danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

Gètver!  Nu ligt Kasper alweer in dat @#$%$&*@#ziekenhuis: hij was net weer lekker “op de been” (zij het mét twee krukken), toen bleek dat e.e.a. binnenin toch nog aan ’t ontsteken ging. Vandaag daarom direct weer opgenomen: het been moet weer worden opengelegd; al het ijzerwerk moet er weer uit. En,als het been ‘schoongespoeld’ is, moet alles er opnieuw íngemonteerd worden. Pas als daarna alles binnenin wél ‘rustig’ lijkt te blijven, kan hij wéér aan het “laten aangroeien en revalideren tot zelfstandig lopen” beginnen. Graag enige bemoedigende kaartjes naar: Kasper Bruins, afd. B1, kamer 13; Elisabeth Ziekenhuis, Hilvarenbeekseweg 60, 5022 GC Tilburg. Bellen kan ook: 06 12138576 (niet morgen, de operatiedag..)

In de loop van het leven – en in een leven van lopen – kom ik  mensen tegen die óók erg houden van het formuleren van zaken;  mentaal en mét taal.

Eén daarvan stuurde me onlangs enkele van zijn overpeinsels toe rond het begrip “Tijd”.  Hij leverde daarbij onder meer de prachtige zin aan:  “Het is waar: soms staat de Tijd even stil – dan dringt de eeuwigheid door in ons leven“.  Bedankt Bert!            Het hieronder volgende rijmwerkje is de kern van mijn reactie daarop.

Bert loopt nogal eens rond,

-zoals ook weer vandaag-

Maar, en dat is heel gezond,

ook stilstaan doet hij graag!

Toch, bij ‘de Tijd’ stilstaan

‘k weet niet: is dat wel wijs?

Zijn wíj het niet die gaan?

‘de Tijd’ is niet op reis (…)

Want: hàkken wij ’t

‘Zijn’ zo niet bloksgewijs kapot?

Is ‘Tijd’ gewoon ‘Eeuwigheid’

en ons greepzoeken dus Zot?

Dit euvel zit wel ín de Mens:

accepteert z’n onbegrip niet vlot

Herschept z’n onmacht tot z’n wens:

en noemt die (on)macht “God” …

Na hem een weekje of twee ’t kruklopen bij ons in ’t BospaleisJE te laten beoefenen, brachten we Kasper weer naar Tilburg. Daar heeft men de hechtingen eruit gehaald, foto’s van de toestand ín het been gemaakt en nadere instruktie over het (nog niet) belasten gegeven. Daarna brachten wij Kasper welgemoed naar zijn woning – om daar te konstateren dat er intussen was ingebroken! Kapot raam, sleutel paste niet en een ENORME rotzooi binnen! (Ik bedoel: aanzienlijk groter dan hijzelf bij tijden wel presteert…) Voor wie meer wil weten: men leze het verhaal (zie in de kolom links:) “Braak & Hermandad“.   Kasper krukt inmiddels dus weer ‘ín en óp eigen gelegenheid….

Gisteren van Harderwijk richting Kampen geschaatst. Alsof je door schilderijen van Oude Meesters glijdt. Zie hierboven!

[ Waargebeurd voorval:  Zit ik op een steigertje bij Elburg een koffie uit de thermoskan te nuttigen, komt er een  Dame aanschaatsen. Ze stopt bij mij en zegt, kijkend naar haar schaatsen, bij wijze van begroeting tegen mij: “Ik moet even mijn lippen goed doen”. Dan kijkt ze op en vervolgt, verduidelijkend: “Ik bedoel: tóngen!” Ik liet, haar vriendelijk en recht in de ogen kijkend, heel langzaam een brede grijns doorkomen…  Nadat tot haar doordrong dat deze uitspraken óók opgevat konden worden als een vrijmoedige uitnodiging tot gedrag dat wat minder bedoeld is zich ‘en front’ van een toch groot publiek af te spelen, hebben we er hartelijk om gelachen.]

En ja hoor – eindelijk weer eens schaatsen! De laatste keer dat ik op het ijs toerde was ik nog geen vijftig (en nu al weer op een haar na 60…). Niettemin was het als vanouds heerlijk, een tochtje van Nijkerk naar Harderwijk v.v. bij zonnig weer. Met name ben ik altijd weer overrompeld door de bijzondere ‘uitstraling’ van het ‘lage’, okerachtige, licht – versterkt door omringende witte accenten en algemene weerkaatsing. Prachtig! Intussen zaten diverse mensen ook niet stil: kijk hier links naast maar eens naar de ingezonden Verhalen van Bert (een wandelpooler waarmee wij graag door bos en beemt trekken): twee stuks maar liefst . Allen dank voor allerhande goede wensen en blijmoedige berichten (in de familie werd bijv. weer aanvullend kroost geproduceerd…).

Hoewel bovenstaande titel wel héél vreemd oogt bij een zo noeste Vegetariër tonen wij u hier de enige echte ‘KasperRollade’! Enne … niet té Gek met vuurwerk stunten vanavond hé?! Supergezellige Jaarwisseling Allemaal.

LAATSTE NIEUWS: Kasper vanaf oudejaarsmorgen al op ACACIA 23 !  Ons vorige, nog zeer recente, berichtje blijkt nu al weer geheel achterhaald…  Onze jongste (ook al weer 31 jaar overigens) presteerde het namelijk om zo ongeveer tijdens het plaatsen van dát bericht met zijn fiets ongemeen stevig tegen de straat te kwakken en daarbij de beenderen in één onderbeen beide gecompliceerd te breken! Inmiddels waren wij dus, in plaats van te kuieren richting Wolfhese, per automobiel te gast in het Elisabeth Ziekenhuis te Tilburg; alwaar men in de tussentijd een ruggeprik heeft gezet en daarna via een flink gat onder de knie in het dikste bot een metalen buis geplaatst, die vervolgens met enkele 50 mm. schroeven is vastgezet. (Voorwaar niet misselijke parkers – wij hebben er één gezien!). Gips komt er uitwendig, nu het binnenin zo is dichtgemonteerd, niet meer aan te pas, maar van echt lekker doorlopen zal op dat been vooralsnog geen sprake zijn. Verwacht mag nu worden dat hij morgen, al pijnstillers slikkend, met de fysiotherapeut enige oefeningen moet doen in het gebruiken van twee stokken in plaats van dat been. Wellicht dat hij dan al, maar meer waarschijnlijk: woensdag met stokken, kapotte bril, ijzeren pijp en schroeven, enz. weer op huis aan mag – om de zaak in een week of acht weer goed aan elkaar te laten groeien. Wij halen hem dan voor een week of wellicht twee eerst maar eens hierheen. Desgewenst kunt u hem hier komen bezichtigen; hij praat tenslotte niet met z’n been – dus een bezoekje ‘beantwoorden’ zal wel lukken. [En het leidt wat af van de terreur van leven met je ouders op je nek – op amper 45 m2!]

Prachtig buiten- én binnenweer. Dat wil zeggen: als we binnen zijn willen we naar buiten (bijv. lekker lopen door bossen en over hei en zandverstuivingen -vér kunnen kijken en hete koffie of chocola mee). Als we lang buiten zijn – of terugkomen van een boodschappenfietstochtje- dan willen we acuut naar binnen:  de wármte in en lekker lezen op de bank, radiootje erachter of een prettig filmpje – en natuurlijk: kijken naar de niet aflatende stroom vogeltjes op de voederplaatsen buiten. (Gaaien, merels, koolmezen, kuifmezen, ‘pastoor’mezen [staartmees: heeft net zo’n ringetje op de kop als celibataire mannetjes], boomklevers, winterkoninkje, enz.)  We moeten uiteraard vaak vetschalen en pinda’s aanvullen en nóg vaker het ijs uit de waterschal verwijderen, maar het blijft dan ook een feestelijke parade hier in de rand van het grote bos. Intussen wordt er o.m. aan een website voor de BrandsmaVletclub -waar we sinds kort ook lid van zijn- gewerkt en ben ik nu ook officieel aangesteld als zelfstandig inlezer bij de luisterboekenstudio’s.  Vanavond wordt Hanneke’s oudste zusters al weer 64ste verjaardag ‘beklonken’ en voor morgen hebben we de andere zus en zwager, óók voorzien van startdata uit de eerste helft van de vorige eeuw(!), verleid om met ons van hieruit helemaal naar Wolfheze te kuieren. Strooi daar flink wat cabaret en een goed glas wijn tussendoor dezer dagen en de lezertjes begrijpen: wij vermaken ons wel !

Voor de aanstaande jaarwisseling alvast: EEN HEERLIJK UITEINDE EN EEN FRISSE START TOEGEWENST ! 

Naast al het ‘gewandelpool’ zijn we natuurlijk ook regelmatig écht aan het zwerven: gewoon van (tenslotte: recreatie-)huis uit het omringende landschap in voor een uurtje of wat. Zoals het nabije Wekeromse Zand op bij nevelig weer. Pure schoonheid [en nog gezond jong-bejaarden-onderhoud op de koop toe]. Op de foto één onzer geliefde koffiestop plekken.

Zaterdag a.s. is er vrij reizen op het kippenlijntje naar Amersfoort. Dat wordt dan dus weer eens een dagje ‘stadten’ – met de Barneveldse Koudijstak!

Vooral (nog steeds, ouderwéts-)wérkende lieden in onze omgeving denken dat wij, olijk-vroeg gepensioneerden de ganse dag met onze over ’t algemeen nog redelijk viefe krenten op de bank zitten. Weinig of niets is echter minder waar: “Drok, drok, dròk“(!) om maar eens met ooit “malle Pietje” te spreken – dát zijn deze toenemend donkere dagen. Met allerlei vooral zélfgekozen dingetjes overigens. Een kleine opsomming betreffende de laatste week moge hierin meer klaarheid verschaffen.

Ma.1 Na nog een wandeling van zo’n 20 km. door het Geuldal zijn we in de namiddag met de auto terug gekomen uit Limburg (einde wandelweek); Di.2 Rotzooi wassen en opruimen, daarna visite uit Elahuizen; Wo.3 Joop naar website-ontwerpcie. BrandsmaVletclub in Vinkeveen, daarna gezamenlijk overleg met onze tandarts over aanpaak komende periode; Do.4 Hanneke naar Michiel voor 3 dagen ‘Grondige Opruiming Appartement’ daar; Vr.5 Hanneke poetst in Utrecht, Joop loopt van Lunteren uit naar een nichtje in Arnhem (ca. 30 km.) en treint terug; Za.6 Na een bezoek aan “Spijkers” in café Florin te Utrecht poetsen Hanneke (en Michiel!) ter plaatse dóór, terwijl Joop in Lunteren de laatste hand legt aan de Sinterklaasvoorbereiding, de buitenkerstboom en vast ook eten kookt voor maandag (Thaise maaltijd-Vissoep);  Zo.7 Joop ook naar Michiel: doet daar een paar klusjes ter afronding van de ‘face-lift’ in de leefomgeving van onze oudste [treft Hanneke en Michiel geheel uitgewoond aan]. Daarna verschijnt ook Kasper en vieren wij Sinterklaas met Bisschopswijn, pakjes en rijmelarij… Ma.8 Staat in het teken van kerstkaarten: maken, afdrukken en verzenden. ’s Avonds wandelen we nog naar ’t filmhuis; En in het heden, di.9 dus, loopt ons hele bospaleis(JE) vól met zussen Koudijs, die Kerststukken maken na het omringende bos volkomen leeg te hebben geroofd. (Ik drukte mijn snor door een “Donkere Dagen” Mp3-CD samen te stellen voor Kerst en omstreken)

Pfoe..!! Al met al maar een uurtje of vijf boven een boek gezeten in twee weken tijd. (’t Moest eigenlijk verboden worden iets te doen te hebben voor aankomend bejaarden als ondergetekende..)