De schoolvakanties zijn losgebarsten en dus hebben wij de boot weer in zijn box belegd en hebben we ons strategisch teruggetrokken in de wouden…
Om wel wat in beweging te blijven is de wandelpool ook al weer aangeboord: vandaag doorkruisten we bos, heide, slootkant en velden om van Leusden naar Maarn te struinen. Hierboven ziet u een ontmoeting buiten… Voorlopig bezoekadres van deze aankomend bejaarden dus weer: Galgenbergweg 9 – Lunteren.
Op 30 juni, in de haven van Elahuizen, hadden we niet alleen veel visites: we ontmoetten er maarliefst 13 ex-dorpsgenoten.. Oók bleek uit onze ‘logboeken’ dat we toen 20.000 kilometers hadden afgelegd te water. [Gerekend vanaf ons eerste kajuit(zeil)scheepje, mrt.’86 ]. Iets te vieren dus!
Op 2 juli vierden we in de bombrekken de 60ste verjaardag van een bevriende OudElahuizer, die nu in Frankrijk woont en daar na deze dag ook zijn scheepje naar toe gaat brengen, en
op 5 juli vierden we met een fraaie vaardag én een etentje de 65ste verjaardag van G., één van onze wandelgenotes van oudsher. Daarmee sloten we ook onze tweede vaartocht van dit jaar af (van 24 mei tot 6 juli dus). Vanaf heden loopt u de meeste kans ons weer aan te treffen in de bossen van Lunteren…
Van de voorgenomen oversteek per bijboot naar Elahuizen kwam niets terecht: de wind bleef onverkort doorstand op minstens 5 Bf. (W/ZW). Op ’t eiland konden we heel prettig (en wárm) toeven achter massieve bossages, maar voor een oversteek per rubbervlot zouden we voornamelijk nat (en vól) gespetterd zijn, steigerend over de witte kammen. We zijn daarom eerst lekker blijven liggen, hebben daarna een dagje in Workum doorgebracht. (Alwéér bezoek: daar woont een ‘oude’ kennis met véle krulletjes en nog meer beelden..) Op de foto ziet u hoe je goedkoop doch doeltreffend lunched: zittend op een gemeentelijke bank op het zonovergoten stadsplein van Workum, met in de hand kibbelingetjes van de nabijgelegen viswinkel en bij de voet elk een glas witte wijn- opspeciaal verzoek aangevoerd vanaf het naastgelegen terras!
Inmiddels liggen we weer aan één van de vele vrije ‘Marekrite’steigertjes (we zijn dus aan het toch wel aan het ‘steigeren’ geraakt) Morgen zal ’t alsnog wel Elahuizen worden (en voor zowel 3 en 4 áls 5 juli hebben we alweer verdere ‘waterrijke’ afspraakjes..)
Staveren (Fryske stavering/spelling/) is een mooi plaatsje met bijzondere faciliteiten: zo waren er ’s morgens voor acht uur al twee hijgers aan de deur. Twee bontgekleurde ganzen, met een snavelbekleding die aan een kalkoen deed denken, hijgden me zó nadrukkelijk toe dat ik wel verplicht was om ze te voeren. Dat betekende ook: vingers op tijd wég… Verder namen aan dit zonnige onbijt nog een eend deel én een meeuw die, op een nabij paaltje gezeten, zich eveneens nadrùkkelijk liet horen. (Dat klinkt alsof er een peuter net in een bak met glas is gevallen…) Na afloop was er nog even sprake van een teleurstellingsconsert door alle vier. Ook een oud dorpsgenoot kwam, met Gade, gistermiddag nog even buurten-aan-boord in Staveren.
Vanmorgen voeren we eerst naar Koudum, waar andere oud-dorpsgenoten hun volgende woning aan het uitbreken zijn. Na hun huidige resultaat te hebben bekeken (én becommentarieerd!) voeren we door naar het eilandje dat nét tegenover de ‘Tsjerkefeart’ uit Elahuizen ligt, de ‘Nije Krúspolle’. Daar was echter geen ligplaats meer voor ons formaat, zodat we nu aan een eiland verderop (in de richting Heeg) liggen: de “Langehoekspolle” (die vroeger in ons gezin ‘het Konijneneiland’ heette). We liggen hier zó aangenaam, dat we er wel een dagje langer zullen blijven vermoed ik. Mocht het morgen een windkracht geven gelijk aan/of minder dan/ 3 Beaufort dan gaan we met de bijboot naar Elahuizen voor nadere bezoekjes. Zo niet, dan lezen we lekker een boekje in de zon achter de bossages hier – én/of weven wat ’tussentukjes’ door de dag… (typische Pensionado-leefstijl dus).
Dankzij een plots opdoemend oostelijk windje kozen we er vandaag voor vanaf Zwolle binnenstad toch weer naar de IJssel terug te keren. Die dan vervolgens geheel af te varen en voorts via de Ketelbrug naar Urk door te tuffen. Dat daar de nodige vis verkeert behoeft geen betoog: wij wierpen ons er onmiddelijk op – bij wijze van lunch. Dat e.e.a sterk is ingebed in een ‘bevindelijk’ levenssausje wordt duidelijk aan de nodige uiterst oubollig berokte en ronduit èngbeknotte dames (zou ‘zelfbeknotting’ ook niet zondig genoemd kunnen worden?) die hier nog altijd blijken rond te dalven. Menigeen trekt daarbij ten overvloede ook nog een dusdanig drooggekookt pruimenmondje dat van het losraken mijner vooroordelen vooralsnog geen sprake kan zijn.
Gelukkig hoef ik die dames niet te proeven… en de vis was heerlijk ! Morgen vermoedelijk via Staveren weer op alâlde Fryske Grûn…
Op onze eerste dag in Zutphen zwaaiden we Kasper weer uit en op de tweede dag daar ook Michiel. Die ochtend scheen de zon en ontbeten we buiten op het dek ‘life’ begeleid door een uitstékende saxofoonspeler –drie boten verderop. Ja: ’t is afzien als ‘jongere oudere’ …
Hierna tuften we bijna de hele IJssel kalmpjes af naar Zwolle, waar we 58 km. verder (na een dikke vier uur met de stroom meedrijven) voorin de middag aankwamen. We liggen op een goede plek voor schotel-ontvangst, want: Hanneke wil graag Oranje Rusland zien. (Ik neem wel een lekker boek…)
Hier verwachten we ook weer een extra (zon)dagje te blijven. Dit keer met bezoek van zus&zwager Riet&Bert. Als de aangekondigde onweersbuien tijdens de (warme) dag van morgen niet állemáál hier vallen, is een tochtje met de rubberboot door de Zwolse Grachten wellicht een leuk idee…
Zoals vrij zwervende jong-bejaarden betaamd hadden we weer van alles te vieren. Zoals: dat we met het aankomen in Den Bosch 5.000 km. met dit schip hadden afgelegd. En: dat Joop op 16 juni alweer vier jaar vrijwillig werkloos is. En natuurlijk dat Kasper een weekje van zijn vakantie aan boord doorbrengt. We nemen er dus –naast een goed glas, je ként ons- maar een flinke Bosse bol op. (Noot: Het museum “Hjeronimus Bosch Art Centre” is trouwens een aanrader: zéér aantrekkelijk vormgegeven! )
Inmiddels zijn we via overnachtingen in Nijmegen en Doesburg in Zutphen beland, waar we tot za.morgen blijven (dan door naar Kampen verwachten we). Vanaf Nijmegen naar Doesburg is zeer gevarieerd riviervaren: eerst 18 km. in 2,5 uur (5 km. stroom tegen) de Waal op en dan 31 km. in 1 ¾ uur de Lekaanvang (onlogische naam: “Pannerdens Kanaal”) en de IJssel af (resp. 3 en 5 km. stroom mee. Hier in Zutphen is, naast Kasper nu ook Michiel aangeland – om óók weer even mee te doen aan de permanente ontstressingskuur van z’n ouwelui… (Én omdat hij onze voorraden graag plundert !)
Na Willemstad (zie nog avondfoto hierboven) en Geertruidenberg zijn we beland in de oude binnenstad van ’s Hertogenbosch en wel aan een passantensteigertje in de Gracht die feitelijk de uitloop is van het historische riviertje de Dieze. [In de binnenstad kun je sinds enkele jaren weer in piepkleine rondvaartbootjes over die Dieze varen, die daar door talloze spelonken onder vele oude panden doorstroomt en daartussen telkens weer opduikt!]
Wij verwachten hier zondag onze jongste uit Tilburg als opstapper voor een weekje vaarvakantie met z’n drieën. En we kregen interessante info in handen over het Jheronimus Bosch-museum hier, daar wagen we vast ook wel een bezoekje aan. Intussen blijkt de t.v.ontvangst aan boord hier net zo goed als in Willemstad: mijn huis-hooligan zal dus vast Oranje-France wel uitzitten vanavond ( yeah Háns! )
Al eerder lagen we hier: een prachtig, gaaf vestingstadje – zó weggelopen uit een eeuw of wat terug! Vanavond komt Michiel hier overnachten (morgen dus in ’t zelfde pak, verkreukeld én moegeluld weer naar z’n werk in Rijswijk).
Gezien het kommentaar van Hans (een oud-buurman uit Franeker) onder ’t vorig bericht moeten we binnenkort ook maar naar de haven van Geertruidenberg/ Raamsdonksveer… (H&S: Die koffie is natuurlijk aan boord… Maak de borst maar nat! [bijleuteren met ondergetekende maakt velen ‘horen’dol…])
We liggen hier al voor de derde dag in een ons bekend haventje in het centrum van Dordrecht. De eerste twee omdat het hier zo lekker ligt: veel stad om ons heen (incl. koopmanshuizen rondom ons). Veel stroom ooken veel water nabij – samen mét het hete weer betekend dat er hier gelijk even meerdere wasjes weg te werken zijn. De t.v.ontvangst is ook heel goed, daarom zit Hanneke nu achter de LCD te kijken naar dat melige spelletje waar ook al die hooligans altijd weer op af blijken te komen. Ik krijg daarmee de gelegenheid hele stille Dortse kaden te beslenteren. Een prima avond dus (met name voor niet kijkers)!
Morgen naar ’t prachtige haventje van Willemstad (de ‘poort’ naar Zeeland).