Voor Pampus liggen…

…kan ook heel wel in eigen gaarde: als zovelen liggen wij urenlang slordig gedrapeerd in onze tuinstoelen wegens toptemperaturen ingebed in zwoele vochtigheid. Uitsluitend vroeg in de ochtend – of laat in de avond- wordt te onzent dus nog wat bewogen. Drinken, douchen en de schaduw volgend dommelen is het devies.  Gisteren dachten wij deze lethargie te doorbreken door na het middag uur nog een kilometertje of vijftig naar-, langs- en terug van- de rivier te fietsen. Dat koste ons bijna een spoedbezoek van de Monutastichting – dus je begrijpt: voorlopig maken we niets mee en doen we daar voorlopig ook even niets aan…

Om ook de zálige kanten van het nietsdoen niet over te slaan rijpte mij (in de deckchair) een kleine beschouwing tussen de oren: je kunt die lezen door links hiernaast -bij de Verhalen- Ouder Worden? altijd doen! ” aan te klikken.

Viva Krol !

Niet verkeerd wat die Erwin Krol c.s. ons allemaal aan weer voorschotelen,  nietwaar?!  Hier, weer in ’t kabouterbos, gaat om met wijlen mijn schoonvader te spreken: “alles z’n gangetje”.  Zo fietsten wij op zaterdag een prachtige ronde door bos en beemd over Harderwijk (een km. of 85, zie foto); hielden we ons zondag, wegens -voor ’t groen noodzakelijke- stortregens, voornamelijk binnen op en hadden we maandag zeer voortreffelijk weer om ons jaarlijkse ‘familiediner’ als een 5 gangen Kaboutermenu tegen de bosrand vorm te geven. (De enkele van de, naar schatting toch gauw 500, wespen die we daarbij mee hebben gekauwd verhogen alleen maar de voedingswaarde, nietwaar?!). Zondag voor Kaspers’ 32ste naar Tilburg, maandag gaat buurman Ruud op vakantie (hij heeft inmiddels een vakantie-start-pakket ontvangen) en vrijdag daarna gaat Hanneke alweer voor een fietsvakantie met onze ‘doelgroep’ naar Terschelling.  Daartussen nog geen plannen; ’t zal dus wel weer fietsen en lezen-met- glas-wijn worden.  Mocht je mee willen luisteren naar de stilte hier (temidden van ’t roerige vakantielawaai elders) dan luidt mijn advies: Waai langs…

TIP (voor de digibeten onder ons..)

Kasper, onze jongste, verzorgde de fraaie opzet van deze blog.  Dat de foto’s daarbij kunnen worden ‘aangeklikt’ en dan vlot veel groter op ’t scherm verschijnen, weten de meeste gebruikers wel. Maar er is ook nog een véél fraaiere mogelijkheid om de beelden te bekijken – handel daarvoor als volgt:

1. klik op het tabje “foto’s” bovenaan de pagina

2.klik dan op de regel “bekijk de foto’s als diareeks”

3.klik vervolgens in de eerste foto op het volschermtekentje (rechtsonder)

U krijgt nu de foto’s (van heden naar verleden) langs op vol scherm formaat! Hoewel de foto’s op het blog worden gezet op ’t “formaat-na-aanklikken”, is er toch maar een beperkt scherpteverlies. (Wél wordt elke foto uitgesneden naar je schermformaat, dus kunnen er -flinke- stukken wegvallen als ze oorspronkelijk een heel andere uitsnede hadden) Probeer maar eens!

Mooi & Zooi …

Dankzij de afspraak met de “Almelose Havendagen” varen we nu (voor het eerst sinds Jaren..) in de schoolvakantie. Zoals te verwachten is, geeft dat een hoop drukte op het water. Grappig is om daarbij eens goed te kunnen bekijken wat er allemaal ronddobbert op de plas: meestal bootjes, maar ook diverse produkten als duidelijk gevolg van onduidelijk geplande ‘huisvlijt’: badkuipgelijkende dobberkonstrukties die zéér in de verte doen denken aan een ‘vaar’tuig… Wellicht moeten we -al was ’t maar om ons internationale imago als zeevarende natie, gevestigd sedert tsaar Peter de Grote, hoog te houden- onderscheid gaan maken in VAARtuigen en DRIJFtuigen?!?  Hoe ’t ook zij: wij hebben ons verkneukeld ! Inmiddels zijn wij (vandaag) weer in Lunteren beland. We hebben onze ruim drieweekse vaartocht met de knapen afgesloten in Terherne, o.a. met  een etentje ter gelegenheid van ons 38 jarige trouwdag. Daarbij kwamen tal van balonnen over (vanuit Joure). Daarbij was ook bovenstaande met het portret van JanPeter … Gelukkig hadden we toen het eten al op. Het stilzwijgend overzwevende portret gaf onzerzijds aanleiding tot aanvullende kommentaren. Een bloemlezing: “duidelijk weinig inhoud”  “ja: gebakken lucht”  “geen duidelijke richting”  “klopt: waait met alle winden mee”  “én gaat nergens heen..”  “krijgt wel regelmatig een uitbrander”  “blijft zorgvuldig tussen een bank en een verzekeraar hangen, zie je dat”  “kort beschouwd toch gewoon een gasbal…”

(Hebt u verder aanvullend kommentaar?! Breng e.e.a. gerust in via info@bruinskoudijs.nl)

Wer Frysk Wetter

Zondagmorgen vertokken we weer van de ‘Havendagen’. We vestigden daarbij meteen een persoonlijk record: ons afstandsrecord te water ligt sindsdien op 110 km.  (Weinig bruggen en 2 sluizen onderweg, en 48 km. IJssel met stroom mee) Aangezien voor gisteren weer flinke windvlagen waren voorspeld hebben we ’t IJsselmeer gemeden en zijn viaZwolle, Zwartsluis en ‘Kalenbergergracht’ teruggegaan naar ’t Noorden. (Op de foto: bij Kalenberg)  We overnachten gisteren op vandaag al in Friesland – bij ‘de Driewegsluis’ aan de ‘Rottige Meente’. Morgenmiddag hebben we een afspraakje aan een steiger nabij Workum met diverse in Elahuizen ‘opgelopen’ bevrienden. Aangezien dit bericht vanuit Woudsend  komt zal dit (behoudens zich plots aandienend gezondheids- of technisch falen) geen problemen geven.

AangeVlagd & UitgeLicht

Daar liggen we dan: tussen 169 andere schepen in de Haven van Almelo-centrum. Er zijn heel wat soorten schepen; allereerst diverse historische,  zoals Sleepboten in allerlei maatvoering, Maaskruiser, overnaads gebouwd Zeilkottertje (met de schipper in klederdracht) en ook de modernere motorkruisers, zoals Barkassen, Smelnevletten & ‘onze’ Brandsma’s,  gegroepeerd per bouwwerf. (We liggen hier met zes Brandsmavletten aan ‘de middensteiger’)  Allereerst heeft iedereen z’n schip voorzien van vlaggetjes en de meesten ook met lampjes (voor na tienen). Als schippers worden we bepaald in de watten gelegd: verwelkomt met een startpakket (welkomstbrief, toelichting, weekprogramma, was- en douchemuntjes e.d.) Vervolgens krijgen we elke ochtend een ontbijtbuffet aangeboden (tot zo.morgen -de vertrekdag- zelfs) en elke middag een massaal openlucht-diner. Drooghouden dus… Verder is er de hele week een druk programma ‘om de haven heen gebouwd’ met diverse optredens en demonstraties – al vanaf gisteravond om precies te zijn. Mochten er nu onder jullie zijn die denken: hé een feestdagje Almelo kunnen we mooi combineren met een bezoekje aan J&H: kies de middensteiger (te bereiken dóór het poortgebouwtje), loop naar de Brandsmareeks rechts achteraan, daar zijn wij de enige boot met (70 !) mini-lampionnetjes onder de zonneluifel op het achterdek… (En natuurlijk óók de enige “HOOITE“)

Ganzenmars

Omdat een mens er ook wel “eens” (hm..) tussenuit wil, zijn we met onze drijvende woning afgelopen dinsdag weer van wal gestoken.  Met de gemeente Almelo hebben we een ‘deal’ gesloten waarbij we uiterlijk op de 14de bij hen in de haven arriveren. (Kijk maar eens rond op: www.almelosehavendagen.nl   Kijk daar vooral ook op ‘uitnodiging’, dan zie je wat WIJ te verwachten hebben van Almelo..)  Héén gaan we over de Kalenbergergracht via Zwartsluis, Meppel, Hoogeveen en Coevorden. We kwamen gisteren in Meppel aan en troffen het, want het was hier juist een feestdag met diverse podia (‘Luv’, ‘Dutch Schwing College’o.a.) en vooral ook divers straattheater. De meest letterlijk interpretatie van een “Ganzenmars” die je hierbij op de foto ziet kwam bijvoorbeeld herhaaldelijk voorbij. Later bleek dat de heren minstens twee van deze ’tomen’ Gans bij zich hadden – zélf moesten ze wél elke keer.  Erg komisch zo droog en onverstoorbaar als die Ganzen tussen hen in dwars door het publiek kuierden.  Omdat het vandaag zou blijven wateren blijven we nog maar een dagje langer in Meppel wonen…

Weer terug én weer Weg

Sedert gistermiddag is ze weer terug met de bus uit Oostenrijk, mijn Gade.  En morgen vertrekken we weer (nu weer samen) Doch daarover een volgende keer meer…

MoederZiel …

Nog niet had mijn Geliefde haar (fraaie!) achterste in een bus naar Oostenrijk gedeponeerd (zie eerdere berichten) of de heer Erwin Krol kondigde met enige wellust een volle week heet & droog weer aan.  Nu had ik mij op een rustig weekje lezen voorbereid, want moederziel alleen vind ik wel eens even lekker (mijn Geliefde trouwens ook!). Maar ja, déze vooruitzichten…   Zodoende besloot ik, na ‘ampel overleg’ met mijzelve (zoiets lukt dus altijd, want: weinig tegenspraak), dat een tocht naar de kust – op de fiets, mét ons kleine tentje, prima met dit weer zou matchen. Wij hebben gelukkig het kleine kampeer spul van vroeger bewaard. (Het reuze handige koepeltentje hebben we bijv. ook altijd mee met onze mini-caravan; dán dient ‘ie zo nodig als ‘logeerkamertje’ voor aanwaaiende lieden.)

Michiel en ik werden op zondag verwacht bij een 40-jarig bruidspaar in Dronrijp, dus ben ik op zaterdag -met volle bepakking- eerst maar naar Utrecht gefietst (en heb in Zeist nog naar onze ‘oude’ woning gekeken -’72/’76). Op zondag waaiden wij zoals gezegd per cabrio (Michiel’s open-dak-Renault) heen en weer naar Friesland.  Op maandag besloot ik er maar een “Drie Stromen Tocht” van te maken: heen langs de Oude Rijn tot Katwijk -waar die in zee uitmond- en terug via Gouda langs de Hollandse IJssel naar IJsselstein en vandaar door langs de Lek tot ik  na Wijk bij Duurstede weer richting Lunteren kan.  Aldus gedaan.  Maandag was de langste dag: ruim 73 km. met bepakking naar Katwijk en daarna nog even ‘heen en terug’ naar Leiden voor een ernstig gesprek met de versgehuwden waar ik onlangs getuige bij was..  (Bij dat ‘érnstige gesprek’ werd menige Leffe blond achterover geslagen, zodat het natuurlijk heel soepel verliep!)   Die dag was al met al dus 103 km. fietsen (Stoer toch voor een overjarige puber van 60?!).    Gezien de toenemende hitte -in Oudewater (Swiebertje-city!) was het twee dagen later 33 graden!- heb ik het verder maar bij zo’n 60 km. per dag gelaten.  De gehele tocht blijkt 303 km. te zijn geworden.  Per vandaag dus weer terug: tuintje sproeien, gras maaien, wasje wegwerken, de buurman z’n konijnen terugvangen -kortom weer de gewone dingen.

Morgenavond gaan Michiel en ik nog wel even de 3 D zaal van Cinemec in Ede uitproberen (zij claimen nude grootste 3D zaal in de Benelux te hebben..) en zaterdag zet ik Shamar, een ‘peetdochter’ die afstudeert met een dansuitvoering, nog even als verlengde arm van haar vader Thijs (je weet wel: die in Portugal)  in de bloemetjes.  En dan.. Dan komt mijn geliefde weer thuis.   En -dat is het mooie van zo’n timeout in het samenzijn- dat is altijd weer een waar feest!

Zo Sneu !

Sinds twee dagen is het dan zover: het is officieel Zomer. We zijn dit jaar nog pas 73 dagen “van Huis” geweest, dus het wordt ook echt wel tijd voor wat “vakantie”… (!) Maar helaas: we hebben het er te druk voor.  Eerst, zoals je al eerder kon lezen, moest ik als getuige optreden in Leiden.  Eergisteren was er de “familiedag” ( zie voor de aanstichters van dit evenement de hierbij geplaatste foto)en morgen het bezoek van Wim: een héél oude cliënt en vriend van me – nog ‘overgehouden’ uit de tijd van “Bartimeushage”, dus uit de tijd van ’72 tot ’76.  Vervolgens gaat Hanneke [aankomende vrijdag] weer met een groep (eveneens-)verstandelijk gehandicapte mensen voor tien dagen naar Oostenrijk.  En daarná hebben we een afspraakje om met ons schip te verschijnen op de -feestelijke- Almelose Havendagen (Kom je op bezoek!: noteer dan in je agenda: 15 t/m 18 juli..) Kortom: we hebben geen tijd voor vrije tijdSNEU HÈ ?! Gelukkig zijn we kreatief genoeg om ‘kleine, spontane vakantietochtjes’ in te lassen, zoals onlangs met het koepeltentje op de fiets een paar dagen nabij Deventer.  Maar zelfs dáár komt weer w*** uit voort, zoals de behoefte om een zeiltje aan ’t tentje te kunnen knopen om (bij regen) bagage onder te leggen en/of zélf onder te kunnen schuilen als er bomen of struikjes zijn ter bevestiging.  De laatst opgekomen behoefte is voorts een ‘plunjezak’, waar de beide slaapzakken in kunnen om die waterdicht bovenop de fietstassen te kunnen binden. Vandaar de tweede foto. (Zo zie je meteen, Gerard, waar de resten van je ‘zonne’zeildoek  blijven!)   MORAAL:  Het is full-time Sores bij ons, want immer zijn onze plannen voor NOG meer ‘ontspanning’ ruimer dan de ons toegedeelde tijd is.  Vandaar dus de titel boven dit stukje:  Zó Sneu !