eerst feestelijk en vlogen daarna ’s avonds weer op Eindhoven aan -nu betekenen de 3 vlieguren dus 4 klokuren – waarop we pas na twaalven weer in Veenendaal waren. Zondagmorgen vertrokken de zoons dus weer richting Utrecht/Harmelen. Met de zussen en zwagers vierden we m’n bereiken van 74 levensjaren dinsdag j.l. nog even ná.

Inmiddels hoeven we hier trouwens de blaadjes níét meer “uit de bomen te kijken”: ze komen inmiddels spontaan weelderig te voorschijn – op een enkele trage oude eik na… 

En Hanneke vindt ’t nog vééél te koud!

Kwak.Lente

Eén van de (wat langere) verhalen op m’n website www.verhaaltjes.net heet “de Kwakkelwinter” (zoek maar eens op/ of luister ‘m uit). Voor mijn gevoel hebben we nu te maken met een “Kwakkel Lente”: die wil maar niet doorzetten. We horen de Lente wel aan de vogels af, maar proberen intussen nog steeds ‘de blaadjes uit de bomen te kijken‘. Geen reden om bij te pakken neer te zitten: ’t leven gaat ook te onzent natuurlijk gewoon door, maar er mag qua ‘ontwikkelingen buiten’ wel een tandje bij… Hanneke let dit jaar éxtra op die blaadjes, want ze bereidt een zg. “time-laps” voor: ze fotografeert minimaal één keer in de week (meestal vaker) een bospad vanuit steeds hetzelfde punt. Onze hoop is veel van die foto’s achter elkaar in een (snelle) ‘slideshow’ af te kunnen draaien, waardoor je het seizoen in opkomende groei, volle bloei en herfstverval kunt tonen. “Onze Nieuwe Achtertuin Door De Seizoenen Heen” of zoiets. De vier dagen in ‘Stadskyll’, Duitsland (8-11 maart) die in ons vorig bericht werden aangekondigd verliepen vrij nat: het geplande rondsjouwen “im Umgebung” werd dus ernstig ingeperkt. Omdat het een ‘all in’ boeking betrof, werd onze inname echter in het geheel níét beperkt: we kwamen dan ook zomaar elk een kilootje aan (!)…  Op 15 maart j.l. liep ik, in gezelschap van een tiental meelopers, mijn laatste Wandelpool-tocht van dit seizoen en de 17de nam ik (nu voor de 2de keer) deel aan de wijkgroep ‘Filosofie’ – een heel prettig gezelschap van zo’n 10 personen per keer dat maandelijks bijeenkomt. Hanneke en ik hebben ons intussen ook opgegeven voor de ‘maandag-wandelgroep’, zo’n 40 mensen uit deze wijk zijn daar lid van. Afhankelijk van het weer, vakantie’s e.d. komen daarvan zo’n 6 tot 30 personen elke maandag ochtend om 10.00 uur bijeen om in drie groepen (4, 6 of 8 km.) door de beboste heuvels te gaan struinen. Inmiddels heeft Hanneke ook ‘een balletje opgegooid’ voor deelname aan een Jeu de Boules groep en nam ze daarnaast, voor de derde keer alweer, deel aan een ‘bewoonstergroepje Prattenborgh A’ (een aantal dames uit ons appartementen-complexje).  Er zit dus wel schot in ons ‘inburgeren-voor-ouderen’ alhier. Ook leuk was de “Winkelmiddag Gezusters Koudijs”: op 21 maart werden de vier dames van dit zeer besloten gezelschap door hun mannelijke evenknieën afgezet in het Centrum van Veenendaal. Drie van die vier heren, allen wat minder op winkels georiënteerd(!), kletsten die middag wat bij ten huize van Bruins op de Vondellaan. Op afroep werden de dames later weer afgehaald , verscheen de vierde heer ook en konden we als complete “generatie K” afronden met een maaltijd van soep, salade, gevarieerde ‘Flammkuchen’ en ijs toe.  Gisteren waren we getweëenlijk in Utrecht, waar Hanneke haar jaarlijkse longtest deed en aanvullend een onderhoud met haar specialist in dezen had. Daarna konden we Kasper vanuit zijn eigen keuken aan de Asperges zetten – toen hij uit z’n werk kwam. [NB: Onderweg naar Utrecht hield ik plotseling een kroon, afkomstig van één van m’n kiezen in de hand! Vanmorgen naar de tandarts geweest – zit voorlopig weer aangeplakt, maar moet later wel worden vervangen d.m.v. een brug. Zucht..] Nu dinsdag a.s. onze laatste ‘Kijken naar Kunst’ dit seizoen, ook alweer een maandelijkse bijeenkomst, met (in dit geval zo’n 25) geïnteresseerde wijkgenoten. Dan op vrijdag nog naar het Filmhuis en dan zijn de voorbereidingen in volle gang voor … Portugal!

Het reisje dat we ter gelegenheid van ons 50-jarig huwelijk, ook met Michiel en Kasper, in 2021 hadden willen maken en dat toen i.v.m. Covid-19 niet doorging, vindt nu alsnog plaats. Als je ons dus tussen 11 en 22 april mist – dan zijn we zonnebrandcrême aan het smeren, zitten we op de fiets naar Thijs of naar Spanje of we zitten “Conquilhas” te smikkelen met uitzicht op Zee…

Noot: Op m’n 65ste vierde ik mijn verjaardag op ca. 65 meter boven de zeespiegel (in de Lunterse “Koepel”) M’n 74ste verjaardag vindt dit keer plaats op ca. 8.000 meter hoogte…

Misschien moet ik voor een volgende keer toch maar eens contact opnemen met Elon Musk (?!)

Bsnssssl:

Business as Usual: hier gebeurt natuurlijk geen bal… Dat heb je met die midden-bejaarden: ze keutelen routinematig door de dag/ de week/ het leven … Toch maar wat losse details? OK:  Hanneke sloot haar 2 á 3 x per week-bezoekjes aan ‘de Zoutkamer’ af –> in opmaat naar de lente. Intussen liep & loopt ze praktisch dagelijks door de lekker ruige natuur hier, regelmatig loopt Joop natuurlijk ook mee. Op 22 febr. en 3 maart bood ik weer Wandelpool-tochten aan (beide keren vol, dus met 12 lopers). Die van 3-3 was m’n 70ste tocht; tussen 20 en 25 km. per keer, ca. 1600 km. totaal – sedert 2010…  Michiel liep deze keer ook mee! Kasper scheurt steeds ervarener in z’n Suzukimobiel door ’t land; hij wordt nu regelmatig uitgestuurd naar filialen in Venlo, Den Haag en binnenkort ook naar Nijmegen. Gelukkig komt íe ook hier regelmatig langs… Michiel begint als “oudere bewust-werkloze”(?!) al weer wat ideeën te spuien over wat íe allemaal eventueel nog wéér zou kunnen gaan willen – gewoon laten raaskallen natuurlijk; wachten tot ‘íe zich echt gaat vervélen: niets maakt zo fantasierijk ! Cultureel gezien zaten we bij een Cello-concert & zagen we (alweer twee keer) een ‘ontroerende’ film in ‘het Filmhuis’ (snik, slik, de krop schiel vol!)  Wel met veel humor natuurlijk: die combi pakt vaak lekker uit.  Op de ALV van ons app.complexje “Prattenborgh A” (onze 2de ALV) lieten we op gepaste wijze van ons horen -er valt altijd wel over iets te stemmen- en keuvelden daarna genoeglijk na met de ons omwonenden.

Verder: *gisteren –  fietsten we langs het Valleikanaal: men had nét een ‘klein visje’ gevangen…

*vandaag – de belasting aangifte gedaan $%&@lastig i.v.m. de huizenwissel in ’22

*morgen – “Kijken naar Kunst” van 10.00 tot 12.00 met zo’n 25 andere wijkbewoners en

*overmorgen – gaan we naar “Stadtskyll”; z0’n 300 km. Duitsland in: om daar vier dagen ‘all in’ verwend te worden, midden in een fraaie wandelstreek…  Dat gaat vast wel lukken!

CU dus weer v.a. de 22ste …

V 365 V !

Vandaag: één jaar Veenendaal ! Een flash back dus maar: wat heeft de Vondellaan ons zoal gebracht – en spoort dat een beetje met waar we op hoopten?  Primaire reactie: Ja, blij mee! In steekwoorden: knùs, comfortabel en prettige uitgangspositie voor van alles.

Wat meer ‘en detail’ kom ik op een hele reeks benoembare ervaringen.  Allereerst ‘binnenshuis’: *1.De ruimte waar je het meest verblijft ervaren we als fors, lekker licht en met een prettig uitzicht (ook ’t seizoen volgend) Ook is het er behaaglijk – en vrij zuinig(!) te verwarmen, de vloerverwarming blijkt beslist een meerwaarde *2.Er is direct een fijne verbinding met buiten: ons terras ligt mooi (op het zuiden, achter ruim 50 bomen) op de eerste verdieping en geeft flink uitzicht tussen de stammen door. Ook is er sprake van een prettig ruime afstand naar de langslopende straat – die overigens op ‘spitstijden’ wel drukker wordt bereden dan wij hadden ingeschat(!) *3.Dit is ons eerste huis dat eigenlijk -nu al- helemaal ‘af’ is, er zijn geen onderhoudsklusjes te voorzien binnen afzienbare termijn *4.Samenvattend voelt dit huis heel ‘cosy’: als een goed gevoerde jas om je heen. Alles ís ook heel direct om je heen, er is voldoende bergruimte, meer dan voldoende ‘beweeg’ruimte en ’t is bovendien behoorlijk praktisch van indeling, zo ervaren we. We waren er gevoelsmatig héél snel ’thuis'(eigenlijk al de eerste maand).  Dat we praktisch het hele interieur -wanden, vloer, raambekleding, keuken, natte ruimten, kozijnen…- naar ‘onze hand gezet’ hebben is daar vast ook mede debet aan …  Dan ‘buitenshuis/rondom’: *a.Met 23 woningen in één gebouw ervoeren we direct meer en ook eerder, contacten met omwonenden dan ‘wonend in de straat’. Logisch ook wel: je deelt parkeerruimte, komt elkaar tegen bij de ingang, bij je schuurberging, op je galerijstukje enz. Met de directe buren (die hebben wij maar aan één kant) was het contact vanaf dag één praktisch en vriendelijk, we gaan nu en dan ook wederzijds op ‘koffievisite’. Verschillende anderen leren we langzamerhand wat meer kennen – qua gezicht en wie waar thuishoort. (Via die praatjes bij auto, voordeur en schuurdeur en nu ook via de VvE vergadering – Joop zit intussen ook in de kascommissie van de VvE) *b.Het feit dat de buitenruimte, schoonmaak van lift en trappenhuis, onderhoud buitengevels en het onderhoud van de (flinke) groenvoorziening rondom vanuit de VvE wordt verzorgt is zonder meer héél prettig… [Soms is er een oproep om een gezamenlijk klusje te doen, zoals de gangen naar de bergruimten of wat klein onderhoud aan een -eigen- stukje galerij; ook heb ik bijv. een keer de gezamenlijke bladblazer gebruikt om de herfstbladeren van inritten en P-plaatsen te verwijderen; maar dat gebeurt dan op eigen initiatief] *c.Verder komen we met onze medebewoners nu en dan wat gerichter in contact, zoals het ‘dames theekransje’ (zoals ze het zelf ironisch noemen) 1 x per twee maanden gaat Hanneke daarheen, daarnaast het ‘nazitten’ na de ALV (alg. ledenvergadering VvE) 1x per jaar en er is een ‘lief en leed app.’ waarmee je, desgewenst en op afstand, wat op de hoogte wordt gehouden van meer drastische zaken (zoals ziekenhuisopnames, overlijden, eventuele nieuwkomers e.d.)  *d.En één ‘oude’ kennis hadden we al (zoals een paar berichten eerder vermeldt: de heer F. de R. kenden wij al vele jaren van de Wandelpool; hij bleek te wonen in een soortgelijk appartement twee gebouwen verderop. Wij eten inmiddels zo eens in de zes weken (?) gezamenlijk.

Dan Veenendaal en verder: *Er bleek een soort buurtvereniging te bestaan: “Wijs met je Wijk”, die allerlei ontmoetingen, clubjes e.d. organiseert. Wij namen deel aan een ‘kennismakings-etentje-met-pannenkoeken’ en zitten inmiddels samen op ‘kunstkijken’ (1x p.mnd.); Hanneke maakte met wijkgenoten Kerststukjes en Joop neemt sinds kort deel aan het ‘filosofie’groepje, waarin men 1x p.mnd. van gedachten wisselt over een gezamenlijk gekozen onderwerp. *Ook zijn we lid geworden van het Veenendaalse Filmhuis, waar men (op zaterdag en zondag) interessante films blijkt te bieden (vaak buiten de ‘mainstream’) *Verder is er natuurlijk nog ‘het grotere buiten’: de natuur om ons heen. We hebben er al heel wat km’s in rondgewandeld. Hanneke met name onderneemt, bijna dagelijks(!), inmiddels heel gevarieerde, rondjes (van zo’n 6 km). Joop gaat regelmatig met haar mee, maar loopt ook weer dagtochten in de Wandelpool. Daar biedt hij inmiddels ook zélf weer tochten aan (zie: www.dewandelpool.nl  – zo eens per maand ca. 20 km). Samen liepen we eergisteren (een prachtige dag!) bijv. -in zo’n 14 km.- naar Rhenen (via een zeer heuvelachtige route vol bos, hei én modderige uiterwaarden..)  Ook hebben we -vooral vorige zomer natuurlijk- al flink wat gefietst: >langs het valleikanaal naar Amersfoort v.v. >door de bossen naar Amerongen, Elst en Rhenen >door de Betuwe, vooral tijdens de fruitbloesem natuurlijk ook >naar Barneveldse-, Voorthuizense- en Edese familieleden >via Lunteren en Ginkelse hei rond Ede, enz., enz.  Naar onze inschatting zijn we op de omgeving voorlopig nog lang niet uitgekeken. Noot: Hanneke maakt nu elke week een foto vanaf precies hetzelfde punt tijdens één van haar dag-wandelingen. We hopen daarmee een mooie reeks op te bouwen om alle vier de seizoenen samenhangend op foto’s op te kunnen slaan (De slideshow “Seizoenen Hieró..?”)

Ter afronding van dit -toch al fórse- Bericht “dingen van alle dag”:

De jachthaven in Woerden houden we graag aan, want die geeft, naast natuurlijk de praktische uitgangspositie voor onze boot, ook een ‘kennissenkring-op-afstand’. We kennen er aardig wat mensen en gingen bijv. afgelopen zaterdag met een bus vol van hen naar het ‘Watersnoodmuseum'(Aanbevolen! -in drie caissons waarmee destijds de laatste dijk, bij Oudekerk Zeeland, werd gesloten) en ‘Neeltje Jans'(overzicht Deltawerken en Oosterschelde-kering).  Gisteren namen we beiden deel aan de ondersteuning van Alex S. in de rechtbank van Den Bosch. Dat was een zitting ter voorbereiding van het strafproces tegen deze A.S., de man die buitenwettelijk zelfdodingspillen verkocht (waarvan wij, al jaren lid van de “Coöperatie Laatste Wil”, ook al heel lang vinden dat die -veilig- beschikbaar zouden moeten zijn ).  Demonstreren … dat was al wel hééél lang geleden bij ons!

Ook de zg. “Leuke Luitjes” hield Hanneke aan: zij reisden onlangs allen naar Laren om er gevierenlijk o.m. door het Singermuseum te stuiteren.

Vanmiddag ‘doen’ we het Veens (= Veenendaals) museum, want daar schijnt nu een wonderschone ‘stof – en draadjes expositie te worden getoond.  Kijk zelf op:  www.honderdduizendbomen.nl   (PS. Loes: je hoort nog van ons…)

En zaterdag a.s. is er hier in theater ‘Lampegiet’ een voorstelling van Gentle & de Boer die we gaan bezoeken.

… en dan maar weer verder met De Blaadjes Uit De Bomen Kijken !

(Zowat) een maand én een jaar …

Sinds het vorig bericht zijn we (zowat) een maand verder.  En op de kalender zelfs een heel jaar.  De tijd blijkt dus inderdaad te ‘vliegen’.  Wij niet.  Wij kopen weer eens wat levensmiddelen, koken er wat mee, eten daar wat van –  dan slapen we wat.  En vervolgens doen we ’t voorgaande ’s anderendaags’ (zoals de Zuiderbuur zegt) nóg eens.  En opnieuw – en dan wéér…  Bovenop dit gestage -en eigenlijk heel behaaglijke – ritme gebeurt natuurlijk toch ook nog wel eens iets anders – en dáár gaan deze stukjes dan ook meestal over. Enkele van de relatief  ‘brave’ gebeurtenissen in deze periode zijn bijvoorbeeld:

* (Schoon-)Zus werd bezocht wegens het voltooien van 78 levensjaren (dus: hapjes kanen in Voorthuizen)

* Joop verwierf twee spiksplinternieuwe beeldhouwwerkjes  (te weten:  twee kronen via de tandarts) * Kozijnen in onze hal zijn donker antraciet geschilderd (raar: voor ’t eerst in een huis te wonen dat ÁF is …)

* met Michiel en Kasper: Kerst (voor ’t eerst) in Veenendaal, Oud- en Nieuwjaar (als vanouds) in Harmelen

* ‘Nieuwjaarsborrel’ in de jachthaven Woerden (ontdekt dat er weer was ingebroken(!) -maar niks weg …)

* Hanneke verwierf wéér geen stévige Prijzen via haar loterij-loten .. ( onze dankbaarheid bij € 7,50 is gering) * Wij zijn zojuist terug gekeerd van een 3daags ‘Voordeeluitje’ in Lochem, Achterhoek. (wegens $#@%-weer hebben we de dagen vooral doorgebracht in musea in dorpen en stadjes rondom !)

Gebeurtenissen van belangwekkender formaat zijn er echter ook: Want Kasper, een geheide fietser tot middelbare leeftijd zeg maar, verwierf alsnog een rijbewijs.  Hij maakt nu ’s Heren wegen onveilig in een inktzwarte Suzuki Swift Sport – bouwjaar ergens kort na het Millennium…  én Michiel had gisteren zijn laatste werkdag: hij nam ontslag en gaat (vooralsnog) freewheelend door het leven.  Tja, een levendig voorbeeld van: “zoals de Ouders zongen, piepen de Jongen”, of: goed(?) voorbeeld doet goed(?) volgen…  Hij deed ’t alleen nog bijna 5 jaar eerder ! Net als ondergetekende destijds heeft hij nog geen enigszins concrete invulling van de grote hoeveelheid ‘geheel EIGEN tijd’ die zich vanaf vandaag voor hem uitstrekt – we volgen e.e.a. dus geboeid!

Tot verderop in dit ’23

NB.  Vandaag gehoord: spiksplinternieuwe (kuise) krachtterm “GetverThierry!!”               -Van Harte Aanbevolen-

 

Donker en Koud !

Donker en Koud dus. Dat wil zeggen: koud buiten en een korte dag, dus nog gauwer dónker binnen. Maar wel ‘speels’ donker binnen: met her en der ‘kaarsen’ en ‘waxine’lichtjes -ook rond de voordeur, in de kerst’boom’ *) en aan de randen van ons terras. Kaarsen, waxinelichtjes e.d. staan hier in de tekst gemarkeerd omdat wij 1. sterk hechten aan de luchtkwaliteit in huis en 2. met onze tijd meegaan ; dus flakkeren de kaarsen levensecht – doch ze gaan volautomatisch aan om 16.30 en -uit rond 23.30 uur. Voor voordeur- en terrasverlichting én een kerstster aan de achterzijde van ons onroerend goedje geldt iets soortgelijks; de ‘waxine’ lichtjes zijn ook flapperend ‘ledlicht’, doch hand bedient. (Vermoeiend … Zucht)

*) Dit pas ná Sinterklaas vanzelfsprekend!

Op 29 okt. werden eindelijk de laatste toestellen in onze nieuwe keuken geplaatst: naast een erg goede combi-oven beschikken we nu over een prima inductieplaat-met-middenafzuiging. ’t Ding verwijderd geurtjes e.d. tijdens het koken/bakken/braden direct naast de pannen en blaast dan de goed-gefilterde lucht terug in de kamer (dus ook zonder warmte verlies).

Intussen kocht Kasper -recentelijk voorzien van enige rijbevoegdheid- een autootje (een Suzuki Swift-Sport) in Laren: we gingen ‘m samen inspecteren/& kopen. Wij bowlden met onze jachthaven genoten … en brachten er weinig van terecht in punten gerekend: in conversatie blonken we meer uit (!) Intussen heb ik me in toenemende mate weer op ‘de Wandelpool’ gestort: maandelijks bied ik nu een eigen wandeling én daartussen loop ik ook weer met anderen mee. Hanneke loopt overigens nog veel meer: die doet zo ongeveer om de dag haar ‘ronde’ – zo’n 5 tot 6 km. (Ze heeft heel wat mogelijkheden hier om de route te variëren!) We zijn ook de omgeving wat meer ‘ingedoken’: zo namen we deel aan een Wijk-lunch in een Pannenkoekenhuis en stortte Hanneke zich in een Wijkworkshop kerststukjes… In onze hal creëerde ik (op een idee van Hanneke) kleding- en schoenen faciliteiten precies-pas in onze Garderobenis.

Verder is er weinig te melden … de Nieuwjaarskaarten nu gaan maken dus maar !

Gematigd ‘Schrikwekkend’

Na ons vorig bericht verwacht u veel: bijvoorbeeld schrikwekkende gebeurtenissen. Tja, dat valt eigenlijk nogal mee, qua ‘schrikwekkendheid’: dat heb je ervan als je dingen té ‘spannend’ opschrijft.

Goed, de eerste gebeurtenis in dit kader was: Michiel, onze oudste, werd 50 jaar. Voor óns is dit natuurlijk schokkend: als je kínd is al een halve eeuw oud is, dan moeten wíj toch al zo ongeveer gemummificeerd worden, nietwaar?! Teruggrijpend op Michiel’s makabere verleden vierden we het met een midweekje “Efteling” (hij had ooit een jaar lang een abonnement..!) We hadden er een prachtig huisje met onbeperkt toegang tot het pretpark. We droomden ouderwets weg in het sprookjesbos, storten ons in “de Baron” vanaf grote hoogte ondergronds, overleefden daarbij een ‘kurkentrekker’, enz. NB: De beschreven marteling liet Hanneke, in haar eigen-wijsheid, aan zich voorbij gaan; wél stortte zij zich met ons via de “Vliegende Hollander” na heftig stijgen omlaag in de plomp (waarna ze ook al bleekjes genoeg uitstapte..) We hadden alle tijd, dus ook ‘mensjes kijken’ en broodjes eten in traag voortgesleurde bootjes kwam aan de orde. Weer thuis geraakt liep ik met mijn eerste ‘Wandelpool’groepje sinds febr.2020 een fraaie tocht via bos, hei, heuvels en uiterwaarden van hier via Elst naar Rhenen. Het bleek dat die ruim 20 km. voortstappen nog onverkort in de spieren ingetraind zijn gebleven…

Afgelopen week (d.w.z. maandag tot en met maandag) toefden wij met onze Elahuizer vrienden L&J op Ameland in het kader van de ‘Kunstmaand’ aldaar.  Noot: ook kunst -of wat daarvoor doorgaat- kan behoorlijk ‘schrikwekkend’zijn!  We hadden er, op één dag na, behoorlijk goed weer en zo scharrelden we dus in meerdere dagen langs een kunstenaartje of 30 (of ‘kunstenmakertje’, want die zitten er ook tussen!). Net voor de terugweg richting de Veerboot bleek ik m’n fietssleutel te zijn verloren (op ’t strand vermoedelijk, bij het handschoenen-te-voorschijn-trekken..) Dat werd dus een heel gesjouw: de fiets aan, en van- boord sjouwen met het achterwiel (inclusief fietstassen met alle spullen voor die week) omhoog… Fietsjes op ’t fietsenrek te Holwerd was natuurlijk weer geen probleem, maar: thuisgekomen bleek er ook geen reservesleutel te vinden (onbegrijpelijk, maar verhuizingen leiden klaarblijkelijk ook tot onverklaarbare vermissingen). Gelukkig bleek het eenvoudig om on-line sleutels voor Axa sloten te laten aanrukken: ik fiets al weer! Intussen is onze boot winterklaar, is de najaarsvergadering van onze jachthaven alweer achter de rug én gaan we zaterdag met onze havengenoten ‘Bowlen’; maar dat is alweer in de toekomst.

En dit stukje besprak het -recente- verléden.

Groeten van ons!

Dóórgaan …

Túúrlijk, gewoon dóórgaan … tot, eh, waar zít dat gaatje eigenlijk ?  [ A. van Duin leest dit blogje naar verwachting niet, dus daar komen we niet van hem uit achter…]  Hoe ’t ook zij: gedurende een deel van de water-overlast-perikelen op de Vondellaan (zie vorig stukje) trokken wij in Frankrijk rond, prettig gehuisvest in ons aloude Kippetje, een “Navigator 44 TDS”.  We begonnen, op 20 sept., op een camping aan de Franse NoordWestkust – ruim 50 km. onder Calais. Daar was ’t prachtig fietsen naar ‘Le Crotoy’ en vissersplaatje aan de ‘Bay de Somme’.  Daarna zakten we nog even door naar het zuiden en belandden in Veulles-les-Roses, in Hautes Normandie.  Daar zijn fikse krijtrotsen: die doen niet onder voor die in Zuid-Engeland (zou me niet verbazen als dit ooit aan elkaar vast zat).  Het weer was wisselend: een graad of twee warmer dan in NL, maar even wisselvallig.  Daar hoorden we over de lekkage in Veenendaal, dus besloten we niet verder naar het zuiden te gaan maar op één of twee dagen van huis te blijven. Volgende stopplaats was Parijs, een bosrijke camping aan de Seine op zo’n km. of 20 van ’t centrum – met op 800 meter een metrostation: 2x per uur een directe lijn (25 min.) naar de Arc du Triomphe, les Halles en wat dies meer zij.  In de voorstad “Maisson Lafitte”, we stonden er al eerder.  Prima plek voor enkee zwerfdagen Parijs.  Enig nadeel: als je weer verder wilt sleurt je navigatiesysteem je praktisch door het centrum van Parijs, mét de Caravan dus.  Ik lig daar niet meer wakker van maar mijn vriendin krijgt daar nog altijd zweethandjes van (…)  Hierna streken we neer in ‘Rombard’, ergens tussen Dijon en Troyes.  Daar flink gefietst: vooral langs het ‘Canal de Bourgogne’, één van de weinig kanalen die we NIET zelf hebben bevaren van 2006 op 2007…  Nog verder naar het Oosten streken we (het is dan inmiddels 6 oktober) neer in Épinal, een stadje aan het ‘Canal des Vosges’ dat nu is omgedoopt tot ‘Canal de l’Est’.  We beklommen er het kasteel, fietsten langs onze voormalige vaarroute én kwamen onverwacht in aanraking met een bloemen festijn (“Saint Fleur”, de bloesem was dus ook geheiligd?) dat zich voornamelijk in de immense kathedraal leek af te spelen. Werkelijk gróóts versierd met pracht boeketten, droogbloesems enz. Intussen werden we geïnformeerd dat de bron van de lekkages in Veenendaal -eindelijk- was gevonden: als we het weekend nog wegbleven zou e.e.a. gerepareerd zijn – én her-betegeld (…)  We besloten nog 3 nachtjes in Terblijt door te brengen, dat ligt tussen Maastricht en Valkenburg, waar we dus ook rond keutelden en ’terrasten’ (!)  Vanaf 11 oktober is ons Kippetje dus weer (in Harmelen) opgehokt en toeven wij weer te midden van onze, inmiddels geliefde!, bossen.

Wel dienden zich (van) hier (uit) al snel weer enkele “schrikwekkende gebeurtenissen” aan…

Doch daarover volgende keer meer.